فصل چهارم ادعيه پيش از نماز و بعد از آن

اَللّهُمَّ اِنّى اَتَوَجَّهُ اِلَيْكَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اُقَدِّمُهُمْ بَيْنَ يَدَىْ صَلَواتى وَ اَتَقَرَّبُ بِهِمْ اِلَيْكَ فَاجْعَلْنى بِهِمْ وَجيهاً فِى الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبينَ مَنَنْتَ عَلَىَّ بِمَعْرِفَتِهمْ فَاخْتِمْ لى بِطاعَتِهِمْ وَ مَعْرِفَتِهِمْ وَ وِلايَتِهِمْ فَاِنَّهَا السَّعادَةُ وَ اخْتِمْ لى بِها فَاِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْئٍ قَديرٌ اَللّهُمَّ اجْعَلْنى مَعَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فى كُلِّ عافِيَةٍ وَ بَلاَّءٍ وَاجْعَلْنى مَعَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فى كُلِّ مَثْوىً وَ مُنْقَلَبٍ اَللّ هُمَّ اجْعَلْ مَحْياىَ مَحْياهُمْ وَمَماتى مَماتَهُمْ وَاجْعَلْنى مَعَهُمْ فىِ الْمَواطِنِ كُلِّها وَلاتُفَرِّق بَيْنى وَ بَيْنَهُمْ اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَى ءٍ قَديرٌ

خدايا بسوى تو رو كنم به محمّد و آلش و آنان را پيش روى نمازهايم قرار دهم و بوسيله ايشان بدرگاه تو تقرب جويم پس مرا بوسيله ايشان آبرومند در دنيا و آخرت قرار ده و هم از مقربان درگاهت تويى كه بر من منت نهادى به شناساييشان پس ختم كن برايم به اطاعت و معرفت و ولايتشان كه براستى سعادت همان است و بدان برايم ختم فرما كه براستى تو بر هر چيز توانايى خدايا قرار ده مرا با محمّد و آل محمّد در هر عافيت و بلايى و قرارم ده با محمّد و آل محمّد در هر جايگاه و بازگشتگاهى خدايا زندگيم را زندگى ايشان و مرگم را مرگ ايشان قرار ده و مرا در تمام جاها با ايشان قرار ده و ميان من و ايشان جدايى مينداز كه براستى تو بر هر چيز توانايى * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اَللّهُمَّ لا تُؤْيِسْنى مِنْ رَوْحِكَ وَلاتُقَنِّطْنى مِنْ رَحْمَتِكَ وَلا تُؤْمِنّى مَكْرَكَ فَاِنَّهُ لا يَاْمَنُ مَكْرَاللَّهِ اِلا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ

خدايا مرا از نسيم جانبخش لطفت محروم مكن و از مهر و رحمتت نااميدم مكن و از مكرت ايمنم مكن زيرا ايمن نشوند از مكر خدا جز مردم زيانكار

اَللّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ وَ اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ بِمُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ وَ اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ بِمَلاَّئِكَتِكَ الْمُقَرَّبينَ وَ اَنْبِياَّئِكَ الْمُرْسَلينَ وَ بِكَ اللّهُمَّ اَنْتَ الْغَنِىُّ عَنّى وَ بِىَ الْفاقَةُ اِلَيْكَ اَنْتَ الْغَنِىُّ عَنّى وَ اَنَا الْفَقيرُ اِلَيْكَ اَقَلْتَنى عَثْرَتى وَ سَتَرْتَ عَلَىَّ ذُ نُوبى فَاقْضِ الْيَوْمَ حاجَتى وَ لا تُعَذِّبْنى بِقَبيحِ ما تَعْلَمُ مِنّى بَلْ عَفْوُكَ وَ جُودُكَ يَسَعُنى يا اَهْلَ التَّقْوى وَ يا اَهْلَ الْمَغْفِرَةِ يا بَرُّ يا رَحيمُ اَنْتَ اَبَرُّبى مِنْ اَبى وَ اُمّى وَ مِنْ جَميعِ الْخَلايِقِ اِقْلِبْنى بِقَضآءِ حاجَتى مُجاباً دُعائى مَرْحُوماً صَوْتى قَدْ كَشَفْتَ اَنْواعَ الْبَلاَّءِ عَنّى

