بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ
◇
وای به حال کم فروشان.
وای بر کم‌فروشان!
ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ
◇
آنان که چون به کیل (یا وزن) چیزی از مردم بستانند تمام بستانند.
آنان که وقتی برای خود پیمانه می‌کنند، حق خود را بطور کامل می‌گیرند؛
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ
◇
و چون چیزی بدهند در کیل و وزن به مردم کم دهند.
امّا هنگامی که می‌خواهند برای دیگران پیمانه یا وزن کنند، کم می‌گذارند!
أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ
◇
آیا آنها نمی‌دانند که (پس از مرگ برای مجازات) بر انگیخته می‌شوند،
آیا آنها گمان نمی‌کنند که برانگیخته می‌شوند،
لِيَوْمٍ عَظِيمٍ
◇
در روزی که آن بسیار روز بزرگی است؟
در روزی بزرگ؛
يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
◇
روزی که مردم تمام در حضور پروردگار عالم (برای حساب) می‌ایستند.
روزی که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان می‌ایستند.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍ
◇
چنین نیست (که منکران پندارند) البته (روز قیامت) بد کاران با نامه عمل سیاهشان در عذاب سجّینند.
چنین نیست که آنها (درباره قیامت) می‌پندارند، به یقین نامه اعمال بدکاران در «سجّین» است!
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌ
◇
و چگونه به حقیقت سجّین آگاه توانی شد؟
تو چه می‌دانی «سجّین» چیست؟
كِتَٰبٌ مَّرْقُومٌ
◇
کتابی است (که به قلم حق) نوشته شده.
نامه‌ای است رقم زده شده و سرنوشتی است حتمی!
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ
◇
وای آن روز به حال منکران و تکذیب کنندگان.
وای در آن روز بر تکذیب‌کنندگان!
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ
◇
آنان که روز جزا را تکذیب می‌کنند.
همانها که روز جزا را انکار می‌کنند.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ
◇
در صورتی که آن روز را کسی تکذیب نمی‌کند مگر هر ظالم و بد کاری در عالم.
تنها کسی آن را انکار می‌کند که متجاوز و گنهکار است!
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ
◇
که بر او چون آیات ما تلاوت شود گوید: این سخنان افسانه پیشینیان است.
(همان کسی که) وقتی آیات ما بر او خوانده می‌شود می‌گوید: «این افسانه‌های پیشینیان است!»
كَلَّا بَلْ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ
◇
چنین نیست، بلکه ظلمت ظلم و بد کاریهاشان بر دلهای تیره آنها غلبه کرده است (که قرآن را انکار می‌کنند).
چنین نیست که آنها می‌پندارند، بلکه اعمالشان چون زنگاری بر دلهایشان نشسته است!
كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ
◇
چنین نیست (که می‌پندارند)، آنها در آن روز از (رحمت و کرم) پروردگارشان محجوب و محرومند.
چنین نیست که می‌پندارند، بلکه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند!
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ
◇
سپس آنها را به آتش دوزخ در افکنند.
سپس آنها به یقین وارد دوزخ می‌شوند!
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
◇
و به آنان گویند: این همان دوزخی است که تکذیب آن می‌کردید.
بعد به آنها گفته می‌شود: «این همان چیزی است که آن را انکار می‌کردید!»
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ
◇
چنین نیست (که شما کافران پنداشتید، امروز) نکو کاران عالم با نامه اعمالشان در بهشت علّیّین روند.
چنان نیست که آنها (درباره معاد) می‌پندارند، بلکه نامه اعمال نیکان در «علیّین» است!
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ
◇
و چگونه به حقیقت علّیّین آگاه توانی شد؟
و تو چه می‌دانی «علیّین» چیست!
كِتَٰبٌ مَّرْقُومٌ
◇
کتابی است (که به قلم حق) نوشته شده.
نامه‌ای است رقم‌خورده و سرنوشتی است قطعی،
يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ
◇
که مقربان درگاه حق به مشاهده آن مقام نائل شوند.
که مقربان شاهد آنند!
إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ
◇
محققا نیکوکاران در بهشت ابد متنعّمند.
مسلّماً نیکان در انواع نعمت‌اند:
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ
◇
آنجا بر تختها (ی عزت تکیه زنند و رحمت و نعمتهای خدا را) بنگرند.
بر تختهای زیبای بهشتی تکیه کرده و (به زیباییهای بهشت) می‌نگرند!
تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ
◇
در رخسارشان نشاط و شادمانی نعیم بهشتی خواهی دید.
در چهره‌هایشان طراوت و نشاط نعمت را می‌بینی و می‌شناسی!
يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ
◇
(ساقیان حور و غلمان) به آنها شراب ناب سر به مهر بنوشانند.
آنها از شراب (طهور) زلال دست‌نخورده و سربسته‌ای سیراب می‌شوند!
خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ
◇
که به مشک مهر کرده‌اند و راغبان (عاقل) بر این نعمت و شادمانی ابدی باید به شوق و رغبت بکوشند.
مهری که بر آن نهاده شده از مشک است؛ و در این نعمتهای بهشتی راغبان باید بر یکدیگر پیشی گیرند!
وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ
◇
و ترکیب طبع آن شراب ناب از (جشمه‌ای از) عالم بالاست.
این شراب (طهور) آمیخته با «تسنیم» است،
عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ
◇
سر چشمه‌ای که مقربان خدا از آن می‌نوشند.
همان چشمه‌ای که مقرّبان از آن می‌نوشند.
إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ
◇
همانا (در دنیا) بد کاران بر اهل ایمان می‌خندیدند.
بدکاران (در دنیا) پیوسته به مؤمنان می‌خندیدند،
وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ
◇
و چون به آنها می‌گذشتند به چشم طعن و استهزا می‌نگریستند.
و هنگامی که از کنارشان می‌گذشتند آنان را با اشاره تمسخر می‌کردند،
وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ
◇
و چون به سوی کسان خود باز می‌گشتند به سخن مزاح و فکاهی (به نکوهش نماز و طاعت مؤمنان) با هم تفریح می‌کردند.
و چون به سوی خانواده خود بازمی‌گشتند مسرور و خندان بودند،
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ
◇
و چون مؤمنان را می‌دیدند می‌گفتند که اینان به حقیقت مردم گمراهی هستند.
و هنگامی که آنها را می‌دیدند می‌گفتند: «اینها گمراهانند!»
وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ
◇
در صورتی که آن بدان را موکّل کار و نگهبان اعمال مؤمنان نفرستاده بودند (تا بدین سخنان پردازند).
در حالی که هرگز مأمور مراقبت و متکفّل آنان [= مؤمنان] نبودند!
فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ
◇
پس امروز هم اهل ایمان به کفار می‌خندند.
ولی امروز مؤمنان به کفار می‌خندند،
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ
◇
در حالی که بر تختها (ی عزت تکیه زده و دوزخیان را) مشاهده می‌کنند.
در حالی که بر تختهای آراسته بهشتی نشسته و (به سرنوشت شوم آنها) می‌نگرند!
هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ
◇
آیا کافران به نتیجه افعال زشتی که می‌کردند رسیدند؟
آیا (با این حال) کافران پاداش اعمال خود را گرفتند؟!
