اَللّهُمَّ اِنَّ خِيَرَتَكَ فيمَا اسْتَخَرْتُكَ فيهِ تُنيلُ الرَّغاَّئِبَ وَ تُجْزِلُ الْمَواهِبَ وَ تُغْنِمُ
الْمَطالِبَ وَتُطَيِّبُ الْمَكاسِبَ وَ تَهْدى اِلى اَجْمَلِ الْمَذاهِبِ وَ تَسُوقُ اِلى اَحْمَدِ
الْعَواقِبِ وَتَقى مَخُوفَ النَّوائِبِ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْتَخيرُكَ فيما عَزَمَ رَاْيى عَلَيْهِ وَ قادَنى
عَقْلى اِلَيْهِ وَ سَهِّلِ اللّهُمَّ فيهِ ما تَوَعَّرَ وَ يَسِّرْ مِنْهُ ما تَعَسَّرَ وَاكْفِنى فيهِ الْمُهِمَّ
وَادْفَعْ بِهِ عَنى كُلَّ مُلِمٍّ وَاجْعَلْ يا رَبِّ عَواقِبَهُ غُنْماً وَ مَخُوفَهُ سِلْماً وَ بُعْدَهُ
قُرْباً وَجَدْبَهُ خِصْباً وَ اَرْسِلِ اللّهُمَّ اِجابَتى وَاَنْجِحْ طَلِبَتى وَاقْضِ حاجَتى
وَاقْطَعْ عَنّى عَوائِقَها وَامْنَعْ عَنّى بَوائِقَها وَ اَعْطِنىِ اللّهُمَّ لِوآءَ الظَّفَرِ
وَالْخِيَرَةَ فيمَا اسْتَخَرْتُكَ وَ وُفُورَ الْمَغْنَمِ فيما دَعَوْتُكَ وَ عَوائِدَ الاِفْضالِ فيما
رَجَوْتُكَ وَاقْرِنْهُ اللّهُمَّ بِالنَّجاحِ وَ خُصَّهُ بِالصَّلاحِ وَاَرِنى اَسْبابَ الْخِيَرَةِ فيهِ
واضِحَةً وَاَعْلامَ غُنْمِها لائِحَةً وَاشْدُدْ خِناقَ تَعْسيرِها وَانْعَشْ صَريعَ
تَيْسيرِها وَ بَيِّنِ اللّهُمَّ مُلْتَبَسَها وَاَطْلِقْ مُحْتَبَسَها وَ مَكِّنْ اُسَّها حَتّى تَكُونَ
خِيَرَةً مُقْبِلَةً بِالْغُنْمِ مُزيلَةً لِلْغُرْمِ عاجِلَةً لِلنَّفْعِ باقِيَةَ الصُّنْعِ اِنَّكَ مَلىٌ بِالْمَزي دِ
مُبْتَدِءٌ بِالْجُودِ
◇
خدايا آن خيرى كه تو برايم پسندى در اين طلب خيرى كه از تو كردم خواسته هاى مرا به من مى رساند وموهبتها را برجسته و
خواسته ها را پربهره سازد و كسبها را پاكيزه كند و به بهترين روشها راهنمايى كند و بسوى پسنديده ترين عاقبتها سوق دهد
و از پيش آمدهاى ترسناك نگاه دارد خدايا خيرجويى كنم از تو در اين كارى كه تصميمم بر آن قرار گرفته
و عقلم مرا بدان كشانده خدايا آسان گردان در اين كار آنچه را مشكل شده و هموار كن آنچه را دشوار گشته و مهم مرا
در آن كفايت فرما و دور ساز از من هر سختى را و بگردان عواقب آنرا اى پروردگار من بهره ور و بيمناك آنرا سلامتى و دورش
را نزديك و تنگى آنرا فراوانى و اجابت دعايم را خدايا برسان و كامروايم كن در خواهشم و برآور حاجتم را
و موانعش را از من دور گردان و بديهايش را از من بازدار و بده خدايا بدستم پرچم پيروزى
و خير خود را در آنچه خيرش را از تو خواستم و بهره شايانى را در آنچه تو را در آن خواندم و عايدات فزون در آنچه
اميد به تو داشتم و مقرونش كن خدايا به رستگارى و مخصوصش كن به شايستگى و بنمايان به من اسباب خوبى را در
آن بطور وضوح و نشانه هاى بهره مندى را آشكارا و برطرف كن دشواريش را و پيش آور
آسانيش را و روشن كن خدايا ابهامش را و رها كن قيد و بندش را و محكم كن اساسش را تا خيرى گردد كه
به بهره مندى روى آورد و بدهى مرا برطرف كند و سودش زودرس و پايدار گردد كه تو براستى فزون بخشيت سرشار
و آغازكننده به احسانى
اَللّهُمَّ اِنَّ الرَّجاءَ لِسَعَةِ رَحْمَتِكَ اَنْطَقَنى
بِاسْتِقالَتِكَ وَالاَْمَلَ لاَِناتِكَ وَ رِفْقِكَ شَجَّعَنى عَلى طَلَبِ اَمانِكَ وَ عَفْوِكَ وَلى
يا رَبِّ ذُنُوبٌ قَدْ واجَهَتْها اَوْجُهُ الاِْنْتِقامِ وَ خَطايا قَدْ لاحَظَتْها اَعْيُنُ
الاِْصْطِلامِ وَاسْتَوْجَبْتُ بِها عَلى عَدْلِكَ اَليمَ الْعَذابِ وَاسْتَحْقَقْتُ بِاجْتِراحِها
مُبيرَ الْعِقابِ وَ خِفْتُ تَعْويقَها لاِِجابَتى وَ رَدَّها ايّاىَ عَنْ قَضآءِ حاجَتى
بِاِبْطالِها لِطَلِبَتى وَ قَطْعَها لاَِسْبابِ رَغْبَتى مِنْ اَجْلِ ما قَدْ اَنْقَضَ ظَهْرى مِنْ
ثِقْلِها وَ بَهَظَنى مِنَ الاِْسْتِقْلالِ بِحَمْلِها ثُمَّ تَراجَعْتُ رَبِّ اِلى حِلْمِكَ عَنِ
الخاطِئينَ وَ عَفْوِكَ عَنِ الْمُذْنِبينَ وَ رَحْمَتِكَ لِلْعاصينَ فَاَقْبَلْتُ بِثِقَتى مُتَوَكِّلاً
عَلَيْكَ طارِحاً نَفْسى بَيْنَ يَدَيْكَ شاكِياً بَثّى اِلَيْكَ سآئِلاً مالا اَسْتَوْجِبُهُ مِنْ
تَفْريجِ الْهَمِّ وَلا اَسْتَحِقُّهُ مِنْ تَنْفيسِ الْغَمِّ مُسْتَقيلاً لَكَ اِيّاىَ واثِقاً مَوْلاىَ بِكَ
اَللّهُمَّ فَامْنُنْ عَلَىَّ بالْفَرَجِ وَ تَطَوَّلْ عَلَىَّ بِسُهُولَةِ الْمَخْرَجِ وَادْلُلْنى بِرَاْفَتِكَ
عَلى سَمْتِ الْمَنْهَجِ وَ اَزْلِقْنى بِقُدْرَتِكَ عَنِ الطَّريقِ الاَْعْوَجِ وَ خَلِّصْنى مِنْ
سِجْنِ الْكَرْبِ بِاِقالَتِكَ وَاَطْلِقْ اَسْرى بِرَحْمَتِكَ وَ طُلْ عَلَىَّ بِرِضْوانِكَ وَجُدْ
عَلَىَّ بِاِحْسانِكَ وَاَقِلْنى عَثْرَتى وَ فَرِّجْ كُرْبَتى وَارْحَمْ عَبْرَتى وَلاتَحْجُبْ
دَعْوَتى وَ اشْدُد بِالاِْقالَةِ اَزْرى وَ قَوِّبِها ظَهْرى وَ اَصْلِحْ بِها اَمْرى وَ اَطِلْ بِها
عُمْرى وَارْحَمْنى يَوْمَ حَشْرى وَ وَقْتَ نَشْرى اِنَّكَ جَوادٌ كَريمٌ غَفُورٌ رَحيمٌ
◇
خدايا همانا اميد به فراخى رحمتت مرا به عذرخواهى
گويا كرده و آرزوى مهلت دادن و مدارا كردن مرا بر خواستن امان و عفوت دلير ساخته و من گناهانى دارم
پروردگارا كه روبرو گشته با آنها وجوهى از انتقام و خطاهايى دارم كه چشمهاى ريشه كننده آنها
