سوره اعلی

(ای رسول ما) نام خدای خود را که برتر و بالاتر (از همه موجودات) است به پاکی یاد کن.

منزّه شمار نام پروردگار بلندمرتبه‌ات را!

آن خدایی که (عالم را) خلق کرد و (همه را) به حد کمال خود رسانید.

همان خداوندی که آفرید و منظم کرد،

آن خدایی که (هر چیز را) قدر و اندازه‌ای داد و (به راه کمالش) هدایت نمود.

و همان که اندازه‌گیری کرد و هدایت نمود،

آن خدایی که گیاه را سبز و خرم از زمین برویانید.

و آن کس را که چراگاه را به وجود آورد،

و آن گاه خشک و سیاهش گردانید.

سپس آن را خشک و تیره قرار داد!

ما تو را قرائت آیات قرآن چندان آموزیم که هیچ فراموش نکنی.

ما بزودی (قرآن را) بر تو می‌خوانیم و هرگز فراموش نخواهی کرد،

مگر آنچه خدا خواهد (که از یادت برد) که او به امور آشکار و پنهان عالم آگاه است.

مگر آنچه را خدا بخواهد، که او آشکار و نهان را می‌داند!

و ما تو را بر طریقه (شریعت سهل و) آسان موفق می‌داریم.

و ما تو را برای انجام هر کار خیر آماده می‌کنیم!

پس (به آیات الهی خلق را) متذکر ساز اگر سودمند افتد.

پس تذکّر ده اگر تذکّر مفید باشد!

البته هر که خدا ترس باشد (به این تذکر) پند می‌گیرد.

و بزودی کسی که از خدا می‌ترسد متذکّر می‌شود.

و آن که شقی‌ترین مردم است از آن دوری گزیند.

امّا بدبخت‌ترین افراد از آن دوری می‌گزیند،

همان کس که عاقبت به آتش بسیار سخت دوزخ در افتد.

همان کسی که در آتش بزرگ وارد می‌شود،

و در آن دوزخ نه بمیرد (تا راحت شود) و نه زنده ماند (و برخوردار از زندگانی باشد).

سپس در آن آتش نه می‌میرد و نه زنده می‌شود!

حقّا فلاح و رستگاری یافت آن کسی که تزکیه نفس کرد.

به یقین کسی که پاکی جست (و خود را تزکیه کرد)، رستگار شد.

و به ذکر نام خدا به نماز و طاعت پرداخت.

و (آن که) نام پروردگارش را یاد کرد سپس نماز خواند!

(اما شما مردم از جهل و غفلت از پی این سعادت نروید) بلکه زندگانی دنیا را بگزینید و عزیز دارید.

ولی شما زندگی دنیا را مقدم می‌دارید،

در صورتی که منزل آخرت بسی بهتر و پاینده‌تر (از دنیای چند روزه) است.

در حالی که آخرت بهتر و پایدارتر است!

این گفتار به حقیقت در کتب پیشین ذکر شده.

این دستورها در کتب آسمانی پیشین (نیز) آمده است،

بخصوص در صحف ابراهیم و تورات موسی (مفصل بیان گردیده است).

در کتب ابراهیم و موسی.