سوره قارعه

قارعه.

آن حادثه کوبنده،

قارعه چیست؟ (همان روز وحشت و اضطراب مرگ و قیامت است که دلهای خلایق را از ترس در هم کوبد).

و چه حادثه کوبنده‌ای!

و چگونه حالت آن روز هولناک را تصور توانی کرد؟

و تو چه می‌دانی که حادثه کوبنده چیست؟! (آن حادثه همان روز قیامت است!)

در آن روز سخت، مردم مانند ملخ هر سو پراکنده شوند.

روزی که مردم مانند پروانه‌های پراکنده خواهند بود،

و کوهها همچون پشم زده شده متلاشی گردد.

و کوه‌ها مانند پشم رنگین حلاّجی‌شده می‌گردد!

پس عمل هر کس را در میزان حق وزنی باشد،

امّا کسی که (در آن روز) ترازوهای اعمالش سنگین است،

او در بهشت به آسایش و زندگانی خوش خواهد بود.

در یک زندگی خشنودکننده خواهد بود!

و عمل هر کس بی قدر و سبک وزن باشد،

و امّا کسی که ترازوهایش سبک است،

جایگاهش در قعر هاویه (جهنم) است.

پناهگاهش «هاویه» [= دوزخ‌] است!

و چگونه سختی هاویه را تصور توانی کرد؟

و تو چه می‌دانی «هاویه» چیست؟!

هاویه همان آتش سخت سوزنده و گدازنده است.

آتشی است سوزان!