را زير نظر گرفته و سزاوار گشته ام بدانها بر طبق عدل تو عذاب دردناكى را و مستحق گشته ام به ارتكاب آنها
كيفر نابودكننده اى را و ترس آن دارم كه اجابت دعايم را به تاءخير انداخته و جلوگيرى كنند از برآورده شدن حاجتم
به خاطر از بين بردنشان خواسته ام را و قطع كردنشان اسباب شوق و اميدم را از آن جهت كه پشتم از
سنگينى آنها شكسته و به مشقت انداخته مرا بدوش كشيدنش ولى چون برگشتم پروردگارا و نظر كردم به بردباريت از
خطاكاران و گذشتت از گنهكاران و مهرت نسبت به نافرمانان پس رو آوردم به همان اطمينانى كه داشتم و بر تو توكل كردم
و خود را در پيش رويت انداختم و درد دلم را به تو اظهار كردم و خواستارم آنچه را سزاوارش نيستم از
گشايش اندوه و آنچه سزاوار نيستم از برطرف كردن غم و گذشت تو را خواهانم در حالى كه اى مولاى من به تو اطمينان دارم
خدايا پس منت بنه بر من به گشايش و احسان كن بر من كه به آسانى بيرون آيم و راهنماييم كن به مهر خودت
بسوى راه راست و بگردانم به نيروى خود از راه كج و خلاصم كن از
زندان گرفتارى به گذشت خود و از اسارت رهايم كن به رحمت خود و سايه خوشنوديت را بر سرم بگستران
و باران احسانت را بر من ببار و لغزشم را ناديده گير و اندوهم را بگشا و رحم كن به اشك ريزانم و در پرده قرار مده
دعايم را و با چشم پوشيت كمر مرا محكم ببند و نيرومند گردان بدان پشتم را و كارم را بدان اصلاح كن
و عمرم را طولانى گردان و در روز رستاخيز و هنگامى كه سر از گور بيرون آورم به من رحم كن كه تويى با جود و بزرگوار و آمرزنده و مهربان
اَللّهُمَّ اِنّى اُريدُ سَفَراً فَخِرْلى فيهِ وَاَوْضِحْ لى فيهِ سَبيلَ
الرَّاْىِ وَ فَهِّمْنيهِ وَافْتَحْ لى عَزْمى بِالاِْسْتِقامَةِ وَاْشمُلْنى فى سَفَرى بِالسَّلامَةِ
وَاَفِدْنى جَزيلَ الْحَظِّ وَالْكَرامَةِ وَ اكْلاَْنى بِحُسْنِ الْحِفْظِ وَالْحِراسَةِ وَ جَنِّبْنىِ
اللّهُمَّ وَ عْثاءَ الاَْسْفارِ وَ سَهِّلْ لى حُزوُنَةَ الاَْوْعارِ وَاطْوِلى بِساطَ الْمَراحِلِ
وَ قَرِّبْ مِنّى بُعْدَ نَاْىِ الْمَناهِلِ وَ باعِدْ فِى الْمَسيرِ بَيْنَ خُطَى الرَّواحِلِ حَتّى
تُقَرِّبَ نِياطَ الْبَعيدِ وَ تُسَهِّلَ وُ عُورَ الشَّديدِ وَلَقِّنِى اللّهُمَّ فى سَفَرى نُجْحَ
طاَّئِرِ الْواقِيَةِ وَهَبْنى فيهِ غُنْمَ الْعافِيَةِ وَ خَفيرَ الاِْسْتِقْلالِ وَ دَليلَ مُجاوَزَةِ
الاَْهْوالِ وَ باعِثَ وُفُورِ الْكِفايَةِ وَ سانِحَ خَفير الْوِلايَةِ وَاجْعَلْهُ اللّهُمَّ سَبَبَ
عَظيمِ السِّلْمِ حاصِلَ الْغُنْمِ وَاجْعَلِ اللَّيْلَ عَلَىَّ سِتراً مِنَ الاْفاتِ وَالنَّهارَ مانِعاً
مِنَ الْهَلَكاتِ وَاقْطَعْ عَنّى قِطَعَ لُصُوصِهِ بِقُدْرَتِكَ وَاحْرُسْنى مِنْ وُحُوشِهِ
بِقُوَّتِكَ حَتّى تَكُونَ السَّلامَةُ فيهِ مُصاحِبَتى وَالْعافِيَةُ فيهِ مُقارِنَتى وَ الْيُمْنُ
ساَّئِقى وَ الْيُسْرُ مُعانِقى وَ الْعُسْرُ مُفارِقى وَ الْفَوْزُ مُوافِقى وَالاَْمْنُ مُرافِقى
اِنَّكَ ذُوالطَّوْلِ وَ الْمَنِّ وَالْقُوَّةِ وَ الْحَوْلِ وَ اَنْتَ عَلى كُلِّشَىْءٍ قَديرٌ وَ بِعِبادِكَ
بَصيرٌ خَبيرٌ
◇
خدايا من قصد سفر دارم پس در اين سفر خير برايم مقرر فرما و آشكارا به من راه
بينايى را بنما و به من بفهمان و آغاز كن تصميم مرا به استقامت و در برگير مرا در اين سفر به تندرستى
و فايده ده بهره شايان و كرامت و به خوبى محافظت و پاسدارى مرا به عهده گير و دور گردان از من
خدايا دشواريهاى مسافرت را و آسان كن برايم ناهموارى بيابانها را و در هم پيچ برايم منزلهاى دور و دراز را
و نزديك كن برايم آبشخورهاى دور را و بلند گردان در راه گامهاى همگى مركبهاى باركش را تا
نزديك كنى دورى راههاى دور را و آسان گردانى ناهمواريهاى سخت را و بيفكن بر من خدايا در اين سفر سايه كاميابى
هماى فرخنده نگهدارنده را و ببخش به من در اين سفر بهره تندرستى و نگهبان استقلال و راهنماى گذشتن
هراسها و آنچه باعث كفايت شايان و برخورد نگهبان ولايت است و بگردان اين سفر را خدايا وسيله
سلامتى بزرگ و بهره اى بدست آمده ، و قرار ده خدايا شب را برايم پرده اى از آفات و روز را جلوگيرى
از نابوديها و دور ساز از من دسته هاى راهزن را به نيروى خودت و محافظتم كن از حيوانات وحشى
به تواناييت تا بدانجا كه سلامتى در اين سفر همراهم باشد و تندرستى ملازمم گردد و نيكبختى
پيش رويم و آسانى كارها دست به گردنم باشد و سختى از من دور و كارم بر وفق كاميابى باشد و امنيت
رفيقم باشد كه تو داراى احسان و منت بخشى و نيرو و قدرتى و تو بر هر چيز توانايى و به بندگانت
بينا و آگاهى
اَللّهُمَّ اَرْسِلْ عَلَىَّ سِجالَ رِزْقِكَ مِدْراراً
وَاَمْطِرْ عَلَىَّ سَحآئِبَ اِفْضالِكَ غِزاراً وَ اَدِمْ غَيْثَ نَيْلِكَ اِلَىَّ سِجالاً وَاَسْبِلْ
مَزيدَ نِعَمِكَ عَلى خُلَّتى اِسْبالاً وَاَفْقِرْنى بِجُودِكَ اِلَيْكَ وَ اَغْنِنى عَمَّنْ يَطْلُبُ
مالَدَيْكَ وَ داوِدآءَ فَقْرى بِدَوآءِ فَضْلِكَ وَانْعَشْ صَرْعَةَ عَيْلَتى بِطَوْلِكَ وَ
