حَّم * وَالْكِتابِ الْمُبينِ * اِنّا اَنْزَلْناهُ فى لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ اِنّا كُنّا مُنْذِرينَ # فيها يُفْرَقُ كُلُّ اَمْرٍ حَكيمٍ * اَمْرا مِنْ عِنْدِنا اِنّا كُنّا مُرْسِلينَ * رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ اِنَّهُ هُوَ السَّميعُ الْعَليمُ * رَبِّ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ وَما بَيْنَهُمآ اِنْ كُنْتُمْ مُوقِنينَ * لا اِلهَ اِلاّ هُوَ يُحْيى وَيُميتُ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ابآئِكُمُ الاَْوَّلينَ * بَلْ هُمْ فى شَكٍّ يَلْعَبُونَ * فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَاْتِى السَّمآءُ بِدُخانٍ مُبينٍ * يَغْشَى النّاسَ هذا عَذابٌ اَليمٌ * رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذابَ اِنّا مُؤْمِنُونَ * اَنّى لَهُمُ الذِّكْرى وَقَدْ جآئَهُمْ رَسُولٌ مُبينٌ * ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ * اِنّا كاشِفُوا الْعَذابِ قَليلا اِنَّكُمْ عآئِدُونَ * يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرىَّ اِنّا مُنْتَقِمُونَ * وَلَقَدْ فَتَنّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجآئَهُمْ رَسُولٌ كَريمٌ * اَنْ اَدُّوآ اِلَىَّ عِبادَ اللَّهِ اِنّى لَكُمْ رَسُولٌ اَمينٌ * وَاَنْ لا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ اِنّىَّ اتي كُمْ بِسُلْطانٍ مُبينٍ * وَاِنّى عُذْتُ بِرَبّى وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُونِ # وَاِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لى فَاعْتَزِلُونِ * فَدَعا رَبَّهُ اَنَّ هؤُلاَّءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ * فَاَسْرِ بِعِبادى لَيْلا اِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ * وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْوا اِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ * كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنّاتٍ وَعُيُونٍ * وَزُرُوعٍ وَمَقامٍ كَريمٍ * وَنَعْمَةٍ كانُوا فيها فاكِهينَ * كَذلِكَ وَاَوْرَثْناها قَوْما آخَرينَ # فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمآءُ وَالاَْرْضُ وَما كانُوا مُنْظَرينَ * وَلَقَدْ نَجَّيْنا بَنىَّ اِسْرآئيلَ مِنَ الْعَذابِ الْمُهينِ * مِنْ فِرْعَوْنَ اِنَّهُ كانَ عالِيا مِنَ الْمُسْرِفينَ * وَلَقَدِ اخْتَرْناهُمْ عَلى عِلْمٍ عَلَى الْعالَمينَ * وَ اتَيْناهُمْ مِنَ الاْياتِ ما فيهِ بَلاَّءٌ مُبينٌ * اِنَّ هؤُلاَّءِ لَيَقُولُونَ * اِنْ هِىَ اِلاّ مَوْتَتُنَا الاُْولى وَما نَحْنُ بِمُنْشَرينَ * فَاْتُوا بِابآئِنا اِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ * اَهُمْ خَيْرٌ اَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ اَهْلَكْناهُمْ اِنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمينَ * وَما خَلَقْنَا السَّمواتِ وَالاَْرْضَ وَما بَيْنَهُما لاعِبينَ * ما خَلَقْناهُما اِلاّ بِالْحَقِّ وَلكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ * اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ ميقاتُهُمْ اَجْمَعينَ * يَوْمَ لا يُغْنى مَوْلىً عَنْ مَولىً شَيْئا وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ * اِلاّ مَنْ رَحِمَ اللَّهُ اِنَّهُ هُوَ الْعَزيزُ الرَّحيمُ * اِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ * طَعامُ الاَْثيمِ * كَالْمُهْلِ يَغْلى