سوره ضحی

قسم به روز روشن (یا هنگام ظهر آن).

قسم به روز در آن هنگام که آفتاب برآید (و همه جا را فراگیرد)،

و قسم به شب به هنگام آرامش آن.

و سوگند به شب در آن هنگام که آرام گیرد،

که خدای تو هیچ گاه تو را ترک نگفته و بر تو خشم ننموده است (چهل روز بر رسول وحی نیامد، دشمنان به طعنه گفتند: خدا از محمد قهر کرده. این آیه رد بر آنهاست).

که خداوند هرگز تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده است!

و البته عالم آخرت برای تو بسی بهتر از نشأه دنیاست.

و مسلّماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است!

و پروردگار تو به زودی به تو چندان عطا کند که تو راضی شوی (در دنیا نصرت و در آخرت مقام شفاعت به تو بخشد).

و بزودی پروردگارت آنقدر به تو عطا خواهد کرد که خشنود شوی!

آیا خدا تو را یتیمی نیافت که در پناه خود جای داد؟

آیا او تو را یتیم نیافت و پناه داد؟!

و تو را (در بیابان مکه) ره گم کرده و حیران یافت (در طفولیت که حلیمه دایه‌ات آورد تا به جدّت عبد المطّلب سپارد در راه مکه گم شدی، حلیمه و عبد المطلب سخت پریشان شدند و خدا زود آنها را به تو) ره نمایی کرد.

و تو را گمشده یافت و هدایت کرد،

و باز تو را فقیر (الی الله) یافت (به دولت نبوت) توانگر کرد (و نعمت رسالت عطا نمود).

و تو را فقیر یافت و بی‌نیاز نمود،

پس تو هم یتیم را هرگز میازار.

حال که چنین است یتیم را تحقیر مکن،

و فقیر و گدای سائل را به زجر مران.

و سؤال‌کننده را از خود مران،

و اما نعمت پروردگارت را (که مقام نبوت و تقرب کامل به خدا یافتی، بر امت) باز گو.

و نعمتهای پروردگارت را بازگو کن!