تَصَدَّقَ عَلى اِقْلالى بِكَثْرةِ عَطائِكَ وَ عَلَى اخْتِلالى بِكَريمِ حِبائِكَ وَ سَهِّلْ
رَبِّ سَبيلَ الرِّزْقِ اِلَىَّ وَ ثَبِّتْ قَواعِدَهُ لَدَىَّ وَ بَجِّسْ لى عُيُونَ سَعَتِهِ بِرَحْمَتِكَ
وَ فَجِّرْ اَنْهارَ رَغَدِ الْعَيْشِ قِبَلى بِرَاْفَتِكَ وَاَجْدِبْ اَرْضَ فَقْرى وَاَخْصِبْ
جَدْبَ ضُرّى وَاصْرِفْ عَنّى فِى الرِّزْقَ الْعَوآئِقَ وَاقْطَعْ عَنّى مِنَ الضّيقِ
الْعَلائِقَ وَارْمِنى مِنْ سَعَةِ الرِّزْقِ اَللّهُمَّ بِاَخْصَب سِهامِهِ وَاحْبُنى مِنْ رَغَدِ
الْعَيْشِ بِاَكْثَرِ دَوامِهِ وَاكْسُنىِ اللّهُمَّ سَرابيلَ السَّعَةِ وَ جَلابيبَ الدَّعَةِ فَاِنّى يا
رَبِّ مُنْتَظِرٌ لاِِنْعامِكَ بِحَذْفِ الْمَضيقِ وَلِتَطَوُّلِكَ بِقَطْعِ التَّعْويقِ وَ لِتَفَضُّلِكَ
بِاِزالَةِ التَّقْتيرِ وَ لِوُصُولِ حَبْلى بِكَرَمِكَ بِالتَّيْسيرِ وَ اَمْطِرِ اللّهُمَّ عَلَىَّ سَمآءَ
رِزْقِكَ بِسِجالِ الدِّيَمِ وَاَغْنِنى عَنْ خَلْقِكَ بِعَوائِدِ النِّعَمِ وَارْمِ مَقاتِلَ
الاِْقْتارِ مِنّى وَاحْمِلْ كَشْفَ الضُّرِّ عَنّى عَلى مَطايَا الاِْعْجالِ وَاضْرِبْ عَنّى
الضّيقَ بِسَيْفِ الاِْسْتيصالِ وَاَتْحِفْنى رَبِّ مِنْكَ بِسَعَةِ الاِْفْضالِ وَامْدُدْنى
بِنُمُوِّ الاَْمْوالِ وَاحْرُسْنى مِنْ ضيقِ الاِْقْلالِ وَاقْبِضْ عَنّى سُوءَ الْجَدْبِ
وَابْسُطْ لى بِساطَ الخِصْبِ وَ اسْقِنى مِنْ ماءِ رِزْقِكَ غَدَقاً وَ انْهَجْ لى مِنْ
عَميمِ بَذْلِكَ طُرُقاً وَ فاجِئْنى بِالثَّرْوَةِ وَالْمالِ وَانْعَشْنى بِهِ مِنْ صَرْعَةِ الاِْقْلالِ
وَ صَبِّحْنى بِالاِْسْتِظْهارِ وَ مَسِّنى بِالتَّمَكُّنِ مِنَ الْيَسارِ اِنَّكَ ذُو الطَّوْلِ الْعَظيمِ
وَالْفَضْلِ الْعَميمِ وَالْمَنِّ الْجَسيمِ وَ اَنْتَ الْجَوادُ الْكَريمُ
◇
خدايا بفرست بر من دَلْوهاى روزيت را ريزان
و ببار بر من ابرهاى فزون بخشيت را فراوان و پيوست كن باران عطايت را بر من پياپى و ريزان كن
فزونى نعمتت را بر نياز و حاجتم بطور كامل و نيازمندم كن به بخشندگى خودت و بى نيازم كن از كسى كه خودش
جوياى احسان تو است و مداوا كن درد بى نواييم را به درمان فضل خود و بردار از زمين پيكر نداريم را به كرم خود و
تصدّق كن بر تنگدستيم به زيادى عطاى خود و بر نيازمنديم به جايزه گراميت و آسان گردان
پروردگارا راه روزى را بر من و پابرجا كن پايه هايش را براى من و بشكاف برايم چشمه هاى فراخيش را به رحمتت
و روان كن نهرهاى شادكامى زندگى را در پيش رويم به مهرت و بخشكان سرزمين فقر و نداريم را و پرخير و سرسبز كن
سرزمين خشك بدحاليم را و دور گردان از روزى من موانع جلوگير آنرا و بندهاى تنگى و فشار را از روزيم
بگسل و پرتاب كن خدايا از فراخى روزى بسويم پرخيرترين تيرهايش را و ببخش به من از كاميابى زندگى
پردوامترين نصيبهايش را و بپوشان بر من خدايا از روزى پيراهنهاى فراخش را و روپوشهاى آسوده زيستى را كه براستى من
اى پروردگار عزيز چشم براهم انعام تو را بوسيله رفع تنگدستى و بخششت را به پايان يافتن تاءخير و عقب افتادن و فزون بخشيت را
به از بين بردن ندارى و منتظرم پيوست شدن رشته ام را به كرمت به گشايش و آسانى و ببار خدايا بر من آسمان
روزيت را به بارانهاى دنباله دار و بى نيازم كن از مخلوق خود به نعمتهاى پرفايده و هدف تير قرارده گلوگاه
نداريم را و باز كن بارهاى رفع گرفتارى و سختى مرا بر مَركبهاى تندروى و بزن گردن
تنگدستى مرا به شمشير نابودى و تحفه ام ده پروردگارا از جانب خود به فراخى بخشش و كمكم ده
به رويندگى اموال و محافظتم كن از تنگى نادارى و بگير از من بدى قحطى و خشكسالى را
و بگستران برايم بساط پرخيرى و بركت را و بنوشان بر من از آب گواراى روزيت به گوارايى و آشكار كن برايم از
بخشش همگانيت راههايى را و ناگهانى مرا به ثروت و دارايى رسان و بلندم كن بوسيله آن از زمين ندارى
و بامدادانم را به پشتيبانى كردنت و شامگاهانم را با تمكن از آسايش و فراخى قرار ده كه براستى تو داراى احسانى بزرگ
و فضلى همگانى و منّتى كلان هستى و تويى بخشنده بزرگوار
اَللّهُمَّ اِنّى اعُوذُ بِكَ مِنْ مُلِمّاتِ نَوازِلِ الْبَلاءِ وَاَهْوالِ عَظآئِمِ الضَّرّآءِ فَاَعِذْنى
رَبِّ مِنْ صَرْعَةِ الْبَاْساَّءِ وَ احْجُبْنى مِنْ سَطَواتِ الْبَلاَّءِ وَ نَجِنّى مِنْ مُفاجاةِ
النِّقَمِ وَاَجْرِنى مِنْ زَوالِ النِّعَمِ وَ مِنْ زَلَلِ الْقَدَمِ وَاجْعَلْنِى اللّهُمَّ فى حِياطَةِ
عِزِّكَ وَ حِفاظِ حِرْزِكَ مِنْ مُباغَتَةِ الدَّوايِرِ وَ مُعاجَلَةِ الْبَوادِرِ اَللّهُمَّ رَبِّ وَ
اَرْضَ الْبَلاءِ فَاَخْسِفْها وَعَرْصَةَ المِحَنِ فَارْجُفْها وَ شَمْسَ النَّوائِبِ فَاكْسِفْها
وَ جِبالَ السُّوءِ فَانْسِفْها وَ كُرَبَ الدَّهْرِ فَاكْشِفْها وَ عَوائِقَ الاُْمُورِ فَاصْرِفْها وَ
اَوْرِدْنى حِياضَ السَّلامَةِ وَاحْمِلْنى عَلى مَطايا الْكَرامَةِ وَاصْحَبْنى بِاِقالَةِ
الْعَثْرَةِ وَاشْمَلْنى بِسِتْرِ الْعَوْرَةِ وَ جُدْ عَلَىَّ يا رَبِّ بِالاَّئِكَ وَ كَشْفِ بَلاَّئِكَ وَ
دَفْعِ ضَرّآئِكَ وَادْفَعْ عَنّى كَلاكِلَ عَذابِكَ وَاصْرِفْ عَنّى اَليمَ عِقابِكَ وَاَعِذْنى