خدايا به تو تقرب جويم بوسيله جود و كرمت و تقرب جويم به تو بوسيله محمّد بنده و رسول تو و تقرب جويم به تو به فرشتگان مقربت و پيمبران مرسلت و به خودت خدايا تو از من بى نيازى ولى من بدرگاهت نيازمندم تو از من بى نيازى ولى من محتاج توام لغزشم را ناديده گرفتى و گناهانم را بر من پوشاندى پس در اين روز حاجتم را برآور و معذبم مكن بلكه گذشت و جود تو فرايم گيرد اى شايسته پرهيزكارى و اى شايسته آمرزش اى نيكوكار اى مهربان تو نيك رفتارترى نسبت به من از پدر و مادرم و از همه خلايق بازم گردان با حاجت روا و دعاى مستجاب و آوازى كه مورد مهرت قرار گرفته و انواع بلا را از من دور كرده باشى

رَضيتُ بِاللَّهِ رَبّاً وَ بِمُحَمَّدٍ نَبِيّاً وَ بِالاِْسْلامِ ديناً وَ بِالْقُرْآنِ كِتاباً وَ بِفُلانٍ وَ فُلانٍ اَئِمَّةً اَللّهُمَّ وَلِيُّكَ فُلانٌ [به جاى فلان بگو الْقائِمُ الحُجَّةُ (منه )] فَاحْفَظْهُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ يَمينِهِ وَ عَنْ شِمالِهِ وَ مِنْ فَوْقِهِ وَ مِنْ تَحْتِهِ وَامْدُدُ لَهُ فى عُمْرِهِ واجْعَلْهُ الْقآئِمَ بِاَمْرِكَ وَالْمُنْتَصِرَ لِدينِكَ وَ اَرِهِ ما يُحِبُّ وَ ما تَقِرُّ بِهِ عَيْنُهُ فى نَفْسِهِ وَ ذُرّيَّتِهِ وَ فى اَهْلِهِ وَ مالِهِ وَ فى شيعَتِهِ وَ فى عَدُوِّهِ وَ اَرِهِمْ مِنْهُ ما يَحْذَرُونَ وَ اَرِهِ فيهِمْ ما يُحِبُّ وَ تَقِرُّبِهِ عَيْنُهُ وَاشْفِ صُدُورَنا وَ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنينَ اَللّهُمَّ اغْفِرْلى ما قَدَّمْتُ وَ ما اَخَّرْتُ وَ ما اَسْرَرْتُ وَ ما اَعْلَنْتُ وَ اِسْرافى عَلى نَفْسى وَ ما اَنْتَ اَعْلَمُ بِهِ مِنّى اَللّهُمَّ اَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَ الْمُؤَخِّرُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ بِعِلْمِكَ الْغَيْبَ وَ بِقُدْرَتِكَ عَلَى الْخَلْقِ اَجْمَعينَ ما عَلِمْتَ الْحَيوةَ خَيْراً لى فَاَحْينِى وَ تَوَفَّنى اِذا عَلِمْتَ الوَفاةَ خَيْراً لى اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ خَشْيَتَكَ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانِيَةِ وَ كَلِمَةَ الْحَقِّ فِى الْغَضَبِ وَ الرِّضا وَالْقَصْدَ فِى الْفَقْرِ وَالْغِنا وَ اَسْئَلُكَ نَعيماً لايَنْفَدُ وَ قُرَّةَ عَيْنٍ لاتَنْقَطِعُ وَ اَسْئَلُكَ الرِّضا بِالْقَضآءِ وَ بَرَكَةَ الْمَوْتِ بَعْدَ الْعَيْشِ وَ بَرْدَ الْعَيْشِ بَعْدَ الْمَوْتِ وَ لَذَّةَ الْمَنْظَرِ اِلى وَجْهِكَ وَ شَوْقاً اِلى رُؤْيَتِكَ وَ لِقآئِكَ مِنْ غَيْرِ ضَرّآءَ مُضِرَّةٍ وَلافِتْنَةٍ مُضِلَّةٍ اَللّهُمَّ زَيِّنّا بِزينَةِ الاْيمانِ وَاجْعَلْنا هُداةٍ مُهْتَدينَ اَللّهُمَّ اهْدِنا فيمَنْ هَدَيْتَ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ عَزيمَةَ الرَّشادِ وَالثَّباتَ فِى الاَْمْرِ وَ الرُّشْدَ وَاَسْئَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ وَ حُسْنَ عافِيَتِكَ وَ اَداءَ حَقِّكَ وَاَسْئَلُكَ يا رَبِّ قَلْباً سَليماً وَ لِساناً صادِقاً وَاَسْتَغْفِرُكَ لِما تَعْلَمُ وَ اَسْئَلُكَ خَيْرَ ما تَعْلَمُ وَ اَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ ما تَعْلَمُ فَاِنَّكَ تَعْلَمُ وَلانَعْلَمُ وَ اَنْتَ عَلاّمُ الْغُيُوبِ

