ذكر خواص بعضى از سور و آيات و بعضى اءدعيه و متفرقات

اَللَّهُ الَّذى نَزَّلَ الْكِتابَ وَ هُوَ يَتَوّلَىَ الصّالِحينَ وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَالاَْرْضُ جَميعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيمَةِ وَالسَّمواتُ مَطْوِيّاتٌ بِيَمينِهِ سُبْحانَهُ وَ از آنچه شريكش سازند براى ذليل شدن اسب سركش در گوش راستش بخوانند: و در زمين مسبعه يعنى زمينى كه جانوران درنده داشته باشد بجهت ايمنى از آنها بخواند: وبراى پيدا شدن گمشده بخواند يسَّ را در دو ركعت و بگويد: و براى رجوع عبد فرار كرده بخواند: و براى ايمنى از دزد در وقتى كه به رختخواب رود بخواند: وَ لَهُ اَسْلَمَ مَنْ فِى السَّمواتِ وَالاَْرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً وَ اِلَيْهِ يُرْجَعُونَ لَقَدْ جائَكُمْ رَسُولٌ مِنْ اَنْفُسِكُمْ عَزيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَريصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنينَ رَؤُفٌ رَحيمٌ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِىَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظيمِ يا هادِىَ الضّالَّةِ رُدَّ عَلَىَّ ضالَّتى اَوْ كَظُلُماتٍ فى بَحْرٍ لُجِّىٍّ يَغْشيهُ مَوْجٌ مِنْ فوْقِهِ مَوْجٌ اِلى قوله عزَّوجلَّ وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَمالَهُ مِنْ نُورٍ قُلِ ادْعُوا اللَّهَ اَوِادْعُوا الرَّحْمنَ تا وَ كِبِّرْهُ تَكْبيراً

خدا كسى است كه فرو فرستاد قرآن را و او دوست دارد شايستگان را و قدر ندانستند خدا را آنطور كه بايد و زمين همه اش بدست او است در قيامت و آسمانها پيچيده به قدرت او است و منزه و برتر است تَعالى عَمّا يُشْرِكُونَ و براى او تسليم است آنچه در آسمانها و زمين است از روى رغبت و اكراه و بسويش بازگردند به حقيقت آمد شما را پيامبرى از خودتان كه ناگوار است بر او آنچه شما را به رنج اندازد علاقه مند به شما است و به مؤ منان رؤ ف و مهربان است و اگر پشت كردند بگو بس است مرا خدا معبودى جز او نيست بر او توكل كنم واو است پروردگار عرش عظيم اى رهنماى گمشده گمشده ام را به من بازگردان يا چون تاريكيهايى در دريايى ژرف كه پوشانده است آن را موجهاى روى هم و كسى كه خدا برايش روشنايى قرار نداده نيست براى او نورى

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِكِتابِكَ الْمُنْزَلِ وَ ما فيهِ وَ فيهِ اسْمُكَ الاَْعْظَمُ الاَْكْبَرُ وَ اَسْماؤُكَ الْحُسْنى وَ ما يُخافُ وَ يُرْجى اَنْ تَجْعَلَنى مِنْ عُتَقائِكَ مِنَ النّارِ

خدايا از تو خواهم به حق قرآن فرستاده ات و آنچه در آن است و در آن است نام اعظم بزرگترت و نامهاى نيكويت و آنچه موجب بيم و اميد است كه مرا از آزادشدگان دوزخت كنى قرارم دهى

اَللّهُمَّ اَنْتَ الْحَىُّ الَّذى لايُوصَفُ وَالاْيمانُ يُعْرَفُ مِنْهُ مِنْكَ بَدَتِ الاَْشْياءُ وَ اِلَيْكَ تَعُودُ فَما اَقْبَلَ مِنْها كُنْتَ مَلْجَاَهُ وَ مَنْجاهُ وَ ما اَدْبَرَ مِنْها لَمْ يَكُنْ لَهُ مَلْجَاءٌ وَلامَنْجامِنْكَ اِلاّ اِلَيْكَ فَاَسْئَلُكَ بِلا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ وَ اَسْئَلُكَ بِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ وَ بِحَقِّ حبيبِكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ سَيِّدِ النَّبِيّينَ وَ بِحَقِّ عَلىٍّ خَيْرِ الْوَصِيّينَ وَ بِحَقِّ فاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِسآءِ الْعالَمينَ وَ بِحَقِّ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ اللَّذَيْنِ جَعَلْتَهُما سَيِّدَىْ شَبابِ اَهْلِ الْجَنَّةِ عَلَيْهِمْ اَجْمَعينَ السَّلامُ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تُرِيَنى مَيِّتى فِى الْحالِ الَّتى هُوَ فيها

خدايا تويى زنده كه وصفت نشود و ايمان از او شناخته شود از تو شروع شود چيزها و بسوى تو بازگردد پس هريك به تو رو كنند تويى ملجاء و پناهگاهش و هركدام پشت كنند ملجاء و پناهى از تو نيست جز بسوى خودت پس از تو خواهم به كلمه ((لااله الاّ انت )) و از تو خواهم به ((بسم اللَّه الرحمن الرحيم )) و به حق حبيب تو محمّد صلى اللَّه عليه و آله آقاى پيمبران و به حق على بهترين اوصياء و به حق فاطمة بانوى زنان جهانيان و به حق حسن و حسين كه قرارشان دادى آقاى جوانان اهل بهشت بر همه شان سلام باد كه درود فرستى بر محمّد و آل محمّد و سپس مرده ام را در همان حالى كه دارد به من نشان دهى

اَللّهُمَّ اجْعَلْ لى مِنْ اَمْرى هذا فَرَجاً وَ مَخْرَجاً

خدايا قرار ده براى من در كارم گشايش و برآيشى

يَفْعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ بِقُدْرَتِهِ وَ يَحْكُمُ ما يُريدُ بِعِزَّتِهِ

انجام دهد خدا هر چه را خواهد به قدرتش ، وحكم كند هر چه خواهد به عزتش

اَللّهُمَّ اَخْرِجْنى مِنْ ظُلُماتِ الْوَهْمِ وَ اَكْرِمْنى بِنُورِ الْفَهْمِ اَللّهُمَّ افْتَحْ عَلَيْنا اَبْوابَ رَحْمَتِكَ وَانْشُرْ عَلَيْنا خَزائِنَ عُلُومِكَ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ

خدايا برونم آر از تاريكيهاى وهم و گراميم دار به نور فهم خدايا بگشا برويم درهاى رحمتت را و ببار بر سر ما خزينه هاى دانشت را به مهرت اى مهربانترين مهربانان

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى عافانى مِمَّا ابْتَلاكَ بِهِ وَ لَوْ شاءَ فَعَلَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى عافانى مِمَّا ابْتَلاكَ بِهِ وَفَضَّلَنى عَلَيْكَ وَ عَلى كَثيرٍ مِمَّنْ خَلَقَ

ستايش خدايى را كه بهبوديم بخشيد از آنچه تو را بدان گرفتار كرده و اگر مى خواست كرده بود ستايش خدايى را كه بهبودى داد مرا از آنچه تو را بدان مبتلا كرده و برتريم داد بر تو و بر بسيارى از آفريدگانش

بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ اَللّهُمَّ عَقيقَةٌ عَنْ فُلانٍ (و نام او را بگويد) لَحْمُها بِلَحْمِهِ وَ دَمُها بِدَمِهِ وَ عَظْمُها بِعَظْمِهِ اَللّهُمَّ اجْعَلْها وَِقاءً لاِلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ وَ آلِهِ السَّلامُ يا قَوْمِ اِنّى بَرىٌ مِمّا تُشْرِكُونَ اِنّى وَجَّهْتُ وَجْهِىَ لِلَّذى فَطَرَ السَّمواتِ وَالاَْرْضَ حَنيفاً مُسْلِماً وَ ما اَنَا مِنَ الْمُشْرِكينَ اِنَّ صَلوتى وَ نُسُكى وَ مَحْياىَ وَ مَماتى لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ لا شَريكَ لَهُ وَ بِذلِكَ اُمِرْتُ وَ اَنَا مِنَ الْمُسْلِمينَ اَللّهُمَّ مِنْكَ وَ لَكَ بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَاللَّهُ اَكْبَرُ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَقَبَّلْ مِنْ فُلانِ بْنِ فُلانٍ

بنام خدا و به يارى خدا، خدايا اين عقيقه از طرف فلانى است * * * * * * گوشتش بجاى گوشت او و خونش به خون او و استخوانش به استخوان او خدايا قرارش ده نگهدار آل محمّد عليه و آله السلام اى مردم من بيزارم از آنچه شما شريك خدا سازيد من روكنم بسوى كسى كه آفريد آسمانها و زمين را يك دل در حال تسليم و نيستم من از مشركان همانا نماز و عبادتم و زندگى و مرگم از آن خدا پروردگار جهانيان است كه شريك ندارد و به همين دستور دارم و از مسلمانانم خدايا از تو و براى توست بنام خدا و بيارى خدا و خدا بزرگتر است خدايا درود فرست بر محمّد و آل محمّد و بپذير از فلانى

يُكْسَرُ عَظْمُها وَ يُقْطَعُ لَحْمُها وَ تَصْنَعُ بِها بَعْدَ الذِّبْحِ ما شِئْتَ

بشكند استخوانش را و تكه كند گوشتش را و پس از كشتن با آن هرچه خواهى بكن

اَللّهُمَّ هذِهِ سُنَّتُكَ وَ سُنَّةُ نَبِيِّكَ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَاتِّباعٌ مِنّا لَكَ وَ لِنَبِّيِكَ بِمَشِيَّتِكَ وَ بِاِرادَتِكَ وَ قَضاَّئِكَ لاَِمْرٍ اَرَدْتَهُ وَ قَضاَّءٍ حَتَمْتَهُ وَ اَمْرٍ اَنْفَذْتَهُ وَ اَذَقْتَهُ حَرَّ الْحَديدِ فى خِتانِهِ وَ حِجامَتِهِ بِاَمْرٍ اَنْتَ اَعْرَفُ بِهِ مِنّى اَللّهُمَّ فَطَهِّرْهُ مِنَ الذُّنُوبِ وَزِدْ فى عُمْرِهِ وَادْفَعِ الاْفاتِ عَنْ بَدَنِهِ وَالاَْوْجاعَ عَنْ جِسْمِهِ وَ زِدْهُ مِنَ الْغِنى وَ ادْفَعْ عَنْهُ الْفَقْرَ فَاِنَّكَ تَعْلَمُ وَلانَعْلَمُ

خدايا اين روش تو و روش پيامبر تو(ص ) است و پيروى ما است از تو و از پيامبرت بخواست و اراده و فرمان مسلّم تو براى كارى كه اراده فرموده و فرمانى كه مسلّم داشتى و دستورى كه اجرا داشتى و چشاندى به او سوز آهن را در جاى ختنه و حجامتش به كارى كه تو بدان داناتر از منى خدايا او را از گناهان پاك گردان و در عمرش بيفزا و آفات را از بدنش و دردها را از جسمش دور گردان و داراييش را زياد و ندارى را از او دور گردان چونكه تو مى دانى و ما نمى دانيم

اَللّهُمَّ اِنّى تَفَاءَّلْتُ بِكِتابِكَ وَ تَوَكَّلْتُ عَلَيْكَ فَاَرِنى مِنْ كِتابِكَ ما هُوَ مَكْتُومٌ مِنْ سِرِّكَ الْمَكْنُونِ فى غَيْبِكَ

خدايا من تفاءل زدم به كتاب تو و بر تو توكل كردم به من بنما از كتاب خود آنچه را پنهان است از راز نهان در غيب تو