مِنْ بَوائِقِ الدُّهُورِ وَاَنْقِذْنى مِنْ سُوءِ عَواقِبِ الاُْمُورِ وَاحْرُسْنى مِنْ جَميعِ
الْمَحْذُورِ وَاصْدَعْ صَفاةَ الْبَلاَّءِ عَنْ اَمْرى وَاشْلُلْ يَدَهُ عَنّى مَدى عُمْرى اِنَّكَ
الرَّبُّ الْمَجيدُ الْمُبْدِئُ الْمُعيدُ الْفَعّالُ لِما تُريدُ
◇
خدايا به تو پناه مى برم از رسيدن بلاهاى نازله و هراس سختيهاى بزرگ پس پناهم ده
پروردگارا از افتادگى تنگدستى و در پرده ام گير از حملات بلاء و نجاتم ده از عذابهاى ناگهانى
و پناهم ده از زوال نعمتها و از لغزش گامها و قرارم ده خدايا در محوطه
عزتت و در حفاظ پناه گيريت از گردشهاى بد و ناگهانى روزگار و به شتاب آمدن پيش آمدهاى ناگوار خدايا پروردگارا
زمين بلا را فرو بر و ميدانهاى محنت و اندوه را برهم ريز و خورشيد حوادث ناگوار را تاريك كن
و كوههاى بدى را متلاشى كن و گرفتاريهاى روزگار را برطرف كن و موانع كارها را از من بگردان و
در كنار حوضهاى پرآب تندرستى واردم كن و بر مركبهاى بزرگوارى و كرامت خود سوارم كن و همراهم باش به چشم پوشى
از لغزش و در برم گير به پوشاندن عيوبم و بخشندگى كن بر من پروردگارا به نعمتهايت و برطرف كردن بلايت و
دور كردن سختيهايت و دفع كن از من توده هاى (تار) عذابت را و بگردان از من كيفر دردناكت را و در پناهم گير
از پيش آمدهاى بد روزگار و نجاتم ده از بد سرانجامى كارها و محافظتم كن از همه
محذورات و بشكن سنگ سخت بلاء را از كارم و شَل گردان دستش را از من تا آخر عمرم كه براستى
تو پروردگارى هستى بزرگوار و آغازنده و برگرداننده و به خوبى انجام دهى هر چه را خواهى
اَللّهُمَّ اِنّى
قَصَدْتُ اِلَيْكَ بِاِخْلاصِ تَوْبَةٍ نَصُوحٍ وَ تَثْبيتِ عَقْدٍ صَحيحٍ وَ دُعاءِ قَلْبٍ قَريحٍ
وَ اِعْلانِ قَوْلٍ صَريحٍ اَللّهُمَّ فَتَقَبَّلْ مِنّى مُخْلَصَ التَّوْبَةِ وَ اِقْبالَ سَريعِ الاَْوْبَةِ وَ
مَصارِعَ تَخَشُّعِ الْحَوْبَةِ وَ قابِلْ رَبِّ تَوْبَتى بِجَزيلِ الثَّوابِ وَ كَريمِ الْمَاءبِ وَ
حَطِّ الْعِقابِ وَصَرْفِ الْعَذابِ وَ غُنْمِ الاِْيابِ وَ سِتْرِ الْحِجابِ وَامْحُ اللّهُمَّ ما
ثَبَتَ مِنْ ذُنُوبى وَاغْسِلْ بِقَبُولِها جَميعِ عُيُوبى وَاجْعَلْها جالِيَةً لِقَلْبى شاخِصَةً
لِبَصيرَةِ لُبّى غاسِلَةً لِدَرَنى مُطَهِّرَةً لِنِجاسَةِ بَدَنى مُصَحِّحَةً فيها ضَميرى
عاجِلَةً اِلىَ الْوَفاءِ بِها بَصيرَتى وَاقْبَلْ يا رَبِّ تَوْبَتى فَاِنَّها تَصْدُرُ مِنْ
اِخْلاصِ نِيَّتى وَ مَحْضٍ مِنْ تَصْحيحِ بَصيرَتى وَاحْتِفالٍ فى طَوِيَّتى وَاجْتِهادٍ
فى نَقاءِ سَريرَتى وَ تَثْبيتٍ لاِِنابَتى وَ مُسارَعَةً اِلى اَمْرِكَ بِطاعَتى وَاجْلُ
اللّهُمَّ بِالتَّوْبَةِ عَنّى ظُلْمَةَ الاِْصْرارِ وَامْحُ بِها ما قَدَّمْتُهُ مِنَ الاَْوْزارِ وَاكْسُنى
لِباسَ التَّقْوى وَ جَلابيبَ الْهُدى فَقَدْ خَلَعْتُ رِبْقَ الْمَعاصى عَنْ جَلَدى وَ
نَزَعْتُ سِرْبالَ الذُّنُوبِ عَنْ جَسَدى مُسْتَمْسِكاً رَبِّ بِقُدْرَتِكَ مُسْتَعيناً عَلى
نَفْسى بِعِزَّتِكَ مُسْتَوْدِعاً تَوْبَتى مِنَ النَّكْثِ بِخَفْرَتِكَ مُعْتَصِماً مِنَ الْخِذْلانِ
بِعِصْمَتِكَ مُقارِناً بِهِ لا حَوْلَ وَلاقُوَّةَ اِلاّ بِكَ
◇
خدايا من
آهنگ تو را كردم با اخلاص توبه حقيقى و پايدارى در پيمان درست و دعاى با دل مجروح
و آشكار كردن گفتار صريح خدايا بپذير از من توبه مخلصانه ام و روى آوردن شتابان بازگشتم و
به خاك افتادن فروتنى گناهم و برابر كن پروردگارا توبه ام را با پاداشى شايان و بازگشتى بزرگوارانه و
ريزش كيفر و گرداندن عذاب و بهره مندى در بازگشت و پرده پوشى و محو كن خدايا آنچه
ثبت شده است از گناهانم و شستشو ده با پذيرش توبه ام همه عيبهايم را و قرار ده آنها را جلا دهنده دلم و خيره كننده
بينش عقل و خردم و شوينده چركى ام و پاك كننده نجاست تنم و درست كننده نهادم
شتابان بسوى وفاى به آن بيناييم و بپذير پروردگارا توبه ام را كه براستى اين توبه سرزند از
روى اخلاص نيتم و خالص از روى درستى بيناييم و روشنى كامل در نهادم و از روى كوشش
در پاك كردن درونم و پابرجايى بازگشتنم و شتابندگى بسوى دستورت به فرمانبرداريم و روشن كن
خدايا بوسيله توبه از من تاريكى اصرار بر گناه را و محو كن بدان وسيله آنچه را پيش فرستاده ام از گناهان و بپوشان بر من
جامه پرهيزكارى و روپوشهاى هدايت را كه من بيرون آوردم مهار نافرمانى را از گردنم و
كندم پيراهن گناهان را از تنم در حالى كه متمسك شدم پروردگارا به نيروى تو و كمك جويم براى
خودم به عزتت و سپارنده ام توبه ام را از شكستن آن به حمايتت و چنگ زنم از (دچار نشدن ) خوارى
به نگهداريت و قرين كنم آنرا به جمله ((لاحول ولا قوة الا بك ))
اَللّهُمَّ
ارْزُقْنى الْحَجَّ الَّذى افْتَرَضْتَهُ عَلى مَنِ اسْتِطاعَ اِلَيْهِ سَبيلاً وَاجْعَلْ لى فيهِ
هادِياً وَ اِلَيْهِ دَليلاً وَ قَرِّبْ لى بُعْدَ الْمَسالِكِ وَ اَعِنّى عَلى تَاْدِيَةِ الْمَناسِكِ وَ
حَرِّمْ بِاِحْرامى عَلَى النّارِ جَسَدى وَ زِدْ لِلسَّفَرِ قُوَّتى وَ جَلَدى وَارْزُقْنى رَبِّ
