بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ
◇
(مردم) از چه خبر مهمی پرسش و گفتگو می‌کنند؟
آنها از چه چیز از یکدیگر سؤال می‌کنند؟!
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ
◇
از خبر بزرگ (قیامت).
از خبر بزرگ و پراهمیّت (رستاخیز)!
ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ
◇
که در آن با هم به جدال و اختلاف کلمه برخاستند.
همان خبری که پیوسته در آن اختلاف دارند!
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ
◇
چنین نیست (که منکران پنداشته‌اند) به زودی (به وقت مرگ) خواهند دانست.
چنین نیست که آنها فکر می‌کنند، و بزودی می‌فهمند!
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ
◇
و باز چنین نیست (که منکران پنداشته‌اند) البته به زودی آگاه می‌شوند.
باز هم چنین نیست که آنها می‌پندارند، و بزودی می‌فهمند (که قیامت حق است)!
أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًا
◇
آیا ما زمین را مهد آسایش خلق نگردانیدیم؟
آیا زمین را محل آرامش (شما) قرار ندادیم؟!
وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًا
◇
و کوهها را عماد و نگهبان آن نساختیم؟
و کوهها را میخهای زمین؟!
وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًا
◇
و شما را جفت (زن و مرد) آفریدیم.
و شما را بصورت زوجها آفریدیم!
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا
◇
و خواب را برای شما مایه (قوم حیات و) استراحت قرار دادیم.
و خواب شما را مایه آرامشتان قرار دادیم،
وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًا
◇
و (پرده سیاه) شب را ساتر (احوال خلق) گردانیدیم.
و شب را پوششی (برای شما)،
وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًا
◇
و روز روشن را برای تحصیل معاش آنان مقرر داشتیم.
و روز را وسیله‌ای برای زندگی و معاش!
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا
◇
و بر فراز شما هفت آسمان محکم بنا کردیم.
و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم!
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا
◇
و چراغی (چون خورشید) رخشان بر افروختیم.
و چراغی روشن و حرارت‌بخش آفریدیم!
وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءً ثَجَّاجًا
◇
و از فشار و تراکم ابرها آب باران فرو ریختیم.
و از ابرهای باران‌زا آبی فراوان نازل کردیم،
لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّا وَنَبَاتًا
◇
تا بدان آب، دانه و گیاه رویانیم.
تا بوسیله آن دانه و گیاه بسیار برویانیم،
وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا
◇
و باغهای پر درخت (و انواع میوه‌ها) پدید آوریم.
و باغهایی پردرخت!
إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًا
◇
همانا روز فصل (یعنی روز قیامت که در آن فصل خصومتها شود) وعده گاه خلق است.
(آری) روز جدایی، میعاد همگان است!
يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا
◇
آن روزی که در صور بدمند (تا مردگان زنده شوند) و فوج فوج (به محشر) در آیید.
روزی که در «صور» دمیده می‌شود و شما فوج فوج (به محشر) می‌آیید!
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًا
◇
و درهای آسمان به ابواب مختلف گشوده شود (تا هر فوجی از دری شتابند).
و آسمان گشوده می‌شود و بصورت درهای متعددی درمی‌آید!
وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا
◇
و کوهها را به گردش آرند تا به مانند سراب گردد.
و کوهها به حرکت درمی‌آید و بصورت سرابی می‌شود!
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا
◇
همانا دوزخ کمینگاه (کافران و بد کاران) است.
مسلّماً (در آن روز) جهنّم کمینگاهی است بزرگ،
لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًا
◇
آن دوزخ جایگاه مردم سرکش ستمکار است.
و محل بازگشتی برای طغیانگران!
لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًا
◇
که در آن قرنها بمانند (و عذاب کشند).
مدّتهای طولانی در آن می‌مانند!
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا
◇
هرگز در آنجا هیچ هوی خنک و شراب (طهور) نیاشامند.
در آنجا نه چیز خنکی می‌چشند و نه نوشیدنی گوارایی،
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا
◇
مگر آبی پلید و سوزان که حمیم و غسّاق جهنم است به آنها دهند.
جز آبی سوزان و مایعی از چرک و خون!
جَزَآءً وِفَاقًا
◇
کیفری که با اعمال آنها موافق است.
این مجازاتی است موافق و مناسب (اعمالشان)!
إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًا
◇
زیرا آنها به حقیقت امید به روز حساب نداشتند.
چرا که آنها هیچ امیدی به حساب نداشتند،
وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًا
◇
و آیات ما را سخت تکذیب کردند.
و آیات ما را بکلی تکذیب کردند!
وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًا
◇
و حال آنکه حساب هر چیزی را ما در کتابی (به احصاء و شماره) رقم کرده‌ایم.
و ما همه چیز را شمارش و ثبت کرده‌ایم!
فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا
◇
پس بچشید (کیفر تکذیب و بدکاری را) که هرگز بر شما چیزی جز رنج و عذاب دوزخ نیفزاییم.
پس بچشید که چیزی جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم!
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا
◇
متقیان را در آن جهان مقام گشایش و هر گونه آسایش است.
مسلّماً برای پرهیزگاران نجات و پیروزی بزرگی است:
حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًا
◇
باغها و تاکستانهاست.
باغهایی سرسبز، و انواع انگورها،
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا
◇
و دختران زیبای دلربا که همه در خوبی و جوانی مانند یکدیگرند.
و حوریانی بسیار جوان و هم‌سن و سال،
وَكَأْسًا دِهَاقًا
◇
و جامهای پر از شراب (طهور و انواع نوشابه‌های شیرین و خوش).
و جامهایی لبریز و پیاپی (از شراب طهور)!
لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّٰبًا
◇
هرگز در آنجا سخن بیهوده و دروغ نشنوند.
در آنجا نه سخن لغو و بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی!
جَزَآءً مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًا
◇
این (نعمتهای ابدی) مزدی به عطاء و حساب پروردگار توست.
این کیفری است از سوی پروردگارت و عطیه‌ای است کافی!
رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا
◇
خدایی که آسمانها و زمین و همه مخلوقاتی که در بین آسمان و زمین است بیافریده همان خدای مهربان که (در عین مهربانی) کسی (از قهر و سطوتش) با او به گفتگو نتواند لب گشود.
همان پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است، پروردگار رحمان! و (در آن روز) هیچ کس حق ندارد بی اجازه او سخنی بگوید (یا شفاعتی کند)!
يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّا لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا
◇
روزی که آن فرشته بزرگ روح القدس با همه فرشتگان صف زده و به نظم برخیزند و هیچ کس سخن نگوید جز آن کسی که خدای مهربانش به سخن اذن دهد و او سخن به صواب گوید (و به اذن خدا شفاعت گنهکاران کند).
روزی که «روح» و «ملائکه» در یک صف می‌ایستند و هیچ یک، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمی‌گویند، و (آنگاه که می‌گویند) درست می‌گویند!
ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا
◇
چنین روز حتمی و محقق خواهد بود، پس هر که می‌خواهد نزد خدای خود (در آن روز) مقام و منزلتی یابد (امروز در راه ایمان و طاعت بکوشد).
آن روز حق است؛ هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمی‌گزیند!
إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا
◇
ما شما را از روز عذاب که نزدیک است ترسانیده و آگاه ساختیم، روزی که هر کس هر چه کرده در پیش روی خود حاضر بیند و کافر در آن روز گوید که ای کاش خاک بودم (تا چنین به آتش کفر خود نمی‌سوختیم).
و ما شما را از عذاب نزدیکی بیم دادیم! این عذاب در روزی خواهد بود که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش خاک بودم (و گرفتار عذاب نمی‌شدم)!»
