سوره هاى عنكبوت و روم و دخان و حديث كساء

الَّمَّ # اَحَسِبَ النّاسُ اَنْ يُتْرَكُوآ اَنْ يَقُولوُا امَنّا وَهُمْ لا يُفْتَنُونَ * وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذينَ صَدَقُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبينَ # اَمْ حَسِبَ الَّذينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ اَنْ يَسْبِقُونا سآءَ ما يَحْكُمُونَ # مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقآءَ اللَّهِ فَاِنَّ اَجَلَ اللَّهِ لاَتٍ وَهُوَ السَّميعُ الْعَليمُ # وَمَنْ جاهَدَ فَاِنَّما يُجاهِدُ لِنَفْسِهِ اِنَّ اللَّهَ لَغَنِىُّ عَنِ الْعالَمينَ # وَالَّذينَ امَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَحْسَنَ الَّذى كانُوا يَعْمَلُونَ # وَوَصَّيْنَا الاِْنْسانَ بِوالِدَيْهِ حُسْنا وَاِنْ جاهَداكَ لِتُشْرِكَ بى ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما اِلَىَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ # وَالَّذينَ امَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِى الصّالِحينَ # وَمِنَ النّاسِ مَنْ يَقُولُ امَنّا بِاللَّهِ فَاِذآ اُوذِىَ فِى اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النّاسِ كَعَذابِ اللَّهِ وَلَئِنْ جآءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ اِنّا كُنّا مَعَكُمْ اَوَلَيْسَ اللَّهُ بِاَعْلَمَ بِما فى صُدُورِ الْعالَمينَ # وَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذينَ امَنُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنافِقينَ * وَقالَ الَّذينَ كَفَرُوا لِلَّذينَ امَنُوا اتَّبِعُوا سَبيلَنا وَلْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ وَما هُمْ بِحامِلينَ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَىْءٍ اِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ # وَلَيَحْمِلُنَّ اَثْقالَهُمْ وَاَثْقالا مَعَ اَثْقالِهِمْ وَلَيُسْئَلُنَّ يَوْمَ الْقِيمَةِ عَمّا كانُوا يَفْتَرُونَ # وَلَقَدْ اَرْسَلْنا نُوحا اِلى قَوْمِهِ فَلَبِثَ فيهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلاّ خَمْسينَ عاما فَاَخَذَهُمُ الطُّوفانُ وَهُمْ ظالِمُونَ # فَاَنْجَيْناهُ وَاَصْحابَ السَّفينَةِ وَجَعَلْناها ايَةً لِلْعالَمينَ # وَاِبْراهيمَ اِذْ قالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ # اِنَّما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ اَوْثانا وَتَخْلُقُونَ اِفْكا اِنَّ الَّذينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقا فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوهُ وَاشْكُرُوا لَهُ اِلَيْهِ تُرْجَعُونَ # وَاِنْ تُكَذِّبُوا فَقَدْ كَذَّبَ اُمَمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ وَما عَلَى الرَّسُولِ اِلا الْبَلاغُ الْمُبينُ # اَوَلَمْ يَرَوا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعيدُهُ اِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسيرٌ # قُلْ سيرُوا فِى الاَْرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَءَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ يُنْشِئُ النَّشْاَةَ الاْخِرَةَ اِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ * يُعَذِّبُ مَنْ يَشآءُ وَيَرْحَمُ مَنْ يَشآءُ وَاِلَيْهِ تُقْلَبُونَ # وَما اَنْتُمْ بِمُعْجِزينَ فِى الاَْرْضِ وَلا فِى السَّمآءِ وَما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِي وَلا نَصيرٍ # وَالَّذينَ كَفَرُوا بِاياتِ اللَّهِ وَلِقآئِهِ اُولَّئِكَ يَئِسُوا مِنْ رَحْمَتى وَاُولَّئِكَ لَهُمْ عَذابٌ اَليمٌ # فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهَِّ اِلاّ اَنْ قالُوا اقْتُلُوهُ اَوْ حَرِّقُوهُ فَاَنْجيهُ اللَّهُ مِنَ النّارِ اِنَّ فى ذلِكَ لاَياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ # وَقالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ اَوْثانا مَوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيوةِ الدُّنْيا ثُمَّ يَوْمَ الْقِيمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضا وَ مَاْويكُمُ النّارُ وَمالَكُمْ مِنْ ناصِرينَ # فَامَنَ لَهُ لُوطٌ وَقالَ اِنّى مُهاجِرٌ اِلى رَبّى اِنَّهُ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ # وَوَهَبْنا لَهُ اِسْحقَ وَيَعْقُوبَ وَجَعَلْنا فى ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتابَ وَاتَيْناهُ اَجْرَهُ فِى الدُّنْيا وَاِنَّهُ فِى الاْخِرَةِ لَمِنَ الصّالِحينَ # وَلُوطا اِذْ قالَ لِقَوْمِهَِّ اِنَّكُمْ لَتَاْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ اَحَدٍ مِنَ الْعالَمينَ # اَئِنَّكُمْ لَتَاْتُونَ الرِّجالَ وَتَقْطَعُونَ السَّبيلَ وَتَاْتُونَ فى ناديكُمُ الْمُنْكَرَ فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ اِلاّ اَنْ قالُوا ائْتِنا بِعَذابِ اللَّهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّادِقينَ # قالَ رَبِّ انْصُرْنى عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدينَ # وَلَمّا جآئَتْ رُسُلُنآ اِبْراهيمَ بِالْبُشْرى قالُوآ اِنّا مُهْلِكُوا اَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ اِنَّ اَهْلَها كانُوا ظالِمينَ # قالَ اِنَّ فيها لُوطا قالُوا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فيها لَنُنَجِّيَنَّهُ وَاَهْلَهُ اِلا امْرَاَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِرينَ # وَلَمّا اَنْ جآئَتْ رُسُلُنا لُوطا سيَّئَ بِهِمْ وَضاقَ بِهِمْ ذَرْعا وَقالُوا لا تَخَفْ وَلا تَحْزَنْ اِنّا مُنَجُّوكَ وَاَهْلَكَ اِلا امْرَاَتَكَ كانَتْ مِنَ الْغابِرينَ # اِنّا مُنْزِلُونَ عَلىَّ اَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزا مِنَ السَّمآءِ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ # وَلَقَدْ تَرَكْنا مِنْها ايَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ # وَاِلى مَدْيَنَ اَخاهُمْ شُعَيْبا فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الاْخِرَ وَلا تَعْثَوا فِى الاَْرْضِ مُفْسِدينَ # فَكَذَّبُوهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوا فى دارِهِمْ جاثِمينَ # وَعادا وَثَمُودَ وَقَدْ تَبَيَّنَ لَكُمْ مِنْ مَساكِنِهِمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ اَعْمالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبيلِ وَكانُوا مُسْتَبْصِرينَ # وَقارُونَ وَفِرْعَوْنَ وَهامانَ وَلَقَدْ جآئَهُمْ مُوسى بِالْبَيِّناتِ فَاسْتَكْبَرُوا فِى الاَْرْضِ وَما كانُوا سابِقينَ # فَكُلاًّ اَخَذْنا بِذَنْبِهِ فَمِنْهُمْ مَنْ اَرْسَلْنا عَلَيْهِ حاصِبا وَمِنْهُمْ مَنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ وَمِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنا بِهِ الاَْرْضَ وَمِنْهُمْ مَنْ اَغْرَقْنا وَما كانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلكِنْ كانُوا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ # مَثَلُ الَّذينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ اَوْلِيآءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتا وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ # اِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مِنْ شَىْءٍ وَهُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ # وَتِلْكَ الاَْمْثالُ نَضْرِبُها لِلنّاسِ وَما يَعْقِلُهآ اِلا الْعالِمُونَ # خَلَقَ اللَّهُ السَّمواتِ وَالاَْرْضَ بِالْحَقِّ اِنَّ فى ذلِكَ لاَيَةً لِلْمُؤْمِنينَ # اُتْلُ ماَّ اُوحِىَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ وَاَقِمِ الصَّلوةَ اِنَّ الصَّلوةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشآءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّهِ اَكْبَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ ما تَصْنَعُونَ # وَلا تُجادِلُوآ اَهْلَ الْكِتابِ اِلاّ بِالَّتى هِىَ اَحْسَنُ اِلا الَّذينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ وَقُولُواَّ امَنّا بِالَّذى اُنْزِلَ اِلَيْنا وَاُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَاِلهُنا وَاِلهُكُمْ واحِدٌ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ * وَكَذلِكَ اَنْزَلْنا اِلَيْكَ الْكِتابَ فَالَّذينَ اتَيْناهُمُ الْكِتابَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمِنْ هؤُلاَّءِ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَما يَجْحَدُ بِاياتِنا اِلا الْكافِرُونَ # وَما كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتابٍ وَلا تَخُطُّهُ بِيَمينِكَ اِذا لاَرْتابَ الْمُبْطِلُونَ # بَلْ هُوَ اياتٌ بَيِّناتٌ فى صُدُورِ الَّذينَ اُوتُوا الْعِلْمَ وَما يَجْحَدُ بِاياتِنا اِلا الظّالِمُونَ # وَقالُوا لَوْ لا اُنْزِلَ عَلَيْهِ اياتٌ مِنْ رَبِّهِ قُلْ اِنَّمَا الاْياتُ عِنْدَ اللَّهِ وَاِنَّما اَ نَا نَذيرٌ مُبينٌ # اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَ نّا اَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ يُتْلى عَلَيْهِمْ اِنَ فى ذلِكَ لَرَحْمَةً وَذِكْرى لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ # قُلْ كَفى بِاللَّهِ بَيْنى وَبَيْنَكُمْ شَهيدا يَعْلَمُ ما فِى السَّمواتِ وَالاَْرْضِ وَالَّذينَ امَنُوا بِالْباطِلِ وَكَفَرُوا بِاللَّهِ اُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ # وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ وَلَوْ لا اَجَلٌ مُسَمّىً لَجآءَهُمُ الْعَذابُ وَلَيَاْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لا يَشْعُرُونَ * يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحيطَةٌ بِالْكافِرينَ * يَوْمَ يَغْشيهُمُ الْعَذابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْ وَيَقُولُ ذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ * يا عِبادِىَ الَّذينَ امَنُوا اِنَّ اَرْضى واسِعَةٌ فَاِيّاىَ فَاعْبُدُونِ * كُلُّ نَفْسٍ ذآئِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ اِلَيْنا تُرْجَعُونَ * وَالَّذينَ امَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ غُرَفا تَجْرى مِنْ تَحْتِهَا الاَْنْهارُ خالِدينَ فيها نِعْمَ اَجْرُ الْعامِلينَ * الَّذينَ صَبَرُوا وَعَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ * وَكَاَيِّنْ مِنْ دآبَّةٍ لا تَحْمِلُ رِزْقَهآ اَللَّهُ يَرْزُقُها وَاِيّاكُمْ وَهُوَ السَّميعُ الْعَليمُ * وَلَئِنْ سَئَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمواتِ وَالاَْرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَاَنّى يُؤْفَكُونَ * اَللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشآءُ مِنْ عِبادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ اِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَليمٌ * وَلَئِنْ سَئَلْتَهُمْ مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّمآءِ مآءً فَاَحْيا بِهِ الاَْرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِها لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ * وَما هذِهِ الْحَيوةُ الدُّنْيا اِلاّ لَهْوٌ وَلَعِبٌ وَاِنَّ الدّارَ الاْخِرَةَ لَهِىَ الْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ * فَاِذا رَكِبُوا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصينَ لَهُ الدّينَ فَلَمّا نَجّيهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذا هُمْ يُشْرِكُونَ * لِيَكْفُرُوا بِما اتَيْناهُمْ وَلِيَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ * اَوَلَمْ يَرَوْا اَنّا جَعَلْنا حَرَما امِنا وَيُتَخَطَّفُ النّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ اَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ * وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِبا اَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمّا جآئَهُ اَ لَيْسَ فى جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْكافِرينَ * وَالَّذينَ جاهَدُوا فينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَاِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنينَ *

الف ، لام ، ميم # آيا اين مردم پنداشته اند كه به (صرف ) اينكه گويند ايمان آورديم رها شوند و آزمايش نشوند (در صورتى كه ) آزموديم كسانى را كه پيش از ايشان بودند تا معلوم كند خدا كسانى را كه راست گفتند و معلوم كند دروغگويان را # و يا چنين پنداشتند كسانى كه كار بد انجام دهند كه بر ما پيشى گيرند (از كيفر ما بگريزند) چه بد قضاوت مى كنند # هر كه اميد ديدار خدا دارد (بداند كه ) حتماً وعده خدا آمدنى است و او شنوا و دانا است # و هر كه جهد و كوشش كند براى خود مى كوشد كه براستى خداوند از جهانيان بى نياز است # و آنانكه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دهند ما نيز بديها (و گناهانشان را) محو كنيم و به بهتر از آنچه انجام داده اند پاداششان دهيم # و ما انسان را درباره پدر و مادرش به نيكى سفارش كرده ايم و اگر (آن دو) كوشيدند تا شريك من سازى چيزى را كه بدان علم ندارى (و مشرك شوى ) اطاعتشان مكن كه بازگشت شما بسوى من است و من آگاهتان مى كنم بدانچه عمل مى كرده ايد# و آنانكه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده اند آنها را در گروه شايستگان مى بريم # و برخى از مردم گويند ما به خدا ايمان داريم و چون در راه خدا آزارى به ايشان رسد آزار مردم را چون عذاب خدا گيرد و اگر يارى و نصرتى از جانب پروردگارت برسد آنان گويند ما هم با شما بوديم آيا خدا داناتر نيست به آنچه در سينه هاى (مردم ) جهانيان است # و براستى خدا معلوم مى كند كسانى را كه ايمان دارند و معلوم مى دارد منافقان را و گويند كسانى كه كافر نشدند به كسانى كه ايمان آورده اند پيروى كنيد از راه ما و مانيز بار خطاهاى شما را به عهده مى گيريم ولى آنها چيزى از خطاهاى ايشان را به عهده نمى گيرند و دروغ مى گويند # و بدوش كشند بارهاى گران خويش را وبارهاى گران ديگرى را با بارهاى گران خويش و بازخواست شوند روز قيامت از آن دروغهائى كه بسته اند و همانا فرستاديم نوح را بسوى قومش و بماند در ميانشان هزار سال پنجاه سال كم پس طوفان بگرفتشان و آنها ستمگران بودند # و ما او را با كشتى نشينان نجات داديم و آن كشتى را نشانه و عبرتى براى جهانيان كرديم # و (به ياد آر داستان ) ابراهيم (را) كه به قومش گفت خدا را بپرستيد و از او بترسيد كه اين بهتر است براى شما اگر بدانيد # جز اين نيست كه پرستش مى كنيد بجز خدا بتهائى را و دروغ مى سازيد و همانا اينهائى را كه بجز خدا مى پرستيد مالك روزى شما نيستند و روزى را نزد خدا بجوئيد و او را بپرستيد و سپاس او را بجا آوريد كه بسوى او بازگشت كنيد # و اگر تكذيب (پيغمبر ما را كنيد) پس ملتهائى پيش از شما نيز تكذيب (پيغمبرانشان را) كردند و بر عهده پيامبر نيست جز رساندن آشكار# آيا نبينند چگونه پديد آرد خدا خلق را سپس بازش گرداند براستى اين كار براى خدا آسان است # بگو در زمين گردش كنيد و بنگريد چگونه پديد آورد (خداوند) خلق را سپس ايجاد كند جهان ديگرى را كه براستى خدا بر هر چيز توانا است * عذاب كند هر كه را خواهد و رحم كند هر كه را خواهد و بسوى او بازگردانده شويد # و نتوانيد فرار كنيد در زمين و نه در آسمان و براى شما جز خدا دوست و ياورى نيست # و آنان كه كافر شدند به آيات خدا و روز معاد اينان از رحمت من نوميدند و آنها را است عذابى دردناك # پاسخى كه قوم ابراهيم دادند جز اين نبود كه گفتند بكشيد او را يا بسوزانيدش و خدا نجاتش داد از آتش و براستى در اين داستان براى مردمى كه ايمان دارند نشانه ها و پندهائى است # (ابراهيم ) گفت جز اين نيست كه شما بتهائى را جز خدا (به پرستش ) گرفته ايد تا در ميان خود براى