الْوُقُوفَ بَيْنَ يَدَيْكَ وَالاِْفاضَةَ اِلَيْكَ وَاَظْفِرْنى بِالنُّجْحِ بِوافِرِ الرِّبْحِ
وَاَصْدِرْنى رَبِّ مِنْ مَوْقِفِ الْحَجِّ الاَْكْبَرِ اِلى مُزْدَلَفَةِ الْمَشْعَرِ وَاجْعَلْها زُلْفَةً
اِلى رَحْمَتِكَ وَ طَريقاً اِلى جَنَّتِكَ وَقِفْنى مَوْقِفَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ وَ مَقامَ
وُقُوفِ الاِْ حْرامِ وَاَهِلَّنى لِتَاْدِيَةِ الْمَناسِكِ وَنَحْرِ الْهَدىِ التَّوامِكِ بِدَمٍ يَثُجُّ
وَاَوْداجٍ تَمُجُّ وَ اِراقَةِ الدِّماَّءِ الْمَسْفُوحَةِ وَالْهَدايَا الْمَذْبُوحَةِ وَ فَرْىِ
اَوْداجِها عَلى ما اَمَرْتَ وَ التَّنَفُّلُ بِها كَما وَسَمْتَ وَاَحْضِرْنىِ اللّهُمَّ صَلوةَ
الْعيدِ راجِياً لِلْوَعْدِ خآئِفاً مِنَ الْوَعيدِ حالِقاً شَعْرَ رَاْسى وَ مُقَصِّراً وَ مُجْتَهِداً
فى طاعَتِكَ مُشَمِّراً رامِياً لِلْجِمارِ بِسَبْعٍ بَعْدَ سَبْعٍ مِنَ الاَْحْجارِ وَاَدْخِلْنىِ
اللّهُمَّ عَرْصَةَ بَيْتِكَ وَ عَقْوَتِكَ وَ مَحَلَّ اَمْنِكَ وَ كَعْبَتِكَ وَ مَساكينِكَ وَ سُؤّالِكَ وَ
مَحاويجِكَ وَجُدْ عَلَىَّ اللّهُمَّ بِوافِرِ الاَْجْرِ مِنَ الاِْنْكِفاءِ وَالنَّفْرِ وَاخْتِمِ اللّهُمَّ
مَناسِكَ حَجّى وَانْقِضآءَ عَجّى بِقَبُولٍ مِنْكَ لى وَ رَاْفَةٍ مِنْكَ بى يا اَرْحَمَ
الرّاحِمينَ
◇
خدايا
روزيم گردان حجى را كه واجبش كردى بر هر كس كه بتواند بدان راه يابد و قرار ده برايم در آن
راهنمايى و بسويش دليل و راهبرى و نزديك كن برايم دورى راهها را و كمك كن به من در انجام مراسم و اعمال حج و
حرام گردان با احرام بستنم بدنم را از آتش دوزخ و بيفزا براى مسافرت نيرو و چابكيم را و روزيم كن پروردگارا
حضور و وقوف در برابرت و كوچ كردن بسوى درگاهت و كاميابم كن با موفقيت به سودى سرشار و
بازم گردان پروردگارا از جايگاه حج اكبر بسوى تقربگاه ((مشعر)) و آنرا وسيله رسيدن
به رحمتت و راهى بسوى بهشتت قرار ده و بازدار مرا در موقف مشعر الحرام و جايگاه
توقف براى احرام و اهل و شايسته ام گردان براى انجام دستورات حج و كشتن قربانى فربه به خونى جوشان
و رگهايى خونفشان و ريختن خونهاى ريزان و قربانيهاى ذبح شده و بريدن
رگهاى آن بر طبق آنچه دستور داده اى و زياده بر واجب و دستورت چنانچه مقرر فرمودى وحاضرم كن خدايا براى نماز
عيد در حال اميدوارى به وعده ات و ترسان از تهديدت سرتراشيده و پس از تقصير كردن و كوشاى
در فرمانبرداريت و آماده براى زدن جمرات به هفت عدد پس از هفت عدد ديگر از سنگها و داخلم گردان
خدايا در فضاى خانه ات و در ساحت آن و در محل امنيت و خانه كعبه و در ميان مستمندانت و خواستاران و
حاجتمندانت و احسان كن بر من خدايا به مزد فراوان در برگشتن و كوچ كردن و پايان ده خدايا
اعمال حج مرا و سرانجام ناله و خروشم را به پذيرفتن خود و مهرى از جانب خودت نسبت به من اى مهربانترين
مهربانان
اَللّهُمَّ اِنَّ ظُلْمَ عِبادِكَ قَدْ تَمَكَّنَ فى بِلادِكَ
حَتّى اَماتَ الْعَدْلَ وَ قَطَعَ السُّبُلَ وَ مَحَقَ الْحَقَّ وَ اَبْطَلَ الصِّدْقَ وَاَخْفَى الْبِرَّ
وَاَظْهَرَ الشَّرَّ وَاَخْمَدَ التَّقْوى وَ اَزالَ الْهُدى وَ اَزاحَ الْخَيْرَ وَ اَثْبَتَ الضَّيْرَ وَ
اَنْمَى الْفَسادَ وَ قَوَّى الْعِنادَ وَ بَسَطَ الْجَوْرَ وَ عَدَى الطَّوْرَ اَللّهُمَّ يا رَبِّ لا
يَكْشِفُ ذلِكَ اِلاّ سُلْطانُكَ وَ لايُجيرُ مِنْهُ اِلا امْتِنانُكَ اَللّهُمَّ رَبِّ فَابْتُرِ الظُّلْمَ وَ
بُثَّ جِبالَ الْغَشْمِ وَ اَخْمِدْ سُوقَ الْمُنْكَرِ وَ اَعِزَّ مَنْ عَنْهُ يَنْزَ جِرُ وَاحْصُدْ شَاْفَةَ
اَهْلِ الْجَوْرِ وَ اَلْبِسْهُمُ الْحَوْرَ بَعْدَ الْكَوْرِ وَ عَجِّلِ اللّهُمَّ اِلَيْهِمُ الْبَياتَ وَ اَنْزِلْ
عَلَيْهِمُ الْمَثُلاتِ وَاَمِتْ حَيوةَ الْمُنْكَرِ لِيُؤْ مَنَ الْمَخُوفُ وَ يَسْكُنَ الْمَلْهُوفُ وَ
يَشْبَعَ الْجايِعُ وَ يُحْفَظَ الضّايِعُ وَ يَاْوَى الطَّريدُ وَ يَعُودَ الشَّريدُ وَ يُغْنَى
الْفَقيرُ وَ يُجارَ الْمُسْتَجيرُ وَ يُوَقَّرَ الْكَبيرُ وَ يُرْحَمَ الصَّغْيرُ وَ يُعَزَّ الْمَظْلُومُ وَ
يُذَلَّ الظّالِمُ وَ يُفَرَّجَ الْمَغْمُومُ وَ تَنْفَرِجَ الْغَمّآءُ وَ تَسْكُنُ الدَّهْمآءُ وَ يَمُوتَ
الاِْخْتِلافُ وَ يَعْلُوَالْعِلْمُ وَ يَشْمُلَ السِّلْمُ وَ يُجْمَعَ الشَّتاتُ وَ يَقْوىَ الاْ يمانُ وَ
يُتْلَى الْقُرْآنُ اِنَّكَ اَنْتَ الدَّيانُ الْمُنْعِمُ الْمَنّانُ
◇
خدايا براستى ستم بندگانت چنان جايگير شده در شهرهاى تو
كه عدالت را ميرانده و راهها را بريده و حق را نابود كرده و راستى را باطل ساخته و نيكوكارى را ناپديد كرده و
شر و بدى را آشكار ساخته و چراغ پرهيزكارى را خاموش و هدايت را از ميان برده و خير و خوبى را از بين برده و زيان را پايدار كرده و
فساد را رويانده و دشمنى را ريشه دار و جور و ستم را گسترش داده و از حد گذرانده ، خدايا پروردگارا
برطرف نكند آنرا چيزى جز نيرو و سلطنت تو و پناه ندهد چيزى از آن جز منت بخشيت خدايا پروردگارا پس ظلم را ريشه كن
ساز و متلاشى كن كوههاى زورگويى را و فرونشان رونق كارهاى زشت را و عزيز گردان كسى كه از كار زشت جلوگيرى كند و بزن ريشه
