سوره انشقاق

هنگامی که آسمان شکافته شود.

در آن هنگام که آسمان [= کرات آسمانی‌] شکافته شود،

و به فرمان حق گوش فرا دارد و البته سزد که فرمان او پذیرد.

و تسلیم فرمان پروردگارش شود -و سزاوار است چنین باشد-

و هنگامی که زمین وسیع و منبسط شود.

و در آن هنگام که زمین گسترده شود،

و هر چه در درون دل پنهان داشته (از مردگان و گنجها و معادن) همه را به کلی بیرون افکند و تهی گردد.

و آنچه در درون دارد بیرون افکنده و خالی شود،

و به فرمان خدا گوش فرا دهد د البته سزد که فرمان او پذیرد (در آن هنگام قیامت بر پا شود).

و تسلیم فرمان پروردگارش گردد -و شایسته است که چنین باشد-

ای انسان البته با هر رنج و مشقت (در راه طاعت و عبادت حق بکوش که) عاقبت حضور پروردگار خود می‌روی.

ای انسان! تو با تلاش و رنج بسوی پروردگارت می‌روی و او را ملاقات خواهی کرد!

اما آن کس که (در آن روز) نامه اعمالش به دست راست دهند.

پس کسی که نامه اعمالش به دست راستش داده شود،

آن کس بسیار حسابش آسان کنند.

بزودی حساب آسانی برای او می‌شود،

و او به سوی کسان و خویشانش (در بهشت) مسرور و شادمان خواهد رفت.

و خوشحال به اهل و خانواده‌اش بازمی‌گردد.

و اما آن کس که نامه اعمالش را از پشت سر (به دست چپ) دهند.

و امّا کسی که نامه اعمالش به پشت سرش داده شود،

او بر هلاک خود آه و فریاد حسرت بسیار کند.

بزودی فریاد می‌زند وای بر من که هلاک شدم!

و به آتش سوزان دوزخ در افتد.

و در شعله‌های سوزان آتش می‌سوزد.

که او میان کسانش بسیار مغرور و مسرور بود.

چرا که او در میان خانواده‌اش پیوسته (از کفر و گناه خود) مسرور بود!

و گمان کرد که ابدا (به سوی خدا) باز نخواهد گشت.

او گمان می‌کرد هرگز بازگشت نمی‌کند!

بلی خدا به احوال و اعمال او کاملا آگاه است.

آری، پروردگارش نسبت به او بینا بود (و اعمالش را برای حساب ثبت کرد)!

چنین نیست (که خدا از فعل مخلوقش آگه نباشد) قسم به شفق (و روشنی او وقت غروب، هنگام نماز مغرب).

سوگند به شفق،

و قسم به شب تار و آنچه در خود گرد آورده (و در دل شب خزیده و آرام گرفته).

و سوگند به شب و آنچه را جمع‌آوری می‌کند،

و قسم به ماه تابان هنگام بدر که تمام فروزان شود.

و سوگند به ماه آنگاه که بَدر کامل می‌شود،

(قسم به این امور) که شما حوال گوناگون و حوادث رنگارنگ (از نخستین خلقت تا مرگ و برزخ و ورود به بهشت و دوزخ) خواهید یافت.

که همه شما پیوسته از حالی به حال دیگر منتقل می‌شوید (تا به کمال برسید).

پس کافران از چه رو ایمان نمی‌آورند؟

پس چرا آنان ایمان نمی‌آورند؟!

و چون بر آنان آیات قرآن تلاوت شود سجده حق نمی‌کنند؟

و هنگامی که قرآن بر آنها خوانده می‌شود سجده نمی‌کنند؟!

بلکه آن مردم کافر (قرآن خدا را) تکذیب می‌کنند.

بلکه کافران پیوسته آیات الهی را انکار می‌کنند!

و خدا به آنچه در دل پنهان می‌دارند (از خود آنها) داناتر است.

و خداوند آنچه را در دل پنهان می‌دارند بخوبی می‌داند!

پس آنها را به عذاب دردناک (دوزخ) بشارت ده.

پس آنها را به عذابی دردناک بشارت ده!

مگر آنان که ایمان آرند و نیکوکار شوند که آنها را اجری بی منّت و ثوابی بی نهایت (در بهشت جاودانی) خواهد بود.

مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند، که برای آنان پاداشی است قطع‌نشدنی!