زندگانى دنيا دوستى برقرار كنيد سپس در روز رستاخيز بيزارى جوئيد از همديگر و يكديگر را لعن و نفرين كنيد و جايگاهتان دوزخ است و ياورى نداريد # پس لوط بدو ايمان آورد و گفت من بسوى پروردگارم مهاجرت مى كنم كه براستى او نيرومند و فرزانه است # و به او بخشيديم اسحق و يعقوب را و مقام نبوت و كتاب آسمانى را در فرزندان او قرار داديم و پاداشش را در اين دنيا به او داديم و در آخرت نيز از شايستگان خواهد بود # و (داستان ) لوط را كه به قوم خود گفت شما بدين كار زشت اقدام مى كنيد كه بر اين كار سبقت نجسته هيچيك از مردم جهانيان # آيا شما (براى دفع شهوت ) پيش مردان مى رويد و راهها را مى زنيد و در مجمع عمومى به كارهاى ناروا دست ميزنند و پاسخ قومش جز اين نبود كه گفتند اگر راست مى گوئى عذاب خدا را بسوى ما بياور * (لوط) گفت : پروردگارا مرا بر گروه فسادگر يارى ده و چون فرستادگان ما براى بشارت به نزد ابراهيم آمدند گفتند ما هلاك مى كنيم مردم اين ده را كه مردمش ستمكارند # (ابراهيم ) گفت : لوط در اين ده است ! گفتند ما بهترمى دانيم چه كسى در آنجا است ، ما لوط و كسانش را نجات خواهيم داد بجز زنش كه او از جاماندگان (در ميان مردم بدكار) است # و چون فرستادگان ما به نزد لوط آمدند، او از آمدنشان اندوهناك و دلتنگ شد، آنان به لوط گفتند نترس و اندوهگين مباش ما تو را و كسانت را نجات دهيم بجز زنت كه او از جاماندگان است # فرو باريم بر مردم اين ده عذابى سخت از آسمان بخاطر آن فسق و عصيانى كه مى كردند # و بجا گذارديم از آن ده نشانه اى روشن براى مردمى كه خرد خود را بكار برند # و فرستاديم بسوى (مردم شهر) مدين برادرشان شعيب را و او (بدانها) گفت اى مردم خدا را بپرستيد و انتظار آمدن روز قيامت را داشته باشيد و در زمين به فساد مكوشيد # آنها شعيب را تكذيب كردند و به زلزله دچار گشتند و همه را مرگ در ميان خانه هاشان به زانو درآورد # و (داستان ) عاد و ثمود كه شما جاهايشان را آشكارا ديده ايد و شيطان بياراست براى ايشان كردارشان را و از راه بازشان داشت با اينكه بينائى داشتند # و (داستان ) قارون و فرعون و هامان كه موسى براى ايشان دليلهاى روشن و (معجزات ) آشكار آورد ولى آنها در روى زمين بزرگى (و تكبر) كردند و نتوانستند بگريزند # و هر يك را بنحوى به گناهش گرفتيم پس به برخى از آنها سنگريزه فرستاديم و برخى را صيحه (آسمانى ) گرفت و برخى را به زمين فرو برديم و برخى را غرق كرديم و چنان نبود كه خدا به آنها ستم كند بلكه آنها بودند كه به خود ستم مى كردند # حكايت كسانى كه غير از خدا (چيزهاى ديگرى را) دوستان خود گرفته اند مانند عنكبوت است كه خانه اى بساخت ولى اگر مى دانستند سست ترين خانه براستى خانه عنكبوت است # همانا خداوند مى داند (و مى شناسد) آنچه را جز او مى خوانند (و به خدائى مى پرستند) و او نيرومند و حكيم است # و ما اين مثلها را براى مردم مى زنيم ولى جز دانشمندان آنها را نمى فهمند # خداوند آسمانها و زمين را بحق آفريد و در اين خلقت نشانه ايست براى مؤ منان # بخوان آنچه را كه از قرآن به تو وحى مى شود و بپادار نماز را كه براستى نماز باز مى دارد (انسان را) از كار زشت و ناپسند و ياد كردن خدا (شما را) بزرگتر است (از ياد كردن شما او را) و خدا مى داند آنچه را مى كنيد # و بحث و مجادله نكنيد با اهل كتاب جز بطريقى كه نيكو است مگر كسانى از ايشان كه ستم كردند، و به آنها بگوئيد ما ايمان داريم بدانچه بر ما و بر شما هر دو نازل شده و خداى ما و خداى شما يكى است و ما مطيع و تسليم اوئيم * و اين چنين ما بر تو قرآن را فرو فرستاديم پس آنها را كه كتاب (آسمانى ) داديم بدان ايمان آرند و از اين گروه (يعنى كفار مكه ) نيز كسانى هستند كه بدان ايمان دارند و انكار نكنند آيات ما را جز مردمان كافر # و تو پيش از اين كتاب خوان نبودى و نمى نوشتى بدست خود كتابى وگرنه اهل باطل در (قرآن ) به شك مى افتادند # بلكه اين قرآن آيه هائى است روشن در سينه هاى كسانى كه دانش به آنها داده شد و منكر نشوند آيات ما را جز ستمكاران # و گويند چرا بر او نازل نشود نشانه ها (و معجزاتى ) از جانب پروردگارش بگو نشانه ها (و معجزات ) همه نزد خدا است و من تنها بيم رسانى آشكارم # آيا كافى نيست اينها را كه ما بر تو اين كتاب را نازل كرديم كه برايشان خوانده شود براستى كه در اين قرآن رحمت و پندى است براى مردمى كه ايمان دارند # بگو خدا كافى است براى گواه بودن ميان ما و شما كه مى داند آنچه در آسمانها و زمين است و آنانكه به باطل گرويدند و به خدا كافر شدند آنهايند زيانكاران # و از تو درخواست زود رسيدن عذاب را مى كنند و اگر وقت مقرر آن نبود عذاب بر ايشان مى آمد و بطور ناگهانى عذاب بر آنها خواهد رسيد در حالى كه بى خبر باشند * از تو درخواست زود رسيدن عذاب را كنند در صورتى كه جهنم احاطه دارد بر كافران * روزى كه فرا گيردشان عذاب از بالاى سرشان و از زير پاهاشان و خدا (به آنها) گويد بچشيد (سزاى ) اعمالى را كه مى كرديد * اى بندگان من كه ايمان آورده ايد همانا زمين من پهناور است (اگر در سرزمين مكه از ترس مشركين نتوانيد مرا بپرستيد بجاى ديگر برويد) پس مرا پرستش كنيد هركس چشنده مرگ است سپس بسوى مابازگرديد* و آنانكه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده اند درغرفه هائى از بهشت جايشان دهيم كه نهرها از زير آن غرفه ها روانست و جاويدان درآن خواهند بود وچه خوبست پاداش اهل عمل * آنانكه شكيبائى كرده و به پروردگارشان توكل كنند * و چه بسيار جانورانى كه بار روزى خود نكشند (و روزى خود را آماده نكرده اند) خدا آنها و شما را روزى دهد و او شنوا و دانا است * و اگر از ايشان بپرسى چه كسى آسمانها و زمين را آفريد و خورشيد و ماه را مسخر كرد بى شك خواهند گفت خدا، پس چرا (از پرستش حق به پرستش بتان ) باز مى گردند# خدا است كه بگسترداند روزى هركس را از بندگانش كه بخواهد و يا تنگ گيرد بر او كه براستى خدا به هر چيز دانا است # واگر از آنها بپرسى كيست كه فرو فرستد آب (باران ) را و زنده كند بدان زمين را پس از مرگش ؟ بى شك خواهند گفت : خدا، بگو ستايش خاص خدا است ولى بيشترشان بى خردى مى كنند * و زندگى اين دنيا جز بازيچه و سرگرمى بيش نيست و به حقيقت زندگى حقيقى در سراى آخرت است اگر مى دانستند * و چون بر كشتى سوار شوند (و گرفتار امواج متلاطم دريا گردند) خدا را از روى اخلاص ديندارى بخوانند و چون خدا آنان را بخشكى رساند در آن حال شرك ورزند * (بگذار) تا كفران كنند نعمتهائى را كه به ايشان داده ايم و از آنها كام برگيرند و بزودى خواهند دانست * آيا نمى بينند كه ما (مكه را) حرم امنى قرار داديم ولى مردم اطراف آنها را (با قتل و غارت ) مى ربايند آيا (باز هم ) به باطل مى گروند و به نعمت خدا كفر مى ورزند * و كيست ستمكارتر از آنكه بر خدا دروغ بندد يا پس از اينكه حق بسويش آمد آن را تكذيب كند مگر در دوزخ جايگاه كافران نيست * و كسانى كه در راه ما كوشش و مجاهدت كنند محققاً به راههاى (معرفت و سعادت ) خويش راهنمائيشان مى كنيم و همانا خدا با نيكوكاران است *