اِنْ كانَ فى قَضائِكَ وَقَدَرِكَ اَنْتَمُنَّ عَلى شيعَةِ آلِمُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلامُ بِفَرَجِ وَلِيِّكَ وَ حُجَّتِكَ عَلى خَلْقِكَ فَاَخْرِجْ اِلَيْنا آيَةً مِنْ كِتابِكَ نَسْتَدِّلُ بِها عَلى ذلِكَ

اگر در قضا و قدر تو است كه منّت نهى بر شيعيان آل محمّد عليهم السلام به ظهور ولىّ و حجّتت بر خلق خود پس برون آر براى ما آيه اى از كتاب خود كه بدان راه يابيم بر اين كار

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْتَخيرُكَ لِعِلْمِكَ بِعاقِبَةِ الاُْمُورِ وَ اَسْتَشيرُكَ لِحُسْنِ ظَنّى بِكَ فِى الْمَاْمُولِ وَالْمَحْذُورِ اَللّهُمَّ اِنْ كانَ الاَْمْرُ الْفُلانى مِمّا قَدْنيطَتْ بِالْبَرَكَةِ اَعْجازُهُ وَ بَواديهِ وَ حُفَّتْ بِالْكَرامَةِ اَيّامُهُ وَ لَياليهِ فَخِرْلى اَللّهُمَّ فيهِ خِيَرَةً تَرُدُّ شُمُوسَهُ ذَلُولاً وَ تَقْعَضُ اَيّامَهُ سُرُوراً اَللّهُمَّ اِمّا اَمْرٌ فَاَئْتَمِرُ وَ اِمّا نَهْىٌ فَاَنْتَهى اَللّهُمَّ اِنّى اَسْتَخيرُكَ بِرَحْمَتِكَ خِيَرَةً فى عافِيَةٍ

خدايا من خيرجويى كنم از تو به خاطر دانشت به سرانجام كارها و با تو مشورت كنم به خاطر خوش گمانيم به تو در آنچه مورد آرزو و بيم است خدايا اگر فلان كار از آنهايى است كه انجام و آغازش به بركت بسته شده و روز و شبش سرتاسر كرامت است پس بَرگزين برايم خدايا آن خيرى را كه چموشش رام و روزگارش شادمان گردد خدايا اگر دستور است انجام دهم و اگر قدغن است خوددارى كنم خدايا خيرجويى كنم به رحمت تو خيرى را در تندرستى

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى فَضَّلَنى عَلَيْكَ بِالاِْسْلامِ ديناً وَ بِالْقُرْآنِ كِتاباً وَ بِمُحَمَّدٍ نَبِيّاً وَ بِعَلِىٍّ اِماماً وَ بِالْمُؤْمِنينَ اِخْواناً وَ بِالْكَعْبَةِ قِبْلَةً

ستايش خدايى را كه برتريم داد بر تو به دينم اسلام و به كتابم قرآن به پيامبرم محمّد و به امامم على و به مؤ منين دربرادرى و به خانه كعبه قبله ام

قالَ اللَّه تعالى: قَدْ كانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فى اِبْرهيمَ وَالَّذينَ مَعَهُ اِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ اِنّا بُرَءآؤُ مِنْكُمْ وَ مِمّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَالْبَغْضاءُ اَبَداً

براستى براى شما مقتداى خوبى است ابراهيم و كسانى كه با وى بودند وقتى به قومشان گفتند ما از شما و از آنچه جز خدا مى پرستيد بيزاريم و هميشه ميان ما و شما دشمنى و كينه توزى برقرار است

وَلاتَرْكَنُوا اِلَى الَّذينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النّارُ وَ مالَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ اَوْلِيآءَ ثُمَّ لاتُنْصَروُنَ مفسّرين

متمايل نشويد بسوى كسانى كه ستم كردند كه جهنمى شويد و جز خدا دوستانى نداريد و يارى نمى شويد