خوشنودم به پروردگارى خدا و به پيامبرى محمد و به دين اسلام و به كتابم كه قرآن است و به فلانى و فلانى امام خدايا نماينده تو فلان را * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * نگهدارى كن از پيش رو و از پشت سر و از راست و چپ و از بالاى سر و از زير پايش و طولانى كن عمرش را و او را قيام كننده به امرت قرار ده و ياور دينت و بنما به او آنچه را دوست دارد و آنچه ديده اش را روشن كند درباره خودش و در فرزندان و خاندانش و در مال و در شيعيانش و در دشمنانش بنما بدانها از او آنچه را مى ترسند و بنما به او در مورد ايشان آنچه را دوست دارد و ديده اش بدو روشن شود و سينه هاى ما و سينه هاى مردم با ايمان را شفا ده خدايا بيامرز براى من آنچه از پيش فرستادم و از دنبال و آنچه پنهان كردم و آشكار و زياده رويهايم بر خود و آنچه را تو بهتر از من مى دانى خدايا تويى پيش انداز و پس انداز معبودى جز تو نيست به دانشت بر غيب و به نيرويت بر خلق همگى و تا زمانى كه بدانى زندگى را براى من بهتر زنده ام دار و بميرانم هرگاه بدانى مرگ را برايم بهتر از زندگى خدايا من از تو خواهم ترس تو را در پنهانى و آشكار و گفتار حق را در خشم و خوشنودى و ميانه روى را در ندارى و دارايى و از تو خواهم نعمتى تمام نشدنى و روشنى چشمى قطع نشدنى و از تو خواهم راضى بودن به قضا و قدر و مبارك بودن مرگ را پس از زندگى و گوارايى زندگى پس از مرگ را و لذت ديدار رويت را و شوق ديدار و لقايت را بدون سختى زيانبخش و نه فتنه گمراه كننده خدايا زينت ده ما را به زيور ايمان و قرارمان ده راهنمايانى راه يافته خدايا راهنماييمان كن در زمره آنانكه هدايت كردى خدايا از تو خواهم تصميم رهجويى و پايدارى در كار (دين ) و رشد و از تو خواهم سپاسگزارى نعمتت و حسن عافيتت و اداء حقت را و از تو خواهم پروردگارا دلى سالم و زبانى راستگو و آمرزش خواهم از تو از آنچه مى دانى و از تو خواهم خير آنچه را دانى و پناه مى برم به تو از شر آنچه مى دانى زيرا تو مى دانى و ما نمى دانيم و تويى داناى هر غيب

اُجيرُ نَفْسى وَ مالى وَ وَلَدى وَ اَهْلى وَ دارى وَ كُلَّ ما هُوَ مِنّى بِاللَّهِ الْواحِدِ الاَْحَدِ الصَّمَدِ الَّذى لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً اَحَدٌ وَ اُجيرُ نَفْسى وَ مالى وَ وَلَدى وَ كُلَّ ما هُوَ مِنّى بِرَبِّ الْفَلَقِ مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ وَ اُجيرُ نَفْسى وَ مالى وَ وَلَدى وَ كُلَّ ما هُوَ مِنّى بِرَبِّ النّاسِ وَ اُجيرُ نَفْسى وَ مالى وَ وَلَدى وَ كُلَّ ما هُوَ مِنّى بِاللَّهِ لا اِلهَ اِلا هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ لا تَاْخُذُهُ سِنَةٌ وَلانَوْمٌ تا آخر آية الكرسى

پناه دهم خودم و مال و فرزند و خاندان و خانه ام و هرچه دارم به خداى يكتاى يگانه بى نيازى كه فرزند ندارد و فرزند كسى نيست و نيست برايش همتايى هيچكس و پناه دهم خودم و مال و فرزند و هرچه از من است به پروردگار سپيده دم از شر آنچه آفريده و پناه دهم خودم و مال و فرزند و هرچه از من است به پروردگار مردم و پناه دهم خودم و مال و فرزند و هرچه از من است به خدايى كه معبودى جز او نيست زنده و پاينده اى كه نگيردش چرت و نه خوابى