سوره تکویر

هنگامی که آفتاب تابان تاریک شود.

در آن هنگام که خورشید در هم پیچیده شود،

و هنگامی که ستارگان آسمان تیره شوند (و فرو ریزند).

و در آن هنگام که ستارگان بی‌فروغ شوند،

و آن گاه که گوهها به رفتار آیند.

و در آن هنگام که کوه‌ها به حرکت درآیند،

و آن گاه که شتران ده ماهه آبستن را (که نزد عرب بسیار عزیز است) به کلی رها کنند.

و در آن هنگام که باارزش‌ترین اموال به دست فراموشی سپرده شود،

و هنگامی که وحوش (و طیور نیز به عرصه قیامت) محشور شوند.

و در آن هنگام که وحوش جمع شوند،

و هنگامی که دریاهای آب (چون آتش سوزان) شعله‌ور گردد.

و در آن هنگام که دریاها برافروخته شوند،

و هنگامی که نفوس خلق همه با همجنس خود در پیوندند.

و در آن هنگام که هر کس با همسان خود قرین گردد،

و هنگامی که از دختران زنده به گور شده باز پرسند.

و در آن هنگام که از دختران زنده به گور شده سؤال شود:

که (آن بی گناهان) به چه جرم و گناه کشته شدند؟!

به کدامین گناه کشته شدند؟!

و هنگامی که نامه اعمال خلق گشوده شود.

و در آن هنگام که نامه‌های اعمال گشوده شود،

و هنگامی که آسمان را از جای بر کنند.

و در آن هنگام که پرده از روی آسمان برگرفته شود،

و هنگامی که آتش دوزخ را سخت بیفروزند.

و در آن هنگام که دوزخ شعله‌ور گردد،

و هنگامی که بهشت را (به اهلش) نزدیک سازند.

و در آن هنگام که بهشت نزدیک شود،

در آن هنگام (که روز قیامت است) هر نفسی هر آنچه بر خود حاضر کرده همه را بداند.

(آری در آن هنگام) هر کس می‌داند چه چیزی را آماده کرده است!

چنین نیست (که منکران قرآن پندارند) قسم یاد می‌کنم به ستارگان باز گردنده.

سوگند به ستارگانی که بازمی‌گردند،

که به گردش آیند و در مکان خود رخ پنهان کنند.

حرکت می‌کنند و از دیده‌ها پنهان می‌شوند،

قسم به شب تار هنگامی که روی جهان را تاریک گرداند.

و قسم به شب، هنگامی که پشت کند و به آخر رسد،

و قسم به صبح روشن وقتی که دم زند (و عالم را به روی خود بیفروزد).

و به صبح، هنگامی که تنفّس کند،

(قسم به این آیات) که همانا قرآن کلام رسول بزرگوار حق (جبرئیل) است.

که این (قرآن) کلام فرستاده بزرگواری است [= جبرئیل امین‌]

که فرشته با قوّت و قدرت است و نزد خدای مقتدر عرش با جاه و منزلت است.

که صاحب قدرت است و نزد (خداوند) صاحب عرش، مقام والائی دارد!

و در آنجا فرمانده فرشتگان و امین وحی خداست.

در آسمانها مورد اطاعت (فرشتگان) و امین است!

و رسول عصر شما هرگز دیوانه نیست.

و مصاحب شما [= پیامبر] دیوانه نیست!

و او امین وحی را در افق اعلای مشرق درست مشاهده کرد.

او (جبرئیل) را در اُفق روشن دیده است!

و این رسول شما بر وحی از عالم غیب بخل نمی‌ورزد (و شما را از علم وحی خود آگاه می‌سازد).

و او نسبت به آنچه از طریق وحی دریافت داشته بخل ندارد!

و قرآن او هرگز کلام شیطانی مردود نیست.

این (قرآن) گفته شیطان رجیم نیست!

پس شما به کجا می‌روید؟

پس به کجا می‌روید؟!

این (قرآن عظیم) جز پند و نصیحت اهل عالم هیچ نیست.

این قرآن چیزی جز تذکّری برای جهانیان نیست،

تا هر که از شما بندگان بخواهد راه راست (حق پرستی و سعادت ابد) پیش گیرد.

برای کسی از شما که بخواهد راه مستقیم در پیش گیرد!

و شما (کافران، راه حق را) نمی‌خواهید مگر خدای آفریننده عالم بخواهد.

و شما اراده نمی‌کنید مگر اینکه خداوند -پروردگار جهانیان- اراده کند و بخواهد!