الَّمَّ * غُلِبَتِ الرُّومُ فىَّ اَدْنَى الاَْرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ # فى بِضْعِ سِنينَ لِلَّهِ الاَْمْرُ مِنْ قَبْلُ وَمِنْ بَعْدُ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ * بِنَصْرِ اللَّهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشآءُ وَهُوَ الْعَزيزُ الرَّحيمُ * وَعْدَ اللَّهِ لا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَلكِنَّ اَكْثَرَ النّاسِ لا يَعْلَمُونَ * يَعْلَمُونَ ظاهِرا مِنَ الْحَيوةِ الدُّنْيا وَهُمْ عَنِ الاْخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ * اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا فىَّ اَنْفُسِهِمْ ما خَلَقَ اللَّهُ السَّمواتِ وَالاَْرْضَ وَما بَيْنَهُمآ اِلاّ بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُسَمًّى وَاِنَّ كَثيرا مِنَ النّاسِ بِلِقآءِ رَبِّهِمْ لَكافِرُونَ * اَوَلَمْ يَسيرُوا فِى الاَْرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كانُوآ اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَاَثارُوا الاَْرْضَ وَعَمَرُوهآ اَكْثَرَ مِمّا عَمَرُوها وَجآئَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَما كانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلكِنْ كانُوآ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ * ثُمَّ كانَ عاقِبَةَ الَّذينَ اَسآؤُا السُّوئَّ اَنْ كَذَّبُوا بِاياتِ اللَّهِ وَكانُوا بِها يَسْتَهْزِؤُنَ * اَللَّهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعيدُهُ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُونَ * وَيَوْمَ تَقُومُ السّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ * وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ مِنْ شُرَكآئِهِمْ شُفَعآءُ وَكانُوا بِشُرَكآئِهِمْ كافِرينَ * وَيَوْمَ تَقُومُ السّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ * فَاَمَّا الَّذينَ امَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ فَهُمْ فى رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ * وَاَمَّا الَّذينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِاياتِنا وَلِقآءِ الاْخِرَةِ فَاوُلَّئِكَ فِى الْعَذابِ مُحْضَرُونَ * فَسُبْح انَ اللَّهِ حينَ تُمْسُونَ وَحينَ تُصْبِحُونَ * وَلَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمواتِ وَالاَْرْضِ وَعَشِيّا وَحينَ تُظْهِرُونَ * يُخْرِجُ الْحَىَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَىِّ وَيُحْيِى الاَْرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَكذلِكَ تُخْرَجُونَ * وَمِنْ اياتِهِ اَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ اِذا اَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ * وَمِنْ اياتِهِ اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْواجا لِتَسْكُنُوا اِلَيْها وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً اِنَّ فى ذلِكَ لاَياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ * وَمِنْ اياتِهِ خَلْقُ السَّموتِ وَالاَْرْضِ وَاخْتِلافُ اَلْسِنَتِكُمْ وَاَلْوانِكُمْ اِنَّ فى ذلِكَ لاْياتٍ لِلْعالَمينَ * وَمِنْ اياتِهِ مَنامُكُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهْارِ وَابْتِغآؤُكُمْ مِنْ فَضْلِهِ اِنَّ فى ذلِكَ لاَياتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ * وَمِنْ اياتِهِ يُريكُمُ الْبَرْقَ خَوْفا وَطَمَعا وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمآءِ مآءً فَيُحْيى بِهِ الاَْرْضَ بَعْدَ مَوْتِها اِنَّ فى ذلِكَ لاَياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ * وَمِنْ اياتِهِ اَنْ تَقُومَ السَّمآءُ وَالاَْرْضُ بِاَمْرِهِ ثُمَّ اِذا دَعاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الاَْرْضِ اِذا اَنْتُمْ تَخْرُجُونَ * وَلَهُ مَنْ فِى السَّمواتِ وَالاَْرْضِ كُلُّ لَهُ قانِتُونَ * وَهُوَ الَّذى يَبْدَؤُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعيدُهُ وَهُوَ اَهْوَنُ عَلَيْهِ وَلَهُ الْمَثَلُ الاَْعْلى فِى السَّمواتِ وَالاَْرْضِ وَهُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ * ضَرَبَ لَكُمْ مَثَلا مِنْ اَنْفُسِكُمْ هَلْ لَكُمْ مِنْ ما مَلَكَتْ اَيْمانُكُمْ مِنْ شُرَكآءَ فيما رَزَقْناكُمْ فَاَنْتُمْ فيهِ سَوآءٌ تَخافُونَهُمْ كَخيفَتِكُمْ اَنْفُسَكُمْ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الاْياتِ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ * بَلِ اتَّبَعَ الَّذينَ ظَلَمُوآ اَهْوآئَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ فَمَنْ يَهْدى مَنْ اَضَلَّ اللَّهُ وَما لَهُمْ مِنْ ناصِرينَ * فَاَقِمْ وَجْهَكَ لِلدّينِ حَنيفا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتى فَطَرَ النّاسَ عَلَيْها لا تَبْديلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدّينُ الْقَيِّمُ وَلكِنَّ اَكْثَرَ النّاسِ لا يَعْلَمُونَ * مُنيبينَ اِلَيْهِ وَاتَّقُوهُ وَاَقيمُوا الصَّلوةَ وَلا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكينَ * مِنَ الَّذينَ فَرَّقُوا دينَهُمْ وَكانُوا شِيَعا كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ * وَاِذا مَسَّ النّاسَ ضُرُّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُنيبينَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذآ اَذاقَهُمْ مِنْهُ رَحْمَةً اِذا فَريقٌ مِنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ * لِيَكْفُرُوا بِما اتَيْناهُمْ فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ * اَمْ اَنْزَلْنا عَلَيْهِمْ سُلْطانا فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِما كانُوا بِهِ يُشْرِكُونَ * وَاِذا اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوا بِها وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ اَيْديهِمْ اِذا هُمْ يَقْنَطُونَ * اَوْلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشآءُ وَيَقْدِرُ اِنَّ فى ذلِكَ لاَياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ * فَاتِ ذَاالْقُرْبى حَقَّهُ وَالْمِسْكينَ وَابْنَ السَّبيلِ ذلِكَ خَيْرٌ لِلَّذينَ يُريدُونَ وَجْهَ اللَّهِ وَاُولَّئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ * وَما اتَيْتُمْ مِنْ رِبا لِيَرْبُوَ فىَّ اَمْوالِ النّاسِ فَلا يَرْبُوا عِنْدَ اللَّهِ وَما اتَيْتُمْ مِنْ زَكوةٍ تُريدُونَ وَجْهَ اللَّهِ فَاُولَّئِكَ هُمُ الْمُضْعِفُونَ * اَللَّهُ الَّذى خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُميتُكُمْ ثُمَّ يُحْييكُمْ هَلْ مِنْ شُرَكآئِكُمْ مَنْ يَفْعَلُ مِنْ ذلِكُمْ مِنْ شَىْءٍ سُبْحانَهُ وَتَعالى عَمّا يُشْرِكُونَ * ظَهَرَ الْفَسادُ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ اَيْدِى النّاسِ لِيُذيقَهُمْ بَعْضَ الَّذى عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ * قُلْ سيرُوا فِى الاَْرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذينَ مِنْ قَبْلُ كانَ اَكْثَرُهُمْ مُشْرِكينَ * فَاَقِمْ وَجْهَكَ لِلدّينِ الْقَيِّمِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَاْتِىَ يَوْمٌ لا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ يَوْمَئِذٍ يَصَّدَّعُونَ * مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ وَمَنْ عَمِلِ صالِحا فَلاَِنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ * لِيَجْزِىَ الَّذينَ امَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ مِنْ فَضْلِهِ اِنَّهُ لا يُحِبُّ الْكافِرينَ * وَمِنْ اياتِهِ اَنْ يُرْسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّراتٍ وَلِيُذيقَكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَلِتَجْرىَ الْفُلْكُ بِاَمْرِهِ وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ * وَلَقَدْ اَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ رُسُلا اِلى قَوْمِهِمْ فَجآؤُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَانْتَقَمْنا مِنَ الَّذينَ اَجْرَمُوا وَكانَ حَقّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنينَ * اَللَّهُ الّذى يُرْسِلُ الرِّياحَ فَتُثيرُ سَحابا فَيَبْسُطُهُ فِى السَّمآءِ كَيْفَ يَشآءُ وَيَجْعَلُهُ كِسَفا فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ فَاِذا اَصابَ بِهِ مَنْ يَشآءُ مِنْ عِبادِهِ اِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ * وَاِنْ كانُوا مِنْ قَبْلِ اَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمُبْلِسينَ * فَانْظُرْ اِلى اثارِ رَحْمَةِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِى الاَْرْضَ بَعْدَ مَوْتِها اِنَّ ذلكَ لَمُحْيِى الْمَوْتى وَهُوَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ * وَلَئِنْ اَرْسَلْنا رِيحا فَرَاَوْهُ مُصْفَرّا لَظَلُّوا مِنْ بَعْدِهِ يَكْفُرُونَ * فَاِنَّكَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى وَلا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعآءَ اِذا وَلَّوْا مُدْبِرينَ * وَما اَنْتَ بِهادِى الْعُمْىِ عَنْ ضَلالَتِهِمْ اِنْ تُسْمِعُ اِلاّ مَنْ يُؤْمِنُ بِاياتِنا فَهُمْ مُسْلِمُونَ * اَللَّهُ الَّذى خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفا وَشَيْبَةً يَخْلُقُ ما يَشآءُ وَهُوَ الْعَليمُ الْقَديرُ * وَيَوْمَ تَقُومُ السّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُونَ ما لَبِثُوا غَيْرَ ساعَةٍ كَذلِكَ كانُوا يُؤْفَكُونَ * وَقالَ الَّذينَ اُوتُوا الْعِلْمَ وَالاْ يمانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فى كِتْابِ اللَّهِ اِلى يَوْمِ الْبَعْثِ فَهذا يَوْمُ الْبَعْثِ وَلكِنَّكُمْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ * فَيَوْمَئِذٍ لا يَنْفَعُ الَّذينَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ وَلا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ * وَلَقَدْ ضَرَبْنا لِلنّاسِ فى هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ وَلَئِنْ جِئْتَهُمْ بِايَةٍ لَيَقُولَنَّ الَّذينَ كَفَرُوآ اِنْ اَنْتُمْ اِلاّمُبْطِلُونَ#كَذلِكَ يَطْبَعُاللَّهُ عَلى قُلُوبِالَّذينَ لايَعْلَمُونَ * فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَاللَّهِ حَقُّ وَلايَسْتَخِفَنَّكَ الَّذينَ لايُوقِنُونَ *

الف ، لام ، ميم * مغلوب گشتند روميان در نزديكى اين سرزمين و آنان پس از مغلوب شدنشان غالب خواهند شد # در ظرف چند سال همه كارها جلوتر و عقب تر از اين نيز بدست خدا است و در آن روز مؤ منان از يارى خدا خورسند شوند * كه او هر كه را خواهد يارى كند و هم او نيرومند و مهربان است * وعده خدا است و خدا خلف وعده نمى كند ولى بيشتر مردم (اين حقيقت را) نمى دانند * (و فقط) ظاهرى از زندگانى دنيا را مى دانند ولى آنها خود از آخرت (و جهان ديگر) بيخبرند * آيا اينان پيش خود فكر نمى كنند كه خداوند نيافريده است آسمانها و زمين را و آنچه در ميان آن دو است جز به حق و براى مدتى معين و براستى كه بسيارى از مردم به ملاقات كردن پاداش پروردگارشان كافرند * آيا گردش نمى كنند در روى زمين تا بنگرند كه چگونه بوده است سرانجام كسانى كه پيش از آنان بوده اند (آن مردمى ) كه در نيرو سخت تر از اينها بودند و زمين را زير و رو كردند و بيش از آنچه اينان آبادش كردند آنها آبادش كردند و پيمبرانشان معجزه ها براى ايشان آوردند، خدا چنان نبود كه با آنها ستم كند ولى خود آنها بودند كه بر خود ستم مى كردند * سپس سرانجام كسانى كه بد كردند بدتر بود كه تكذيب كردند آيات خدا را و بدان استهزاء مى كردند * خدا است كه خلق را در آغاز مى آفريند و دوباره بازش گرداند آنگاه شما بسوى او بازگرديد * و روزى كه قيامت برپا شود نااميد (و يا خاموش ) شوند تبهكاران * و نيست براى آنها از شريكانى كه براى خدا گرفتند شفيعى و به آن شريكان كافر گردند (و از آنان بيزارى جويند) * و روزى كه قيامت برپا شود در آن روز از هم جدا شوند * و اما كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادند آنان در بوستانى (در بهشت ) شادان باشند * و اما كسانى كه كفر ورزيدند و آيات ما و ديدار آخرت را دروغ شمردند آنان در عذاب احضار گردند * پس تنزيه كنيد خداى را هنگامى كه شام كنيد و هنگامى كه صبح كنيد * و ستايش خاص او است در آسمانها و زمين و شب هنگام و آنگاه كه به نيم روز رسيد * برون آرد زنده را از مرده و برون آرد مرده را از زنده و زنده كند زمين را پس از مردگيش و شما نيز اينچنين (از گورها) برون آئيد * و از آيات و نشانه هاى خدا اين است كه شما را از خاك آفريد آنگاه بشرى گرديديد (كه در زمين ) پراكنده شويد # و از نشانه هاى او آن است كه براى شما از جنس خودتان جفتهائى (و همسرانى ) آفريد تا بدانها آرامش يابيد و در ميان شما مهر ومحبت برقرار فرمود براستى كه در اين كار آياتى (و پندهائى ) است براى آنانكه انديشه مى كنند * و از جمله آيات او خلقت آسمانها و زمين و اختلاف زبانها و رنگهاى شما است و براستى در اين كار (نيز) براى براى جهانيان عبرتهائى است * و از جمله آيات او خفتن شما است در شب و روز و طلب كردن روزى شما است از فزون بخشيش و براستى در اين (نيز) پندهائى است براى مردمى كه مى شنوند * و از جمله آيات وى آن است كه مى نماياند به شما برق را (در آسمان ) براى بيم و اميد، و فرو مى فرستد از آسمان آب (باران ) را و زنده مى كند بدان زمين را پس از مردنش براستى كه در اين (نيز) پندهائى است براى مردمى كه خرد را بكار بندند # و از جمله آيات وى آن است كه آسمان وزمين به فرمان او برپا است سپس هنگامى كه شما را (در قيامت ) از خاك برخواند شما در آن وقت (از قبرها) بيرون آئيد * و از او است هر چه در آسمانها و زمين است و همگى فرمانبردار اويند * و او است كه خلق را در آغاز بيافريند و دوباره بازش گرداند و بازگرداندن (روى حساب ظاهر) براى او آسانتر است * و او را است صفات والا رتبه در آسمانها و زمين و او است نيرومند حكيم * براى شما از (وضع زندگى ) خودتان مثلى مى زند: آيا كسانى كه مملوك شما هستند شريكند با شما در آنچه روزيتان كرده ايم تا (در نتيجه ) شما و آنان در آن (اموال ) يكسان باشيد كه بترسيد از آنها همچنانكه از امثال خودتان مى ترسيد؟ (هرگز چنين نيست ) اين چنين شرح دهيم آيات را براى مردمى كه خرد را بكار مى بندند * بلكه مردمان ستمگر از هواهاى نفسانى خويش بدون علم و دانش پيروى مى كنند، پس كيست كه هدايت كند كسى را كه خدا گمراه كرده و آنها را يارانى نيست * پس تو توجهت را مستقيماً به اين دين كن دين فطرى خدا كه مردم را برآن سرشته و تغييرى در خلقت خدا نيست اين است دين (استوار و) مستقيم ولى بيشتر مردم نمى دانند * بازآمدگان بدرگاه او باشند و از او بترسيد و نماز را بپا داريد و از مشركان نباشيد * از آن كسانى كه دين خود را پراكنده ساخته و چندين فرقه شدند و هر گروهى به آنچه نزد خود دارند شادمانند * و هنگامى كه به مردم رنج وسختى رسد پروردگارشان را به حال بازگشتگى بسوى او(بيارى ) خوانند، آنگاه چون (خدا) رحمت خود را به آنها بچشاند درآن هنگام گروهى ازايشان به پروردگارشان مشرك گردند * (بگذار) تا كافر شوند بدان نعمتهائى كه به ايشان داديم و از آنها كام برگيرند كه بزودى خواهند دانست * آيا (مگر) نازل كرده ايم بر آنها دليلى كه آن دليل سخن مى گويد درباره آنچه را باخدا شريك پندارند * و چون رحمتى به مردم بچشانيم بدان خوشحال گردند و اگر بواسطه اعمالى (و گناهانى ) كه از پيش كرده اند بلائى و پيش آمد بدى به آنها رسد آنها نوميد گردند * آيا نديدند كه خداوند روزى هركس را كه خواهد (روى مصالح ) بگستراند يا تنگ گيرد براستى كه در اين كارنشانه هائى است براى مردمى كه ايمان دارند * پس بده به خويشاوندان حق او را و هم چنين (حق ) مستمند و در راه مانده را كه اين كار بهتر است براى كسانى كه رضايت خاطر خدا را مى خواهند و آنانند رستگاران * و آنچه به ربا دهيد تا زياد شود در مال مردم پس زياد نمى شود در نزد خدا و آنچه را براى زكات مى دهيد كه رضايت خاطر خدا را بجوئيد آنهايند فزونى يافتگان * خدا است آنكه شما را آفريد سپس روزيتان داد سپس بميراندتان و باز زنده تان كند آيا از بتهاى شما كه شريك خدا سازيد كسى هست كه از اين كارها بكند منزه است خدا و برتر است از آنچه با او شريك سازند * آشكار شد فساد و تباهى در خشكى و دريا بواسطه اعمال (و رفتار) مردمان تا بچشاند خداوند سزاى بعضى از اعمالشان را شايد (بسوى حق ) بازگردند # بگو گردش كنيد در زمين و بنگريد چسان بوده سرانجام كسانى كه پيش از اين بودند و بيشترشان مشرك بودند * پس تو توجهت را به اين دين مستقيم (و استوار) كن پيش از آنكه بيايد آن روز بازگشت ناپذير (كه كسى نتواند بازش گرداند) از خدا كه درآن روز (همه از هم ) جدا شوند * هر كه كافر شود وبال كفرش برخود او است و هركس كار شايسته كند براى خودشان آماده مى كنند * تا پاداش دهد خداوند به