اهل ستم را و بپوشان بر تنشان لباس نقصان را پس از زيادى و بزودى برسان خدايا بر سرشان غافلگيرى و شبيخون را و فروبار
بر آنها عذابهاى نمونه را و پايان ده به حيات كارهاى زشت تا امان يابد ترسناك و آرام گيرد شخص دلسوخته و
سير گردد گرسنه و حفظ شود گمشده و جاى گيرد شخص آواره و بازگردد به كاشانه اش گريخته و بى نياز گردد
نيازمند و پناه گيرد پناه جوينده و مورد احترام قرار گيرد بزرگ و رحم شود بر كوچك و عزيز گردد ستمديده و
خوار گردد ستمكار و بازگردد دل غمديده و گشوده شود غمهاى تيره و فرو نشيند جنجال و آشوب و بميرد
اختلاف و دودستگى و برترى گيرد علم و دانش و بگيرد همه جا را صلح و صفا و گرد آيد پراكنده ها و نيرومند گردد ايمان و
تلاوت شود قرآن كه براستى تويى پاداش ده نعمت بخش پرمنت
اَللّهُمَّ لَكَ
الْحَمْدُ عَلى مَرَدِّ نَوازِلِ الْبَلاَّءِ وَ مُلِمّاتِ الضَّرّآءِ وَ كَشْفِ نَوائِبِ اللاْوآءِ وَ
تَوالى سُبُوغِ النَّعْمآءِ وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلى هَنيئِ عَطائِكَ وَ مَحْمُودِ بَلاَّئِكَ وَ
جَليلِ الا ئِكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلى اِحْسانِكَ الْكَثيرِ وَ خَيْرِكَ الْغَزيرِ وَ تَكْليفِكَ
الْيَسيرِ وَ دَفْعِ الْعَسيرِ وَ لَكَ الْحَمْدُ يا رَبِّ عَلى تَثْميرِكَ قَليلَ الشُّكْرِ وَ
اِعْطآئِكَ وَ افِرَ الاَْجْرِ وَ حَطِّكَ مُثْقَلَ الْوِزْرِ وَ قَبُولِكَ ضَيِّقَ الْعُذْرِ وَ وَضْعِكَ
باهِضَ الاِْصْرِوَ تَسْهيلِكَ مَوْضِعَ الْوَعْرِ وَ مَنْعِكَ مُفْظِعَ الاَْمْرِ وَ لَكَ الْحَمْدُ
عَلَى الْبَلاَّءِ الْمَصْرُوفِ وَ و افِرِ الْمَعْرُوفِ وَ دَفْعِ الْمَخُوفِ وَ اِذْلا لِ الْعَسُوفِ
وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلى قِلَّةِ التَّكْليفِ وَ كَثْرَةِ التَّخْفيفِ وَ تَقْوِيَةِ الضَّعيفِ وَ اِغاثَةِ
اللَّهيفِ وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلى سَعَةِ اِمْهالِكَ وَ دَوامِ اِفْضالِكَ وَ صَرْفِ اِمْحالِكَ وَ
حَميدِ اَفْعالِكَ وَ تَوالى نَوالِكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلى تَاْخير مُعاجَلَةِ الْعِقابِ وَ
تَرْكِ مُغافَصَةِ الْعَذابِ وَ تَسْهيلِ طَريقِ الْمَاءبِ وَ اِنْزالِ غَيْثِ السَّحابِ اِنَّكَ
الْمَنّانُ الْوَهّابُ
◇
خدايا تو را است
ستايش بر بازگرداندن بلاهاى نازله و پيش آمدهاى سخت و براى برطرف كردن مشكلات ناگوار و
بطور متوالى ريختن نعمتها و تو را است ستايش بر عطاى گوارايت و بلاى پسنديده ات و
نعمتهاى برجسته ات و تو را است ستايش بر احسان بسيارت و خير ريزانت و تكليف
اندكت و دفع كردن بلاى دشوارت و تو را است ستايش پروردگارا براى به ثمر رساندنت سپاسگزارى اندك را و
عطا كردنت به مزد بسيار و برداشتنت بار سنگين گناه را و پذيرفتنت عذر بيجا را و برداشتنت
بار گران تكليف را و هموار كردنت جاى ناهموار را و جلوگيريت از پيش آمد ناگوار و تو را است ستايش
بر بلاى بازگشته و خير و خوبى بسيار و جلوگيرى از پيش آمدهاى ترسناك و رام كردن سختيهاى سركش
و تو را است ستايش بر كمى تكليف و بسيارى تخفيف و تقويت كردن ناتوان و فريادرسى
به شخص اندوهگين و تو را است ستايش بر مهلت دادن دامنه دارت و ادامه نعمت بخشيت و برگرداندن كيفرخواهيت و
كارهاى پسنديده ات و پى درپى آمدن جايزه ات و تو را است ستايش بر تاءخير انداختن شتاب در عقاب و
صرف نظر كردن از تعجيل در عذاب و هموار كردن راه بازگشت و توبه و فروفرستادن باران از ابر رحمتت كه تو براستى
منت دار بخشنده اى
جديرٌ مَنْ اَمَرْتَهُ بِالدُّعآءِ اَنْ يَدْعُوَكَ وَ
مَنْ وَعَدْتَهُ بِالاِْجابَةِ اَنْ يَرْجُوَكَ وَلِىَ اللّهُمَّ حاجَةٌ قَدْ عَجَزَتْ عَنْها حيلَتى
وَكَّلَتْ فيها طاقَتى وَ ضَعُفَ عَنْ مَرامِها قُوَّتى وَ سَوَّلَتْ لى نَفْسِىَ الاَْمّارَةُ
بِالسّوءِ وَ عَدُوِّىَ الْغَرُورُ الَّذى اَنَا مِنْهُ مَبْلُوُّ اَنْ اَرْغَبَ اِلَيْكَ [كذا فى المنهج و
لعلّ اِلَيْكَ بمعنى عَنْكَ ليستقيم المعنى و فى البلد الامين هكذا اَنْ اَرْغَبَ اِلى ضَعيفٍ مِثْلى
وَ مَنْ هُوَ فِى التّحوّل شكلى الخ ((منه ))] اَللّهُمَّ وَاَنْجِحْها بِاَيْمَنِ النَّجاحِ وَاهْدِها
سَبيلَ الْفَلاحِ وَاشْرَحْ بِالرَّجآءِ لاِِسْعافِكَ صَدْرى وَ يَسِّرْ فى اَسْبابِ الْخَيْرِ
اَمْرى وَ صَوِّرْ اِلَىَّ الْفَوْزَ بِبُلُوغِ ما رَجَوْتُهُ بِالْوُصُولِ اِلى ما اَمَّلْتُهُ وَ وَفِّقْنِى
اللّهُمَّ فى قَضآءِ حاجَتى بِبُلُوغِ اُمْنِيَّتى وَ تَصْديقِ رَغْبَتى وَاَعِذْنِى اللّهُمَّ
بِكَرَمِكَ مِنَ الْخَيْبَةِ وَالْقُنُوطِ وَالاَْناةِ وَالتَّثْبيطِ اَللّهُمَّ اِنَّكَ مَلىءٌ بِالْمَنائِحِ
الْجَزيلَةِ وَفِىُّ بِها وَ اَنْتَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ بِعِبادِكَ خَبيرٌ بَصيرٌ
◇
شايسته است كسى را كه دستور دعايش دادى كه تو را بخواند و
كسى را كه وعده اجابتش دادى كه اميدوار به تو باشد و من خدايا حاجتى دارم كه درمانده شده از آن چاره ام
