جديرٌ مَنْ اَمَرْتَهُ بِالدُّعآءِ اَنْ يَدْعُوَكَ وَ مَنْ وَعَدْتَهُ بِالاِْجابَةِ اَنْ يَرْجُوَكَ وَلِىَ اللّهُمَّ حاجَةٌ قَدْ عَجَزَتْ عَنْها حيلَتى وَكَّلَتْ فيها طاقَتى وَ ضَعُفَ عَنْ مَرامِها قُوَّتى وَ سَوَّلَتْ لى نَفْسِىَ الاَْمّارَةُ بِالسّوءِ وَ عَدُوِّىَ الْغَرُورُ الَّذى اَنَا مِنْهُ مَبْلُوُّ اَنْ اَرْغَبَ اِلَيْكَ [كذا فى المنهج و لعلّ اِلَيْكَ بمعنى عَنْكَ ليستقيم المعنى و فى البلد الامين هكذا اَنْ اَرْغَبَ اِلى ضَعيفٍ مِثْلى وَ مَنْ هُوَ فِى التّحوّل شكلى الخ ((منه ))] اَللّهُمَّ وَاَنْجِحْها بِاَيْمَنِ النَّجاحِ وَاهْدِها سَبيلَ الْفَلاحِ وَاشْرَحْ بِالرَّجآءِ لاِِسْعافِكَ صَدْرى وَ يَسِّرْ فى اَسْبابِ الْخَيْرِ اَمْرى وَ صَوِّرْ اِلَىَّ الْفَوْزَ بِبُلُوغِ ما رَجَوْتُهُ بِالْوُصُولِ اِلى ما اَمَّلْتُهُ وَ وَفِّقْنِى اللّهُمَّ فى قَضآءِ حاجَتى بِبُلُوغِ اُمْنِيَّتى وَ تَصْديقِ رَغْبَتى وَاَعِذْنِى اللّهُمَّ بِكَرَمِكَ مِنَ الْخَيْبَةِ وَالْقُنُوطِ وَالاَْناةِ وَالتَّثْبيطِ اَللّهُمَّ اِنَّكَ مَلىءٌ بِالْمَنائِحِ الْجَزيلَةِ وَفِىُّ بِها وَ اَنْتَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ بِعِبادِكَ خَبيرٌ بَصيرٌ
کتابخانهٔ مذهبی
مناجات طلب حوائج
اءدعيه الوسائل الى المسائل
◇
شايسته است كسى را كه دستور دعايش دادى كه تو را بخواند و
كسى را كه وعده اجابتش دادى كه اميدوار به تو باشد و من خدايا حاجتى دارم كه درمانده شده از آن چاره ام
و طاق شده در آن طاقتم و سست شده از جستجويش نيرويم و آراسته برايم نفس واداركننده
به بدى و دشمن فريبنده اى كه من به بلايش دچارم از اينكه در آن حاجت به تو روآرم
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * خدايا اين حاجت مرا روا كن به ميمون ترين روا كردن وراهنماييش كن
به راه رستگارى و باز كن بوسيله اميد به دستگيريت سينه ام را و آسان كن در ميان اسباب خير
كارم را و نقش بند براى من كاميابى را به رسيدن بدانچه اميد دارم ، به دريافت آنچه را آرزو دارم و موفقم دار
خدايا در برآوردن حاجتم به رسيدن به خواسته ام و درست درآمدن آنچه را مشتاقم و پناهم ده خدايا
به كرم خود از نوميدى و ياءس (در كارها) و تاءخير انداختن و تاءمل كردن خدايا عطاياى شايان تو سرشار است
و آنها را (به بندگانت ) پرداخت كنى و تو بر هر چيز توانايى و نسبت به بندگانت آگاه و بينايى