آنانكه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده اند از فضل و بخششش كه براستى او كافران را دوست نمى دارد * و از جمله آيات خدا اين است كه مى فرستد بادها را نويد دهنده (به باران ) و تا برساند به شما رحمت خويش را و تا كشتى به فرمان او جريان يابد و از فزون بخشيش بجوئيد و شايد سپاسگزاريد * و ما پيش از تو پيمبرانى بسوى قومشان فرستاديم و معجزات براى آنهاآوردند و ما انتقام گرفتيم از آنانكه بدكار بودند و يارى مؤ منان بر ما حق و مسلم است * خدا است كه مى فرستد بادها را و بدانوسيله ابرها را برمى انگيزاند پس آن را بگستراند در آسمان هر طور كه خواهد و روى هم متراكمش كند در اين هنگام قطرات باران را به بينى كه از خلال آن بيرون آيد و چون برساند آن را به هركس از بندگانش كه خواهد آنان شادمانى كنند * وگرچه آنان پيش از آنكه باران بر ايشان نازل گردد نوميد بودند * پس به نشانه هاى رحمت خدا بنگر كه چگونه زنده كند زمين را پس از مرگش براستى كه همين خدا است كه زنده كننده مردگان است و او بر هر چيز توانا است * و اگر بادى بفرستيم و آن كشت و زراعت را زرد شده ببينند دنبال آن به كفران نعمت برخواهند گشت * تو البته نمى توانى (سخنت را) به مردگان بشنوانى و هم نمى توانى ندايت را به كَران بشنوانى هنگامى كه به فرار روى بگردانند * و تو راهبر نيستى كوران را از گمراهيشان و نشنوانى جز كسى را كه به آيات ما ايمان دارند و تسليم و مطيع باشند # خدا است كه شما را از ناتوانى آفريد و پس از ناتوانى نيرو (ى جوانى ) داد و از پس نيرومندى ناتوانى و پيرى داد بيافريند هر چه را خواهد و او داناى توانا است * و روزى كه قيامت برپا شود سوگند ياد كنند بدكاران * كه جز ساعتى (در دنيا يا در قبر و برزخ ) درنگ نكرده اند، اين چنين بدروغ سرگردان مى شدند * و (درمقابل ) آنان كه دانش و ايمان به آنها داده شده گويند: همانا شما در مكتوب خدا (لوح محفوظ) تا روز رستاخيز مكث كرده ايد و اين هم روز رستاخيز و لكن شما نمى دانسته ايد * و در آن روز كسانى را كه ستم كرده اند عذرخواهيشان سودشان ندهد و جلب رضايت (ما را) نتوانند كرد * و ما براى مردم در اين قرآن از هرگونه مثل زده ايم و اگر آيه اى (و معجزه اى ) براى ايشان بياورى آنانكه كافر شدند گويند شما جز مردمى بيهوده كار نيستيد * اين چنين خدا مُهر زند بر دلهاى كسانى كه نمى دانند * پس صبر كن كه براستى وعده خدا حق است و به سبكى و شتاب نكشانندت مردمى كه (حساب را) يقين (وباور) نمى دارند *

حَّم * وَالْكِتابِ الْمُبينِ * اِنّا اَنْزَلْناهُ فى لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ اِنّا كُنّا مُنْذِرينَ # فيها يُفْرَقُ كُلُّ اَمْرٍ حَكيمٍ * اَمْرا مِنْ عِنْدِنا اِنّا كُنّا مُرْسِلينَ * رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ اِنَّهُ هُوَ السَّميعُ الْعَليمُ * رَبِّ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ وَما بَيْنَهُمآ اِنْ كُنْتُمْ مُوقِنينَ * لا اِلهَ اِلاّ هُوَ يُحْيى وَيُميتُ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ابآئِكُمُ الاَْوَّلينَ * بَلْ هُمْ فى شَكٍّ يَلْعَبُونَ * فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَاْتِى السَّمآءُ بِدُخانٍ مُبينٍ * يَغْشَى النّاسَ هذا عَذابٌ اَليمٌ * رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذابَ اِنّا مُؤْمِنُونَ * اَنّى لَهُمُ الذِّكْرى وَقَدْ جآئَهُمْ رَسُولٌ مُبينٌ * ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ * اِنّا كاشِفُوا الْعَذابِ قَليلا اِنَّكُمْ عآئِدُونَ * يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرىَّ اِنّا مُنْتَقِمُونَ * وَلَقَدْ فَتَنّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجآئَهُمْ رَسُولٌ كَريمٌ * اَنْ اَدُّوآ اِلَىَّ عِبادَ اللَّهِ اِنّى لَكُمْ رَسُولٌ اَمينٌ * وَاَنْ لا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ اِنّىَّ اتي كُمْ بِسُلْطانٍ مُبينٍ * وَاِنّى عُذْتُ بِرَبّى وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُونِ # وَاِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لى فَاعْتَزِلُونِ * فَدَعا رَبَّهُ اَنَّ هؤُلاَّءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ * فَاَسْرِ بِعِبادى لَيْلا اِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ * وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْوا اِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ * كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنّاتٍ وَعُيُونٍ * وَزُرُوعٍ وَمَقامٍ كَريمٍ * وَنَعْمَةٍ كانُوا فيها فاكِهينَ * كَذلِكَ وَاَوْرَثْناها قَوْما آخَرينَ # فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمآءُ وَالاَْرْضُ وَما كانُوا مُنْظَرينَ * وَلَقَدْ نَجَّيْنا بَنىَّ اِسْرآئيلَ مِنَ الْعَذابِ الْمُهينِ * مِنْ فِرْعَوْنَ اِنَّهُ كانَ عالِيا مِنَ الْمُسْرِفينَ * وَلَقَدِ اخْتَرْناهُمْ عَلى عِلْمٍ عَلَى الْعالَمينَ * وَ اتَيْناهُمْ مِنَ الاْياتِ ما فيهِ بَلاَّءٌ مُبينٌ * اِنَّ هؤُلاَّءِ لَيَقُولُونَ * اِنْ هِىَ اِلاّ مَوْتَتُنَا الاُْولى وَما نَحْنُ بِمُنْشَرينَ * فَاْتُوا بِابآئِنا اِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ * اَهُمْ خَيْرٌ اَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ اَهْلَكْناهُمْ اِنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمينَ * وَما خَلَقْنَا السَّمواتِ وَالاَْرْضَ وَما بَيْنَهُما لاعِبينَ * ما خَلَقْناهُما اِلاّ بِالْحَقِّ وَلكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ * اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ ميقاتُهُمْ اَجْمَعينَ * يَوْمَ لا يُغْنى مَوْلىً عَنْ مَولىً شَيْئا وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ * اِلاّ مَنْ رَحِمَ اللَّهُ اِنَّهُ هُوَ الْعَزيزُ الرَّحيمُ * اِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ * طَعامُ الاَْثيمِ * كَالْمُهْلِ يَغْلى فِى الْبُطُونِ * كَغَلْىِ الْحَميمِ * خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ اِلى سَوآءِ الْجَحيمِ * ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَاْسِهِ مِنْ عَذابِ الْحَميمِ * ذُقْ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزيزُ الْكَريمُ * اِنَّ هذا ما كُنْتُمْ بِهِ تَمْتَرُونَ * اِنَّ الْمُتَّقينَ فى مَقامٍ اَمينٍ * فى جَنّاتٍ وَعُيُونٍ * يَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَاِسْتَبْرَقٍ مُتَقابِلينَ * كَذلِكَ وَزَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عينٍ * يَدْعُونَ فيها بِكُلِّ فاكِهَةٍ امِنينَ * لا يَذُوقُونَ فيهَا الْمَوْتَ اِلا الْمَوْتَةَ الاْوُلى وَوَقيهُمْ عَذابَ الْجَحيمِ * فَضْلا مِنْ رَبِّكَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ * فَاِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ * فَارْتَقِبْ اِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ *

حاء، ميم * سوگند به اين كتاب روشن و آشكار * كه ما نازل كرديم آن را در شبى فرخنده و ما بيم دهنده بوديم # در آن شب فيصله يابد هر كار محكمى * فرمانى است ، از نزد ما كه ما فرستندگان بوديم (محمد و ساير پيمبران را) * از روى رحمتى كه از جانب پروردگار تو است و او شنوا و دانا است * پروردگار آسمانها و زمين و آنچه در ميان آن دو است اگر (از) يقين دارانيد * معبودى نيست جز او كه زنده كند و بميراند پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شما * بلى آنان در شكى بازى مى كنند * پس منتظر باش روزى را كه آسمان دودى آشكار بياورد * كه فرا گيرد (مردم را) و اين عذابى است دردناك # (گويند) پروردگارا برطرف كن از ما اين عذاب را كه ما ايمان آورنده ايم * كجا پند گيرند در صورتى كه آمد بسوى آنها پيامبرى آشكار * و رو گردان شدند از او و گفتند تعليم يافته اى ديوانه است * هر آينه ما برطرف كننده ايم عذاب را اندكى ولى شما (به كفر خود) بازگشت خواهيد كرد * روزى كه به عذاب سختى آنها را بگيريم كه ما انتقام گيرنده ايم * و ما پيش از ايشان نيز قوم فرعون را آزموديم و پيامبر بزرگوارى بسويشان آمد * (و به آنها گفت ) واگذاريد به من بندگان خدا را كه من براى شما پيامبر امينى هستم * و بر خدا تكبر و بزرگى نكنيد كه من براى شما دليل روشنى آورده ام * و پناه مى برم به پروردگار خود و پروردگار شما از اينكه سنگسارم كنيد # و اگر به من ايمان نمى آوريد بحال خودم واگذاريد * پس بدرگاه پروردگارش دعا كرد كه اينان مردمى بدكارند * (در پاسخ به او گفته شد) بندگانم را شبانه حركت ده كه درتعقيب شمايند # و دريا را هم چنان شكافته و گشاده واگذار كه آنهايند لشگرى غرق شده * چه بسيار باغها و چشمه سارها كه بجا گذاشتند * و زراعتها و منزلهاى ارجمند * و نعمتى كه در آن كامياب و متنعم بودند * چنين بود و ما ارث داديم آنها را به مردمى ديگر # و گريه نكرد بر آنها آسمان و زمين و مهلت به آنها داده نشد * و به حقيقت ما بنى اسرائيل را از عذابى خواركننده نجات داديم * از دست فرعون كه او برترى جوينده اسراف كار بود * و از روى علم برگزيديم موسى و همراهانش را بر جهانيان * و بداديمشان از آيات آنچه را كه در آن بود آزمايشى آشكار * و البته اينان مى گويند # كه بجز اين مردن نخستين هيچ نيست و ديگر زنده نخواهيم شد * و شما پدران ما را بياوريد اگر راست مى گوئيد * آيا آنها بهترند ياقوم تبّع (كه ازپادشاهان يمن بود) وآنانكه پيش ازايشان بودند وهمه را هلاك كرديم كه آنان مردمى بدكار بودند * و ما نيافريديم آسمانها و زمين را و آنچه در ميان آن دو است بازيچه * و نيافريديم آنها را جز به حق و لكن بيشترشان نمى دانند * مسلماً روز جدائى (ميان اهل حق و باطل ) وعده گاه همگى ايشان است * روزى كه سود ندهد دوستى براى دوستش چيزى و نه آنان يارى شوند * مگر كسى را كه خدا رحم كند كه براستى او نيرومندى است مهربان * همانا درخت زقوم * خوراك شخص گنهكار است * كه چون مس گداخته در شكمها مى جوشد * همانند جوشيدن آب جوش * (دستور دهيم ) كه (گنهكار را) بگيريدش و به ميان دوزخش بيفكنيد * سپس از عذاب جوشان روى سرشان بريزيد * (و به او گويند) بِچِش كه تو بودى همان شخص نيرومند گرامى * همانا اين است آن عذابى كه بدان شك داشتيد * و همانا پرهيزكاران در جاى امنى هستند * در باغها و چشمه سارها * مى پوشند از (جامه هاى ) حرير و ديبا و روبروى همديگرند * چنين است (حال بهشتيان ) و جفت و همسرشان كنيم حوريان درشت چشم را * در آنجا با حال امن و آسايش هر رقم ميوه اى مى طلبند * و نچشند در آنجا طعم مرگ را جز همان مرگ نخستين و نگاهشان دارد خداوند از عذاب دوزخ * و اين فضل و كرمى است از جانب پروردگار تو و اين است كاميابى بزرگ * حقيقت اين است كه ما آسان (و روان ) كرديم اين قرآن را به زبان تو شايد پند گيرند * (واگر نپذيرفتند) پس منتظرباش كه آنها نيزمنتظرند *

بِسَنَدٍ صَحيحٍ عَنْ جابِرِ بْنِ عَبْدِاللّهِ الاَْنْصارى عَنْ فاطِمَةَ الزَّهْراَّءِ عَلَيْهَا السَّلامُ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ قالَ سَمِعْتُ فاطِمَةَ اَنَّها قالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ اَبى رَسُولُ اللَّهِ فى بَعْضِ الاَْيّامِ فَقالَ السَّلامُ عَلَيْكِ يا فاطِمَةُ فَقُلْتُ عَلَيْكَ السَّلامُ قالَ اِنّى اَجِدُ فى بَدَنى ضُعْفاً فَقُلْتُ لَهُ اُعيذُكَ بِاللَّهِ يا اَبَتاهُ مِنَ الضُّعْفِ فَقَالَ يا فاطِمَةُ ايتينى بِالْكِساَّءِ الْيَمانى فَغَطّينى بِهِ فَاَتَيْتُهُ بِالْكِساَّءِ الْيَمانى فَغَطَّيْتُهُ بِهِ وَصِرْتُ اَنْظُرُ اِلَيْهِ وَاِذا وَجْهُهُ يَتَلاَْلَؤُ كَاَنَّهُ الْبَدْرُ فى لَيْلَةِ تَمامِهِ وَكَمالِهِ فَما كانَتْ اِلاّ ساعَةً وَاِذا بِوَلَدِىَ الْحَسَنِ قَدْ اَقْبَلَ وَقالَ السَّلامُ عَلَيْكِ يا اُمّاهُ فَقُلْتُ وَعَلَيْكَ السَّلامُ يا قُرَّةَ عَيْنى وَثَمَرَةَ فُؤ ادى فَقالَ يا اُمّاهُ اِنّى اَشَمُّ عِنْدَكِ راَّئِحَةً طَيِّبَةً كَاَنَّها راَّئِحَةُ جَدّى رَسُولِ اللَّهِ فَقُلْتُ نَعَمْ اِنَّ جَدَّكَ تَحْتَ الْكِساَّءِ فَاَقْبَلَ الْحَسَنُ نَحْوَ الْكِساَّءِ وَقالَ السَّلامُ عَلَيْكَ يا جَدّاهُ يا رَسُولَ اللَّهِ اَتَاْذَنُ لى اَنْ اَدْخُلَ مَعَكَ تَحْتَ الْكِساَّءِ فَقالَ وَعَلَيْكَ السَّلامُ يا وَلَدى وَيا صاحِبَ حَوْضى قَدْ اَذِنْتُ لَكَ فَدَخَلَ مَعَهُ تَحْتَ الْكِساَّءِ فَما كانَتْ اِلاّ ساعَةً وَاِذا بِوَلَدِىَ الْحُسَيْنِ قَدْ اَقْبَلَ وَقالَ السَّلامُ عَلَيْكِ يا اُمّاهُ فَقُلْتُ وَعَلَيْكَ السَّلامُ يا وَلَدى وَيا قُرَّةَ عَيْنى وَثَمَرَةَ فُؤ ادى فَقالَ لى يا اُمّاهُ اِنّىَّ اَشَمُّ عِنْدَكِ راَّئِحَةً طَيِّبَةً كَاَنَّها راَّئِحَةُ جَدّى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ فَقُلْتُ نَعَمْ اِنَّ جَدَّكَ وَاَخاكَ تَحْتَ الْكِساَّءِ فَدَنَى الْحُسَيْنُ نَحْوَ الْكِساَّءِ وَقالَ السَّلامُ عَلَيْكَ يا جَدّاهُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مَنِ اخْتارَهُ اللَّهُ اَتَاْذَنُ لى اَنْ اَكُونَ مَعَكُما تَحْتَ الْكِساَّءِ فَقالَ وَعَلَيْكَ السَّلامُ يا وَلَدى وَيا شافِعَ اُمَّتى قَدْ اَذِنْتُ لَكَ فَدَخَلَ مَعَهُما تَحْتَ الْكِساَّءِ فَاَقْبَلَ عِنْدَ ذلِكَ اَبُوالْحَسَنِ عَلِىُّ بْنُ اَبى طالِبٍ وَقالَالسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ فَقُلْتُ وَعَلَيْكَ السَّلامُ يا اَبَا الْحَسَنِ وَ يا اَميرَ الْمُؤْمِنينَ فَقالَ يا فاطِمَةُ اِنّى اَشَمُّ عِنْدَكِ رائِحَةً طَيِّبَةً كَاَنَّها راَّئِحَةُ اَخى وَابْنِ عَمّى رَسُولِ اللَّهِ فَقُلْتُ نَعَمْ ها هُوَ مَعَ وَلَدَيْكَ تَحْتَ الْكِساَّءِ فَاَقْبَلَ عَلِىُّ نَحْوَ الْكِساَّءِ وَقالَ السَّلامُ عَلَيْكَ يا رَسُولَ اللَّهِ اَتَاْذَنُ لى اَنْ اَكُونَ مَعَكُمْ تَحْتَ الْكِساَّءِ قالَ لَهُ وَعَلَيْكَ السَّلامُ يا اَخى يا وَصِيّى وَخَليفَتى وَصاحِبَ لِواَّئى قَدْ اَذِنْتُ لَكَ فَدَخَلَ عَلِىُّ تَحْتَ الْكِساَّءِ ثُمَّ اَتَيْتُ نَحْوَ الْكِساَّءِ وَقُلْتُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبَتاهُ يا رَسُولَ اللَّهِ اَتَاْذَنُ لى اَن اَكُونَ مَعَكُمْ تَحْتَ الْكِساَّءِ قالَ وَعَلَيْكِ السَّلامُ يا بِنْتى وَيا بَضْعَتى قَدْ اَذِنْتُ لَكِ فَدَخَلْتُ تَحْتَ الْكِساَّءِ فَلَمَّا اكْتَمَلْنا جَميعاً تَحْتَ الْكِساَّءِ اَخَذَ اَبى رَسُولُ اللَّهِ بِطَرَفَىِ الْكِساَّءِ وَاَوْمَئَ بِيَدِهِ الْيُمْنى اِلَى السَّماَّءِ وَقالَ اَللّهُمَّ اِنَّ هؤُلاَّءِ اَهْلُ بَيْتى وَخاَّصَّتى وَحاَّمَّتى لَحْمُهُمْ لَحْمى وَدَمُهُمْ دَمى يُؤْلِمُنى ما يُؤْلِمُهُمْ وَيَحْزُنُنى ما يَحْزُنُهُمْ اَنَا حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَهُمْ وَسِلْمٌ لِمَنْ سالَمَهُمْ وَعَدُوُّ لِمَنْ عاداهُمْ وَمُحِبُّ لِمَنْ اَحَبَّهُمْ اِنَّهُمْ مِنّى وَاَنَا مِنْهُمْ فَاجْعَلْ صَلَواتِكَ وَبَرَكاتِكَ وَرَحْمَتَكَ وَغُفْرانَكَ وَرِضْوانَكَ عَلَىَّ وَعَلَيْهِمْ وَاَذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَطَهِّرْهُمْ تَطْهيراً فَقالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ يا مَلاَّئِكَتى وَيا سُكّانَ سَمواتى اِنّى ما خَلَقْتُ سَماَّءً مَبْنِيَّةً وَلا اَرْضاً مَدْحِيَّةً وَلا قَمَراً مُنيراً وَلا شَمْساً مُضِيَّئَةً وَلا فَلَكاً يَدُورُ وَلا بَحْراً يَجْرى وَلا فُلْكاً يَسْرى اِلاّ فى مَحَبَّةِ هؤُلاَّءِ الْخَمْسَةِ الَّذينَ هُمْ تَحْتَ الْكِساَّءِ فَقالَ الاَْمينُ جِبْراَّئيلُ يا رَبِّ وَمَنْ تَحْتَ الْكِساَّءِ فَقالَ عَزَّوَجَلَّ هُمْ اَهْلُ بَيْتِ النُّبُوَّةِ وَمَعْدِنُ الرِّسالَةِ هُمْ فاطِمَةُ وَاَبُوها وَبَعْلُها وَبَنُوها فَقالَ جِبْراَّئيلُ يا رَبِّ اَتَاْذَنُ لى اَنْ اَهْبِطَ اِلَى الاَْرْضِ لاَِكُونَ مَعَهُمْ سادِساً فَقالَ اللَّهُ نَعَمْ قَدْ اَذِنْتُ لَكَ فَهَبَطَ الاَْمينُ جِبْراَّئيلُ وَقالَ السَّلامُ عَلَيْكَ يا رَسُولَ اللَّهِ الْعَلِىُّ الاَْعْلى يُقْرِئُكَ السَّلامَ وَيَخُصُّكَ بِالتَّحِيَّةِ وَالاِْكْرامِ وَيَقُولُ لَكَ وَعِزَّتى وَجَلالى اِنّى ما خَلَقْتُ سَماَّءً مَبْنِيَّةً وَلا اَرْضاً مَدْحِيَّةً وَلا قَمَراً مُنيراً وَلا شَمْساً مُضَّيئَةً وَلا فَلَكاً يَدُورُ وَلا بَحْراً يَجْرى وَلا فُلْكاً يَسْرى اِلاّ لاَِجْلِكُمْ وَمَحَبَّتِكُمْ وَقَدْ اَذِنَ لى اَنْ اَدْخُلَ مَعَكُمْ فَهَلْ تَاْذَنُ لى يا رَسُولَ اللَّهِ فَقالَ رَسُولُ اللَّهِ وَعَلَيْكَ السَّلامُ يا اَمينَ وَحْىِ اللَّهِ اِنَّهُ نَعَمْ قَدْ اَذِنْتُ لَكَ فَدَخَلَ جِبْراَّئيلُ مَعَنا تَحْتَ الْكِساَّءِ فَقالَ لاَِبى اِنَّ اللَّهَ قَدْ اَوْحى اِلَيْكُمْ يَقُولُ اِنَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً فَقالَ عَلِىُّ لاَِبى يا رَسُولَ اللَّهِ اَخْبِرْنى ما لِجُلُوسِنا هذا تَحْتَ الْكِساَّءِ مِنَ الْفَضْلِ عِنْدَ اللَّهِ فَقالَ النَّبِىُّ وَالَّذى بَعَثَنى بِالْحَقِّ نَبِيّاً وَاصْطَفانى بِالرِّسالَةِ نَجِيّاً ما ذُكِرَ خَبَرُنا هذا فى مَحْفِلٍ مِنْ مَحافِلِ اَهْلِ الاَْرْضِ وَفيهِ جَمْعٌ مِنْ شَيعَتِنا وَمُحِبّينا اِلاّ وَنَزَلَتْ عَلَيْهِمُ الرَّحْمَةُ وَحَفَّتْ بِهِمُ الْمَلاَّئِكَةُ وَاسْتَغْفَرَتْ لَهُمْ اِلى اَنْ يَتَفَرَّقُوا فَقالَ عَلِىُّ اِذاً وَاللَّهِ فُزْنا وَفازَ شيعَتُنا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَقالَ النَّبِىُّ ثانِياً يا عَلِىُّ وَالَّذى بَعَثَنى بِالْحَقِّ نَبِيّاً وَاصْطَفانى بِالرِّسالَةِ نَجِيّاً ما ذُكِرَ خَبَرُنا هذا فى مَحْفِلٍ مِنْ مَحافِلِ اَهْلِ الاَْرْضِ وَفيهِ جَمْعٌ مِنْ شيعَتِنا وَمُحِبّينا وَفيهِمْ مَهْمُومٌ اِلاّ وَفَرَّجَ اللَّهُ هَمَّهُ وَلا مَغْمُومٌ اِلاّ وَكَشَفَ اللَّهُ غَمَّهُ وَلا طالِبُ حاجَةٍ اِلاّ وَقَضَى اللّهُ حاجَتَهُ فَقالَ عَلِىُّ اِذاً وَاللَّهِ فُزْنا وَسُعِدْنا وَكَذلِكَ شيعَتُنا فازُوا وَسُعِدُوا فِى الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ

به سندى صحيح از جابر بن عبداللّه انصارى روايت شده از فاطمه زهرا سلام اللّه عليها دختر رسول خدا صلى اللّه عليه و آله ، جابر گويد شنيدم از فاطمه زهرا كه فرمود: وارد شد بر من پدرم رسول خدا در بعضى از روزها و فرمود: سلام بر تو اى فاطمه در پاسخش گفتم : بر تو باد سلام فرمود: من در بدنم سستى و ضعفى درك مى كنم ، گفتم : پناه مى دهم تو را به خدا اى پدرجان از سستى و ضعف فرمود: اى فاطمه بياور برايم كساء يمانى را و مرا بدان بپوشان من كساء يمانى را برايش آوردم و او را بدان پوشاندم و هم چنان بدو مى نگريستم و در آن حال چهره اش مى درخشيد همانند ماه شب چهارده پس ساعتى نگذشت كه ديدم فرزندم حسن وارد شد و گفت سلام بر تو اى مادر گفتم : بر تو باد سلام اى نور ديده ام و ميوه دلم گفت : مادرجان من در نزد تو بوى خوشى استشمام مى كنم گويا بوى جدم رسول خدا است گفتم : آرى همانا جد تو در زير كساء است پس حسن بطرف كساء رفت و گفت : سلام بر تو اى جد بزرگوار اى رسول خدا آيا به من اذن مى دهى كه وارد شوم با تو در زير كساء؟ فرمود: بر تو باد سلام اى فرزندم و اى صاحب حوض من اذنت دادم پس حسن با آن جناب بزير كساء رفت ساعتى نگذشت كه فرزندم حسين وارد شد و گفت : سلام بر تو اى مادر گفتم : بر تو باد سلام اى فرزند من و اى نور ديده ام و ميوه دلم فرمود: مادر جان من در نزد تو بوى خوشى استشمام مى كنم گويا بوى جدم رسول خدا است (ص ) گفتم آرى همانا جد تو و برادرت در زير كساء هستند حسين نزديك كساء رفته گفت : سلام بر تو اى جد بزرگوار، سلام بر تو اى كسى كه خدا او را برگزيد آيا به من اذن مى دهى كه داخل شوم با شما در زير كساء فرمود: و بر تو باد سلام اى فرزندم و اى شفاعت كننده امتم به تو اذن دادم پس او نيز با آن دو در زير كساء وارد شد در اين هنگام ابوالحسن على بن ابيطالب وارد شد و فرمود سلام بر تو اى دختر رسول خدا گفتم : و بر تو باد سلام اى ابا الحسن و اى امير مؤ منان فرمود: اى فاطمه من بوى خوشى نزد تو استشمام مى كنم گويا بوى برادرم و پسر عمويم رسول خدا است ؟ گفتم : آرى اين او است كه با دو فرزندت در زير كساء هستند پس على نيز بطرف كساء رفت و گفت سلام بر تو اى رسول خدا آيا اذن مى دهى كه من نيز با شما در زير كساء باشم رسول خدا به او فرمود: و بر تو باد سلام اى برادر من و اى وصى و خليفه و پرچمدار من به تو اذن دادم پس على نيز وارد در زير كساء شد، در اين هنگام من نيز بطرف كساء رفتم و عرض كردم سلام بر تو اى پدرجان اى رسول خدا آيا به من هم اذن مى دهى كه با شما در زير كساء باشم ؟ فرمود: و بر تو باد سلام اى دخترم و اى پاره تنم به تو هم اذن دادم ، پس من نيز به زير كساء رفتم ، و چون همگى در زير كساء جمع شديم پدرم رسول خدا دو طرف كساء را گرفت و با دست راست بسوى آسمان اشاره كرد و فرمود: خدايا اينانند خاندان من و خواص ونزديكانم گوشتشان گوشت من و خونشان خون من است مى آزارد مرا هرچه ايشان را بيازارد وبه اندوه مى اندازد مراهرچه ايشان را به اندوه در آورد من در جنگم با هر كه با ايشان بجنگد و در صلحم با هر كه با ايشان درصلح است ودشمنم باهركس كه با ايشان دشمنى كند و دوستم با هر كس كه ايشان را دوست دارد اينان از منند و من از ايشانم پس بفرست درودهاى خود و بركتهايت و مهرت و آمرزشت و خوشنوديت را بر من و بر ايشان و دور كن از ايشان پليدى را و پاكيزه شان كن بخوبى پس خداى عزوجل فرمود: اى فرشتگان من و اى ساكنان آسمانهايم براستى كه من نيافريدم آسمان بنا شده و نه زمين گسترده و نه ماه تابان و نه مهر درخشان و نه فلك چرخان و نه درياى روان و نه كشتى در جريان را مگر بخاطر دوستى اين پنج تن اينان كه در زير كسايند پس جبرئيل امين عرض كرد: پروردگارا كيانند در زير كساء؟ خداى عزوجل فرمود: آنان خاندان نبوت و كان رسالتند: آنان فاطمه است و پدرش و شوهر و دو فرزندش جبرئيل عرض كرد: پروردگارا آيا به من هم اذن مى دهى كه به زمين فرود آيم تا ششمين آنها باشم خدا فرمود: آرى به تو اذن دادم پس جبرئيل امين به زمين آمد و گفت : سلام بر تو اى رسول خدا، (پروردگار) علىّ اعلى سلامت مى رساند و تو را به تحيت و اكرام مخصوص داشته و مى فرمايد: به عزت و جلالم سوگند كه من نيافريدم آسمان بنا شده و نه زمين گسترده و نه ماه تابان و نه مهر درخشان و نه فلك چرخان و نه درياى روان و نه كشتى در جريان را مگر براى خاطر شما و محبت و دوستى شما و به من نيز اذن داده است كه با شما در زير كساء باشم پس آيا تو هم اى رسول خدا اذنم مى دهى ؟ رسول خدا(ص ) فرمود و بر تو باد سلام اى امين وحى خدا آرى به تو هم اذن دادم پس جبرئيل با ما وارد در زير كساء شد و به پدرم گفت : همانا خداوند بسوى شما وحى كرده و مى فرمايد: ((حقيقت اين است كه خدا مى خواهد پليدى (و ناپاكى ) را از شما خاندان ببرد و پاكيزه كند شما را پاكيزگى كامل )) على عليه السلام به پدرم گفت : اى رسول خدا به من بگو اين جلوس (و نشستن ) ما در زير كساء چه فضيلتى (و چه شرافتى ) نزد خدا دارد؟ پيغمبر(ص ) فرمود: سوگند بدان خدائى كه مرا به حق به پيامبرى برانگيخت و به رسالت و نجات دادن (خلق ) برگزيد كه ذكر نشود اين خبر (و سرگذشت ) ما در انجمن و محفلى از محافل مردم زمين كه در آن گروهى از شيعيان و دوستان ما باشند جز آنكه نازل شود بر ايشان رحمت (حق ) و فرا گيرند ايشان را فرشتگان و براى آنها آمرزش خواهند تا آنگاه كه از دور هم پراكنده شوند، على (كه اين فضيلت را شنيد) فرمود: با اين ترتيب به خدا سوگند ما رستگار شديم و سوگند به پروردگار كعبه كه شيعيان ما نيز رستگار شدند، دوباره پيغمبر فرمود: اى على سوگند بدانكه مرا بحق به نبوت برانگيخت و به رسالت و نجات دادن (خلق ) برگزيد ذكر نشود اين خبر (و سرگذشت ) ما درانجمن ومحفلى از محافل مردم زمين كه در آن گروهى از شيعيان و دوستان ما باشند و در ميان آنها اندوهناكى باشد جز آنكه خدا اندوهش را برطرف كند و نه غمناكى جز آنكه خدا غمش را بگشايد و نه حاجتخواهى باشد جز آنكه خدا حاجتش را برآورد، على گفت : بدين ترتيب به خدا سوگند ما كامياب و سعادتمند شديم و هم چنين شيعيان ما كامياب و سعادتمند شدند در دنيا و آخرت به پروردگار كعبه سوگند