و طاق شده در آن طاقتم و سست شده از جستجويش نيرويم و آراسته برايم نفس واداركننده
به بدى و دشمن فريبنده اى كه من به بلايش دچارم از اينكه در آن حاجت به تو روآرم
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * خدايا اين حاجت مرا روا كن به ميمون ترين روا كردن وراهنماييش كن
به راه رستگارى و باز كن بوسيله اميد به دستگيريت سينه ام را و آسان كن در ميان اسباب خير
كارم را و نقش بند براى من كاميابى را به رسيدن بدانچه اميد دارم ، به دريافت آنچه را آرزو دارم و موفقم دار
خدايا در برآوردن حاجتم به رسيدن به خواسته ام و درست درآمدن آنچه را مشتاقم و پناهم ده خدايا
به كرم خود از نوميدى و ياءس (در كارها) و تاءخير انداختن و تاءمل كردن خدايا عطاياى شايان تو سرشار است
و آنها را (به بندگانت ) پرداخت كنى و تو بر هر چيز توانايى و نسبت به بندگانت آگاه و بينايى
يا مَنْ اِذَا اسْتَعَذْتُ بِهِ اَعاذَنى وَ اِذَا
اسْتَجَرْتُ بِهِ عِنْدَ الشَّدائِدِ اَجارَنى وَ اِذَا اسْتَغَثْتُ بِهِ عِنْدَ النَّوائِبِ اَغاثَنى وَ
اِذَاسْتَنْصَرْتُ بِهِ عَلى عَدُوّى نَصَرَنى وَ اَعانَنى اِلَيْكَ الْمَفْزَعُ وَ اَنْتَ الثِّقَةُ
فَاقْمَعْ عَنّى مَنْ اَرادَنى وَاغْلِبْ لى مَنْ كادَنى يا مَنْ قالَ اِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا
غالِبَ لَكُمْ يا مَنْ نَجّا نُوحاً مِنَ الْقَوْمِ الظّالِمينَ يا مَنْ نَجّا لُوطاً مِنَ الْقَوْمِ
الْفاسِقَينَ يا مَنْ نَجّا هُوداً مِنَ الْقَوْمِ الْعادينَ يا مَنْ نَجّا مُحَمَّداً صَلّىَ اللَّهُ
عَلَيْهِ وَ آلِهِ مِنَ الْقَوْمِ الْكافِرينَ نَجِنّى مِنْ اَعْدائى وَ اَعْدآئِكَ بِاَسْمآئِكَ يا
رَحْمنُ يا رَحيمُ لا سَبيلَ لَهُمْ عَلى مَنْ تَعَوَّذَ بِالْقُرْآنِ وَاسْتَجارَكَ بِالرَّحيمِ
الرَّحْمنِ الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى اِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَديدٌ اِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ وَ يُعيدُ
وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ ذُوا الْعَرْشِ الْمَجيدِ فَعالٌ لِما يُريدُ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِىَ
اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هَوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظيمِ
◇
اى كه هرگاه به او پناهنده شوم پناهم دهد و چون
به جوارش درآيم در سختيها مرا بپذيرد و چون از او در هنگام پيش آمدهاى ناگوار فريادرسى خواهم به فريادم رسد و
چون او را براى پيروزى دشمنم بيارى طلبم ياريم دهد و كمكم دهد ناله و زارى بدرگاه تو است تويى مورد اعتماد
پس بازگردان از من آنكس كه قصدم كرده و مغلوب كن در برابرم كسى كه نقشه برايم كشيده اى كه گفتى ((اگر خدا ياريتان
كند كسى بر شما چيره نشود)) اى كه نجات دادى نوح را از دست مردم ستمكار اى كه نجات دادى لوط را از دست مردم
تبهكار اى كه نجات دادى هود را از شرّ مردم تجاوزكار اى كه نجات دادى محمّد صلى الله
عليه و آله را از شرّ مردمان كافر نجات ده مرا از شر دشمنان خودم و دشمنان تو به حق نامهايت اى
بخشاينده اى مهربان راهى ندارند آنها بر كسى كه پناهنده شود به قرآن و تو را پناهگاه خود گيرد بنام مهربان
و بخشاينده ، خداى رحمان بر عرش استوار شد و همانا حمله پروردگارت سخت است و او است كه (به خلقت ) آغاز كند و
بازگرداند و او است آمرزنده مهرورز و داراى عرش باشوكت و انجام دهنده هرچه را خواهد و اگر رو گرداندند بگو بس است مرا
خدا كه معبودى جز او نيست بر او توكل كنم و او است پروردگار عرش بزرگ
تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَىِّ الَّذى لايَمُوتُ وَتَحَصَّنْتُ بِذِى
الْعِزَّةِ وَالْجَبَروُتِ وَاسْتَعَنْتُ بِذىِ الْكِبْرياءِ وَالْمَلَكُوتِ مَوْلاىَ اسْتَسْلَمْتُ
اِلَيْكَ فَلا تُسْلِمْنى وَ تَوَكَّلْتُ عَلَيْكَ فَلا تَخْذُلْنى وَ لَجَاْتُ اِلى ظِلِّكَ الْبَسيطِ
فَلا تَطْرَحْنى اَنْتَ الْمَطْلَبُ وَ اِلَيْكَ الْمَهْرَبُ تَعْلَمُ ما اُخْفِى وَ ما اُعْلِنُ وَ تَعْلَمُ
خائِنَةَ الاَْعْيُنِ وَ ما تُخْفِى الصُّدوُرُ فَاَمْسِكْ عَنِّى اللّهُمَّ اَيْدِى الظّالِمينَ مِنَ
الْجِنِّ وَالاِْنْسِ اَجْمَعينَ وَاشْفِنى وَ عافِنى يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ
◇
توكل كردم بر زنده اى كه هرگز نميرد و متحصّن شدم به صاحب
عزت و بزرگى و كمك جستم بوسيله دارنده مقام بزرگى و فرمانروايى اى مولا و سرورم من
خود را تسليم تو كردم پس مرا وامگذار و بر تو توكل كردم پس خوارم مكن و پناه آوردم به سايه گسترده ات
پس به يك سويم ميفكن تويى مطلوب (خلق ) و درگاه تو است گريزگاه ميدانى آنچه را پنهان كنم و آنچه را آشكار سازم و ميدانى
خيانت چشمها و آنچه را سينه ها پنهان كنند پس نگهدار از من خدايا دست ستمكاران را از
جن و انس همگى و بهبودى و تندرستيم ده اى مهربانترين مهربانان
اَلْخالِقُ اَعْظَمُ مِنَ الْمَخْلُوقينَ وَ الرّازِقُ اَبْسَطُ
