اَيُّهَا الدُّودُ اَيُّهَا الدَّوابُّ وَالْهَوامُّ وَالْحَيْواناتُ اُخْرُجُوا مِنْ هذِهِ الاَْرْضِ وَالزَّرْعِ اِلَى الْخَرابِ كَما خَرَجَ ابْنُ مَتّى مِنْ بَطْنِ الْحُوتِ فَاِنْ لَمْ تَخْرِجُوا اَرْسَلْتُ عَلَيْكُمْ شُواظاً مِنْ نارٍ وَ نُحاسٍ [ساً] فَلا تَنْتَصِرانِ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ هُمْ اُلْوُفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا فَماتُوا اُخْرُجُوا مِنْها فَاِنَّكَ رَجيمٌ فَخَرَجَ مِنْها خآئِفاً يَتَرَقَّبُ سُبْحانَ الَّذى اَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الاَْقْصى كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا اِلاّ عَشِيَّةً اَوْضُحيها فَاَخْرَجْناهُمْ مِنْ جَنّاتٍ وَ عُيُونٍ وَ زُرُوعٍ وَ مَقامٍ كَريمٍ وَ نَعْمَةٍ كانُوا فيها فاكِهينَ فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَالاَْرْضُ وَ ما كانُوا مُنْظَرينَ اُخْرُجْ مِنْها فَما يَكُونُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فيها فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّاغِرينَ اُخْرُجْ مِنْها مَذْؤ ماً مَدْحُوراً فَلَنَاءتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لاقِبَلَ لَهُمْ وَ لَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْها اَذِلَّةً وَ هُمْ صاغِروُنَ
کتابخانهٔ مذهبی
دعاء بجهت حفظ زراعت از آفات
ذكر خواص بعضى از سور و آيات و بعضى اءدعيه و متفرقات
◇
اى كرمها و اى جانورها و حشرات و حيوانات بيرون رويد از اين
زمين و درخت به زمين ويرانه اى چنانچه برون رفت يونس از شكم ماهى و اگر بيرون
نرويد مى فرستم بر شما شعله اى از آتش و دود كه يارى نشويد آيا نديدى آنانكه
بيرون رفتند از خانه هاشان از ترس مرگ و هزاران نفر بودند خدا بديشان گفت بميريد
و مردند بيرون رويد كه تو رانده اى ، پس ترسان و نگران بيرون رفت منزه است خدائى كه
برد بنده اش را شبانه از مسجدالحرام تا مسجداقصى ، گويا روزى كه
آنها رستاخير را ببينند بسر نبرده اند جز شبانگاه يا بامدادى ، پس بيرون كرديم آنان را از باغها و چشمه ها و
زراعتها و مقام گرامى و نعمتى كه در آن كامياب بودند و گريه نكرد بر آنها آسمان
و زمين و مهلت داده نشدند، بيرون رو كه نباشد تو را كه تكبّر ورزى در آن بيرون رو
كه تو از زبونانى بيرون شو از آن مذموم و مطرود كه سپاهيانى بسويشان آريم كه تحمل آن نيارند
و از آنجا به ذلت بيرونشان كنيم كه زبون شوند