اِلهى كَمْ مِنْ عَدُوٍّ شَحَذَ لى ظُبَةَ مُدْيَتِهِ وَاَرْهَفَ لى شَبا حَدِّه وَدافَ لى قَواتِلَ سُمُومِهِ وَ لَمْ تَنَمْ عَنّى عَيْنُ حِراسَتِةِ فَلَمّا رَاَيْتَ ضَعْفى عَنِ احْتِمالِ الْفَوادِحِ وَ عَجْزى عَنْ مُلِمّاتِ الْجَوائِحِ صَرَفْتَ ذلِكَ عَنّى بِحَولِكَ وَ قُوَّتِكَ لا بِحَوْلٍ مِنّى وَلا قُوَّةٍ فَاَلْقَيْتَهُ فِى الْحَفيرِ الَّذىِ احْتَفَرَهُ لى خائِباً مِمّا اَمَّلَهُ فِى الدُّنْيا مُتَباعِداً مِمّا رَجاهُ فِى الاْخِرَةِ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلى ذلِكَ قَدْرَ اِسْتِحْقاقِكَ سَيِّدى اَللّهُمَّ فَخُذْهُ بِعِزَّتِكَ وَافْلُلْ حَدَّهُ عَنّى بِقُدْرَتِكَ وَاجْعَلْ لَهُ شُغْلاً فيما يَليهِ وَ عَجْزاً عَمّا يُناويهِ اَللّهُمَّ وَاَعْدِنى عَلَيْهِ عَدْوىً حاضِرَةً تَكُونُ مِنْ غَيْظى شِفاءً وَ مِنْ حَنَقى عَلَيْهِ وَقاءً وَ صِلِ اللّهُمَّ دُعائى بِالاِْجابَةِ وَ انْظِمْ شِكايَتى بِالتَّغْييرِ وَ عَرِّفْهُ عَمّا قَليلٍ ما اَوْعَدْتَ الظّالِمينَ وَ عَرِّفْنى ما وَعَدْتَ فى اِجابَةِ الْمُضْطَرّينَ اِنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظيمِ وَ الْمَنِّ الْكَريمِ
کتابخانهٔ مذهبی
حرز حضرت امام موسى كاظم عليه السلام
بعض احراز و ادعيه مُوجزه
◇
خدايا چه بسا دشمنى كه تيز كرده برايم دم كاردش را و نازك كرد برايم دم تيغش را و بهم آميخت برايم
زهرهاى كشنده را و به خواب نرفت در كمين من چشم ديده بانيش و چون تو ناتوانى مرا از كشيدن
مشكلات ديدى و درماندگيم را از بلاهاى سخت مشاهده كردى آنرا به نيرو و قدرت خود از من گرداندى نه به نيرو و
قدرت خودم و افكندى او را در آن چاهى كه براى من كنده بود نااميد از آنچه آرزومند بدان بود در
دنيا و دور از آنچه اميد بدان داشت در آخرت پس تو را ستايش بر اين كار به اندازه استحقاق تو
اى آقاى من خدايا او را به عزت خود برگير و كُند كن سلاح تيزش را از من به قدرتت و برايش سرگرمى قرار ده در آنچه
پيش اوست و درماندگى از انجام دشمنيش خدايا مسلط كن مرا بر او تسلطى فورى كه از خشمم درمانى باشد و از
غيظم بر او نگهدارى باشد و به پيوند خدايا دعايم را به اجابت و منظم كن
شكوه ام را به دگرگونى و بنمايان به او به همين زودى آنچه را بيم دادى بدان بر ستمكاران و بنمايان به من آنچه
را نويد دادى در اجابت درماندگان كه تو داراى فضل و بخشش بزرگ و عطايى گرامى هستى