سوره طارق

قسم به آسمان و طارق آن.

سوگند به آسمان و کوبنده شب!

و چگونه توانی طارق آسمان را بدانی؟

و تو نمی‌دانی کوبنده شب چیست!

طارق همان کوکب درخشان است که نورش نفوذ کند.

همان ستاره درخشان و شکافنده تاریکیهاست!

(قسم به اینان) که هیچ شخصی نیست جز آنکه او را البته (از طرف خدا) مراقب و نگهبانی هست.

(به این آیت بزرگ الهی سوگند) که هر کس مراقب و محافظی دارد!

پس انسان مغرور باید بنگرد که از چه آفریده شده است؟

انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است!

از آب نطفه جهنده‌ای خلقت گردیده.

از یک آب جهنده آفریده شده است،

که از میان صلب (پدر) و سینه (مادر) بیرون آید.

آبی که از میان پشت و سینه‌ها خارج می‌شود!

(خدایی که او را از این نا چیز بی جان آفرید و جان بخشید) او البته بر زنده کردنش دوباره (پس از مرگ) قادر است.

مسلّماً او [= خدائی که انسان را از چنین چیز پستی آفرید] می‌تواند او را بازگرداند!

روزی که اسرار باطن شخص آشکار شود.

در آن روز که اسرار نهان (انسان) آشکار میشود،

و آن روز قوّتی در خویش و یاوری بر نجات خود نیابد.

و برای او هیچ نیرو و یاوری نیست!

قسم به آسمان فرو ریزنده باران.

سوگند به آسمان پرباران،

و قسم به زمین گیاه روینده (برای خلقان).

و سوگند به زمین پرشکاف (که گیاهان از آن سر برمی‌آورند)،

که قرآن به حقیقت کلام جدا کننده (حق از باطل) است.

که این (قرآن) سخنی است که حقّ را از باطل جدا می‌کند،

و هرگز سخن هزل بیهوده نیست.

و هرگز شوخی نیست!

دشمنان اسلام هر چه بتوانند کید و مکر (بر محو اسلام) می‌کنند.

آنها پیوسته حیله می‌کنند،

و من هم در مقابل مکرشان مکر خواهم کرد.

و من هم در برابر آنها چاره می‌کنم!

پس اندکی کافران را مهلت ده و آنها را فرو گذار (تا وقت کیفرشان فرا رسد).

حال که چنین است کافران را (فقط) اندکی مهلت ده (تا سزای اعمالشان را ببینند)!