يا عِمادَ مَنْ لاعِمادَلَهُ وَ يا ذُخْرَ مَنْ لاذُخْرَلَهُ وَ يا سَنَدَ مَنْ لاسَنَدَ لَهُ وَ يا حِرْزَ مَنْ لاحِرْزَ لَهُ وَ يا غِياثَ مَنْ لاغِياثَ لَهُ وَ يا كَريمَ الْعَفْوِ وَ يا حَسَنَ الْبَلاءِ وَ يا عَظيمَ الرَّجاءِ وَ يا عِزَّ الضُّعَفاءِ وَ يا مُنْقِذَ الْغَرْقى وَ يا مُنْجِىَ الْهَلْكى يا مُحْسِنُ يا مُجْمِلُ يا مُنْعِمُ يا مُفْضِلُ اَنْتَ الَّذى سَجَدَ لَكَ سَوادُ اللَّيْلِ وَ نُورُ النَّهارِ وَضَوْءُ الْقَمَرِ وَ شُعاعُ الشَّمْسِ وَ دَوِىُّ الْماءِ وَ حَفيفُ الشَّجَرِ يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ اَنْتَ وَحْدَكَ لاشَريكَ لَكَ اَللّهُمَّ افْعَلْ بى كَذا وَ كَذا

اى تكيه گاه كسى كه تكيه گاه ندارد و اى ذخيره كسى كه ذخيره ندارد و اى پشت كسى كه پشتى ندارد و اى فريادرس كسى كه فريادرسى ندارد اى بزرگوار گذشت اى خوش آزمايش اى بزرگ اميد و اى عزت ناتوانان واى نجات بخش غريقان نابود شده اى نيك ده اى زيبا اى نعمت بخش اى فزونبخش تويى كه سجده كند برايت سياهى شب و روشنى روز و پرتو ماه و شعاع خورشيد و صداى آب و صداى درخت اى خدا اى خدا اى خدا تويى يگانه اى كه شريك ندارى خدايا با من چنين و چنان كن

اَللّهُمَّ اَنْتَ رَبّى لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَ اَنْتَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظيمِ وَ لا حَوْلَ وَلاقُوَّةَ اِلاّبِاللَّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ ما شاءَاللَّهُ كانَ وَ مالَمْ يَشَاءْلَمْ يَكُنْ اَعْلَمُ اَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْئٍ قَديرٌ وَ اَنَّ اللَّهَ قَدْ اَحاطَ بِكُلِّ شَيْئٍ عِلْماً اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُبِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسى وَ مِنْ شَرِّ قَضاءِ السُّوءِ وَ مِنْ شَرِّ كُلِّ ذى شَرٍّ وَ مِنْ شَرِّ الْجِنِّ وَ الاِْنْسِ وَ مِنْ شَرِّ كُلِّ دابَّةٍ اَنْتَ آخِذٌ بِناصِيَتَها اِنَّ رَبّى عَلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ

خدايا تويى پروردگارم معبودى جز تو نيست بر تو توكل كنم و تويى پروردگار عرش بزرگ و جنبش و نيرويى نيست جز به خداى والاى بزرگ آنچه خدا خواهد شود و آنچه نخواهد نشود، مى دانم كه خدا بر هر چيز توانا است و علم خدا به همه چيز احاطه دارد خدايا به تو پناه برم از شر خودم و از شر قضاى بد و از شر هر صاحب شرى و از شر جن و انس و از شر هر جنبنده اى كه اختيارش بدست تو است همانا پروردگارم به راه راست است

اَللّهُمَّ عَرِّفْنى نَفْسَكَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى نَفْسَكَ لَمْ اَعْرِف نَبِيَّكَ اَللّهُمَّ عَرِّفْنى رَسُولَكَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى رَسُولَكَ لَمْ اَعْرِفْ حُجَّتَكَ اَللّهُمَّ عَرِّفْنى حُجَّتَكَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دينى

خدايا خودت را به من بشناسان كه اگر خودت را نشناسانى پيامبرت را نشناسم خدايا رسولت را به من بشناسان كه اگر رسولت را نشناسانى حجتت را نشناسم خدايا حجتت را به من بشناسان كه اگر نشناسانى از دين خود گمراه گردم

بِسْمِ اللَّهِ وَضَعْتُ جَنْبِى لِلَّهِ عَلى مِلَّةِ اَبْرهيمَ وَ دينِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله وَ وِلايَةِ مَنِ افْتَرَضَ اللَّهُ طاعَتَهُ ما شآءَ اللَّهُ كانَ وَ مالَمْ يَشَاْ لَمْ يَكُنْ

بنام خدا گذاردم پهلويم را به زمين براى خدا و بر كيش ابراهيم و دين محمّد(ص ) و دوستى كسى كه واجب كرده خدا فرمانبرداريش را هرچه خدا خواهد شود و هر چه نخواهد نشود

اَيُّهَا الدُّودُ اَيُّهَا الدَّوابُّ وَالْهَوامُّ وَالْحَيْواناتُ اُخْرُجُوا مِنْ هذِهِ الاَْرْضِ وَالزَّرْعِ اِلَى الْخَرابِ كَما خَرَجَ ابْنُ مَتّى مِنْ بَطْنِ الْحُوتِ فَاِنْ لَمْ تَخْرِجُوا اَرْسَلْتُ عَلَيْكُمْ شُواظاً مِنْ نارٍ وَ نُحاسٍ [ساً] فَلا تَنْتَصِرانِ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ هُمْ اُلْوُفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا فَماتُوا اُخْرُجُوا مِنْها فَاِنَّكَ رَجيمٌ فَخَرَجَ مِنْها خآئِفاً يَتَرَقَّبُ سُبْحانَ الَّذى اَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الاَْقْصى كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا اِلاّ عَشِيَّةً اَوْضُحيها فَاَخْرَجْناهُمْ مِنْ جَنّاتٍ وَ عُيُونٍ وَ زُرُوعٍ وَ مَقامٍ كَريمٍ وَ نَعْمَةٍ كانُوا فيها فاكِهينَ فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَالاَْرْضُ وَ ما كانُوا مُنْظَرينَ اُخْرُجْ مِنْها فَما يَكُونُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فيها فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّاغِرينَ اُخْرُجْ مِنْها مَذْؤ ماً مَدْحُوراً فَلَنَاءتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لاقِبَلَ لَهُمْ وَ لَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْها اَذِلَّةً وَ هُمْ صاغِروُنَ

اى كرمها و اى جانورها و حشرات و حيوانات بيرون رويد از اين زمين و درخت به زمين ويرانه اى چنانچه برون رفت يونس از شكم ماهى و اگر بيرون نرويد مى فرستم بر شما شعله اى از آتش و دود كه يارى نشويد آيا نديدى آنانكه بيرون رفتند از خانه هاشان از ترس مرگ و هزاران نفر بودند خدا بديشان گفت بميريد و مردند بيرون رويد كه تو رانده اى ، پس ترسان و نگران بيرون رفت منزه است خدائى كه برد بنده اش را شبانه از مسجدالحرام تا مسجداقصى ، گويا روزى كه آنها رستاخير را ببينند بسر نبرده اند جز شبانگاه يا بامدادى ، پس بيرون كرديم آنان را از باغها و چشمه ها و زراعتها و مقام گرامى و نعمتى كه در آن كامياب بودند و گريه نكرد بر آنها آسمان و زمين و مهلت داده نشدند، بيرون رو كه نباشد تو را كه تكبّر ورزى در آن بيرون رو كه تو از زبونانى بيرون شو از آن مذموم و مطرود كه سپاهيانى بسويشان آريم كه تحمل آن نيارند و از آنجا به ذلت بيرونشان كنيم كه زبون شوند