يَداً مِنَ الْمَرْزُوقينَ وَ نارُاللَّهِ الْمُوصَدَةُ فى عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ تَكيدُ اَفْئِدَةَ الْمَرَدَةِ وَ
تَرُدُّ كَيْدَ الْحَسَدَةِ بِالاَْقْسامِ بِالاَْحْكامِ بِالّلَوْحِ الْمَحْفُوظِ وَالْحِجابِ
الْمَضْرُوبِ بِعَرْشِ رَبِّنَا الْعَظيمِ احْتَجَبْتُ وَاسْتَتَرْتُ وَاسْتَجَرْتُ وَ اعْتَصَمْتُ وَ
تَحَصَّنْتُ بالَّمَّ وَ بِكهيَّعَّصَّ وَ بِطه وَ بِطسَّمَّ وَ بِحمَّ وَ بِحمَّعسَّقَّ وَ نوُنَّ وَ
بِطسَّين وَ بِقَّ وَالْقُرْآنِ الْمَجيدِ وَ اَنَّهُ لَقَسَمُ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظيمٌ وَاللَّهُ وَلِيّى وَ نِعْمَ
الْوَكيلُ
◇
آفريدگار بزرگتر است از آفريدگان و روزى دهنده دست بازتر
است از روزى خوران و آتش دربسته خدا در ستونهاى كشيده شده فرا گيرد دلهاى مردمان سركش را و
بازگرداند بدانديشى حسودان را به سوگندها، به حكمها، به لوح محفوظ و پرده
آويخته به عرش عظيم پروردگار ما در پرده شدم و مستور گشتم و پناه جستم و نگهداشتم و
متحصن گشتم به ((الم )) و به ((كهيعص )) و به ((طه )) و به ((طسم )) و به ((حم )) و به ((حمعسق )) و ((نون )) و
به ((طسين )) و به ((ق )) و قرآن مجيد كه براستى آن اگر ميدانستيد سوگند بزرگى است و خدا سرپرست من است و نيكو
وكيلى است
◇
اَللّهُمَّ اِنَّ ذُنُوبى لَمْ يَبْقَ لَها اِلاّ رَجآءُ عَفْوِكَ وَ قَدْ قَدَّمْتُ آلَةَ الْحِرْمانِ بَيْنَ
يَدَىَّ فَاَنَا اَسْئَلُكَ ما لا اَسْتَحِقُّهُ وَ اَدْعُوكَ مالا اَسْتَوجِبُهُ وَ اَتَضَرَّعُ اِلَيْكَ بِما لا
اَسْتَاْهِلُهُ وَ لَمْ يَخْفَ عَلَيْكَ حالى وَ اِنْ خَفِىَ عَلىَ النّاسِ كُنْهُ مَعْرِفَةِ اَمْرى
اَللّهُمَّ اِنْ كانَ رِزْقى فِى السَّماءِ فَاَهْبِطْهُ وَ اِنْ كانَ فِى الاَْرْضِ فَاَظْهِرْهُ وَ اِنْ
كانَ بَعيداً فَقَرِّبْهُ وَ اِنْ كانَ قَريباً فَيَسِّرْهُ وَ اِنْ كانَ قَليلاً فَكَثِّرْهُ وَ بارِكْ لى فيهِ
◇
خدايا براستى در برابر گناهانم چيزى نمانده جز اميد گذشت تو و من در جلوى روى خودم ابزار محروميت را واداشته ام
و از تو خواهم چيزى را كه سزاوارش نيستم و مى خوانمت بدانچه استحقاق آن را ندارم و زارى كنم به درگاهت بدانچه
شايستگى آن را ندارم و وضع من بر تو پوشيده نيست و گرچه حقيقت كار من بر مردم پوشيده است
خدايا اگر روزى من در آسمان است آن را به زمين آر و اگر در زمين است آشكارش كن و اگر
دور است نزديكش گردان و اگر نزديك است آسانش كن و اگر كم است زيادش كن و بركتى در آن بده
اَللّهُمَّ اِنَّ اِبْليسَ عَبْدٌ مِنْ عَبيدِكَ
يَرانى مِنْ حَيْثُ لا اَراهُ وَ اَنْتَ تَراهُ مِنْ حَيْثُ لا يَراكَ وَ اَنْتَ اَقْوى عَلى اَمْرِهِ
كُلِّهِ وَ هُوَ لايَقْوى عَلى شَيْئٍ مِنْ اَمْرِكَ اَللّهُمَّ فَاَنَا اَسْتَعينُ بِكَ عَلَيْهِ يا رَبِّ
فَاِنّى لا طاقَةَ لى بِهِ وَلا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ لى عَلَيْهِ اِلاّ بِكَ يا رَبِّ اَللّهُمَّ اِنْ
اَرادَنى فَاَرِدْهُ وَ اِنْ كادَنى فَكِدْهُ وَاكْفِنى شَرَّهُ وَاجْعَلْ كَيْدَهُ فى نَحْرِهِ
بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ وَ صَلَّىَ اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطّاهِرينَ
◇
خدايا همانا ابليس بنده اى از بندگان تو است
كه مى بيند مرا از جايى كه من او را نبينم و تو او را مى بينى از جايى كه او تو را نبيند و تو نيرو دارى بر همه كارهايش
ولى او هيچگونه نيرويى بر هيچيك از كارهاى تو ندارد خدايا من از تو براى مبارزه با او كمك گيرم پروردگارا
كه براستى من طاقت او را ندارم و جنبش و نيرويى در برابرش ندارم جز بوسيله تو اى پروردگار من خدايا اگر
آهنگم كرد تو آهنگش كن و اگر نقشه برايم كشيد تو نيز با او چنان كن و شرش را از من كفايت كن و نقشه اش را در گلوگاه خودش قرارده
به مهرت اى مهربانترين مهربانان و درود خدا بر محمّد و آل پاكش
يا حَىُّ يا قَيُّومُ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ اَسْئَلُكَ اَنْ تُحْيِىَ قَلْبى اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ
وَ آلِ مُحَمَّدٍ
◇
اى زنده اى پاينده اى كه نيست معبودى جز تو از تو خواهم كه زنده گردانى دلم را خدايا درود فرست بر محمّد
و آلش
سُبْحانَ اللَّهِ مِلاَ الميزانِ وَ
مُنْتَهىَ الْحِلْمِ وَ مَبْلَغَ الرِّضا وَزِنَةَ الْعَرْشِ
◇
تنزيه خداى را به پرى ميزان و
سرحد نهايى حلم و رسايى خوشنودى و هموزن عرش
اَللّهُمَّ يا فارِجَ الْهَمِّ وَ مُنَفِّسَ الغَمِّ وَ مُذْهِبَ الاَْحْزانِ وَ مُجيبَ دَعْوَةِ
الْمُضْطَرِّينَ يا رَحْمنَ الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ وَ رَحيمَهُما اَنْتَ رَحْمنى وَ رَحْمنُ كُلِّ
شَىْءٍ فَارْحَمْنى رَحْمَةً تُغْنينى بِها عَنْ رَحْمَةِ مَنْ سِواكَ وَ تَقْضى بِها عَنِّى
الدَّيْنَ
◇
خدايا اى زداينده اندوه و اى غمگشا و اى بَرَنده گرفتگيهاى دل و اجابت كننده دعاى
درماندگان اى بخشاينده دنيا و آخرت و مهرورز در آن دو تويى بخشاينده من و بخشنده هر
چيز پس با من مهر كن مهرى كه بى نيازم كنى از مهر ديگران و بپردازى از من
بدهيم را
