سوره لیل

قسم به شب تار هنگامی که (جهان را در پرده سیاه) بپوشاند.

قسم به شب در آن هنگام که (جهان را) بپوشاند،

و قسم به روز هنگامی که روشن و فروزان گردد.

و قسم به روز هنگامی که تجلّی کند،

و قسم به مخلوقات عالم که خدا همه را جفت نر و ماده بیافرید.

و قسم به آن کس که جنس مذکّر و مؤنّث را آفرید،

(قسم به این آیات الهی) که سعی و کوشش شما مردم بسیار مختلف است (برخی بر صلاح و برخی بر فساد می‌کوشید).

که سعی و تلاش شما مختلف است:

اما هر کس عطا و احسان کرد و خدا ترس و پرهیزکار شد.

امّا آن کس که (در راه خدا) انفاق کند و پرهیزگاری پیش گیرد،

و به نیکویی (یعنی به نعیم آخرت با هر خیر و سعادت که در قرآن بیان شده) تصدیق کرد.

و جزای نیک (الهی) را تصدیق کند،

ما هم البته کار او را (در دو عالم) سهل و آسان می‌گردانیم.

ما او را در مسیر آسانی قرار می‌دهیم!

اما هر کس بخل ورزید و خود را (از لطف خدا) بی نیاز دانست.

امّا کسی که بخل ورزد و (از این راه) بی‌نیازی طلبد،

و نیکویی را تکذیب کرد.

و پاداش نیک (الهی) را انکار کند،

پس به زودی کار او را (در دو عالم) دشوار می‌کنیم.

بزودی او را در مسیر دشواری قرار می‌دهیم؛

و گاه عذاب و هلاکت داراییش وی را هیچ نجات نتواند داد.

و در آن هنگام که (در جهنّم) سقوط می‌کند، اموالش به حال او سودی نخواهد داشت!

و البته بر ماست که (خلق را) هدایت کنیم.

به یقین هدایت کردن بر ماست،

و ملک دنیا و آخرت از ماست (به هر که بخواهیم و صلاح دانیم می‌بخشیم).

و آخرت و دنیا از آن ماست،

من شما را از آتش شعله‌ور دوزخ ترسانیدم و آگاه ساختم.

و من شما را از آتشی که زبانه می‌کشد بیم می‌دهم،

که هیچ کس در آن آتش در نیفتد مگر شقی‌ترین خلق.

کسی جز بدبخت‌ترین مردم وارد آن نمی‌شود؛

همان کس که (آیات و رسل حق را) تکذیب کرد و روی از آن بگردانید.

همان کس که (آیات خدا را) تکذیب کرد و به آن پشت نمود!

و اهل تقوا را از آن آتش دور سازند.

و بزودی با تقواترین مردم از آن دور داشته می‌شود،

آن کس که مال خود را (به فقیران اسلام) به وجه زکات بدهد.

همان کس که مال خود را (در راه خدا) می‌بخشد تا پاک شود.

و حال آنکه هیچ کس بر وی حق نعمت ندارد تا به پاداش آن بدهد.

و هیچ کس را نزد او حق نعمتی نیست تا بخواهد (به این وسیله) او را جزا دهد،

(او احسان نکند) جز در طلب رضای خدای خود که برتر و بالاترین موجودات است.

بلکه تنها هدفش جلب رضای پروردگار بزرگ اوست؛

و البته (در بهشت آخرت به آن نعمتهای ابدی) خشنود خواهد گردید.

و بزودی راضی و خشنود می‌شود!