آمَنْتُ بِاللَّهِ وَحْدَهُ لاشريكَ لَهُ وَ كَفَرْتُ بِالْجِبْتِ وَالطّاغُوتِ وَ آمَنْتُ بِسِرِّ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَلانِيَتِهِمْ وَ ظاهِرِهِمْ وَ باطِنِهِمْ وَ اَوَّلِهِمْ وَ آخِرِهِمْ

ايمان دارم به خداى يگانه اى كه شريك ندارد و كافرم به جبت و طاغوت (خلفاى ناحق ) و ايمان دارم به راز آل محمّد و نهان و آشكار و باطن و اول و آخرشان

صَلَّىَ اللَّهُ عَلى مَحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ يا مُذَكِّرَ الْخَيْرِ وَ فاعِلَهُ وَالاْمِرَ بِهِ ذَكِّرْنى ما اَنْسانيهُ الشَّيْطانُ و در كتاب من لايحضره الفقيه از حضرت صادق عليه السلام نقل است كه كسى كه بسيار باشد سهو او در نماز پس بگويد در وقتى كه داخل خلاء شود: بِسْمِ اللَّهِ اَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الرِّجْسِ النَّجِسِ الْخَبيثِ الْمُخْبِثِ الشَّيطانِ الرَّجيمِ مؤ لّف گويد كه كسى كه مى خواهد حافظه اش زياد شود مسواك كند و روزه بگيرد و قرآن بخواند و خصوص آية الكرسى و اِدْمان خوردن مويز ناشتا خصوص اگر سرخ و بيست و يك دانه باشد براى فهم و ذهن و حافظه نافع است و خوردن حلوا و گوشت نزديك گردن و عسل و عدس نيز مورث حفظ است و نقل شده كه از دواهائى كه به تجربه رسيده است آن است كه كُندر و سَعْد و شكر طبرزد را مساوى با هم گرفته و نرم بكوبند و سُفوف كرده روزى پنج درهم بخورند لكن سه روز متوالى بخورند و پنج روز ترك كنند و هكَذا و بگويند هر روزى بعد از نماز صبح پيش از آنكه تكلّم كنند: يا حَىُّ يا قَيُّومُ فَلا يَفُوتُ شَيْئاً عِلْمُهُ وَلا يَؤُدُهُ و هم بخوانند عقب نمازها دعاى سُبْحانَ مَنْ لايَعْتَدى عَلى اَهْلِ مَمْلَكَتِهِ را و بخوانند نمازى را كه در باب دوّم بجهت قوّت حافظه نقل كرديم و غير ذلك و اجتناب كنند از چيزهايى كه سبب نسيان مى شود و آن خوردن سيب ترش و گشنيز سبز و پنير و پس خورده موش و بول در آب ايستاده و خواندن اَلْواحِ قبرها و رفتن از بين دو زن و دور افكندن شپش زنده و نچيدن ناخنها و ترك قيلوله و كثرت معاصى و كثرت هموم و احزان در امر دنيا و كثرت اشتغال و علائق و نظر افكندن به دار كشيده و مُرور از بين قطار شتر .

درود خدا بر محمّد و آلش خدايا از تو خواهم اى به ياداندازه خير و انجام دهنده اش و دستور دهنده اش يادم آر آنچه را شيطان از يادم برده به نام خدا پناه برم به خدا از پليد نجس و خبيث ناپاك كننده (يعنى ) شيطان رانده اى زنده اى پاينده كه در نرود از علم او چيزى و نه بر او سنگينى كند

اَللّهُمَّ اَنْتَ الاَْوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْئٌ وَ اَنْتَ الاْ خِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْئٌ وَ اَنْتَ الظّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْئٌ وَ اَنْتَ الْباطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْئٌ وَ اَنْتَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ.

خدايا توئى اول كه نيست پيش از تو چيزى و توئى آخر كه نيست بعد از تو چيزى و توئى ظاهر كه نيست برتر از تو چيزى و توئى درون كه نيست وراى تو چيزى و توئى عزيز و فرزانه .