فِى الْبُطُونِ * كَغَلْىِ الْحَميمِ * خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ اِلى سَوآءِ الْجَحيمِ * ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَاْسِهِ مِنْ عَذابِ الْحَميمِ * ذُقْ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزيزُ الْكَريمُ * اِنَّ هذا ما كُنْتُمْ بِهِ تَمْتَرُونَ * اِنَّ الْمُتَّقينَ فى مَقامٍ اَمينٍ * فى جَنّاتٍ وَعُيُونٍ * يَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَاِسْتَبْرَقٍ مُتَقابِلينَ * كَذلِكَ وَزَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عينٍ * يَدْعُونَ فيها بِكُلِّ فاكِهَةٍ امِنينَ * لا يَذُوقُونَ فيهَا الْمَوْتَ اِلا الْمَوْتَةَ الاْوُلى وَوَقيهُمْ عَذابَ الْجَحيمِ * فَضْلا مِنْ رَبِّكَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ * فَاِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ * فَارْتَقِبْ اِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ *
کتابخانهٔ مذهبی
سوره دخان
سوره هاى عنكبوت و روم و دخان و حديث كساء
◇
حاء، ميم * سوگند به اين كتاب روشن و آشكار * كه ما نازل كرديم آن را در شبى فرخنده و ما بيم دهنده بوديم
# در آن شب فيصله يابد هر كار محكمى * فرمانى است ، از نزد ما كه ما فرستندگان بوديم (محمد و ساير پيمبران را) *
از روى رحمتى كه از جانب پروردگار تو است و او شنوا و دانا است * پروردگار آسمانها و زمين
و آنچه در ميان آن دو است اگر (از) يقين دارانيد * معبودى نيست جز او كه زنده كند و بميراند پروردگار شما
و پروردگار پدران پيشين شما * بلى آنان در شكى بازى مى كنند * پس منتظر باش روزى را
كه آسمان دودى آشكار بياورد * كه فرا گيرد (مردم را) و اين عذابى است دردناك # (گويند) پروردگارا
برطرف كن از ما اين عذاب را كه ما ايمان آورنده ايم * كجا پند گيرند در صورتى كه آمد بسوى آنها
پيامبرى آشكار * و رو گردان شدند از او و گفتند تعليم يافته اى ديوانه است * هر آينه ما برطرف كننده ايم
عذاب را اندكى ولى شما (به كفر خود) بازگشت خواهيد كرد * روزى كه به عذاب سختى آنها را بگيريم كه ما
انتقام گيرنده ايم * و ما پيش از ايشان نيز قوم فرعون را آزموديم و پيامبر بزرگوارى بسويشان آمد * (و به آنها گفت )
واگذاريد به من بندگان خدا را كه من براى شما پيامبر امينى هستم * و بر خدا تكبر و بزرگى نكنيد كه
من براى شما دليل روشنى آورده ام * و پناه مى برم به پروردگار خود و پروردگار شما از اينكه سنگسارم كنيد
# و اگر به من ايمان نمى آوريد بحال خودم واگذاريد * پس بدرگاه پروردگارش دعا كرد كه اينان مردمى
بدكارند * (در پاسخ به او گفته شد) بندگانم را شبانه حركت ده كه درتعقيب شمايند # و دريا را هم چنان شكافته
و گشاده واگذار كه آنهايند لشگرى غرق شده * چه بسيار باغها و چشمه سارها كه بجا گذاشتند * و زراعتها و منزلهاى
ارجمند * و نعمتى كه در آن كامياب و متنعم بودند * چنين بود و ما ارث داديم آنها را به مردمى ديگر
# و گريه نكرد بر آنها آسمان و زمين و مهلت به آنها داده نشد * و به حقيقت
ما بنى اسرائيل را از عذابى خواركننده نجات داديم * از دست فرعون كه او برترى جوينده
اسراف كار بود * و از روى علم برگزيديم موسى و همراهانش را بر جهانيان *
و بداديمشان از آيات آنچه را كه در آن بود آزمايشى آشكار * و البته اينان مى گويند # كه بجز
اين مردن نخستين هيچ نيست و ديگر زنده نخواهيم شد * و شما پدران ما را بياوريد اگر
راست مى گوئيد * آيا آنها بهترند ياقوم تبّع (كه ازپادشاهان يمن بود) وآنانكه پيش ازايشان بودند وهمه را هلاك كرديم كه
آنان مردمى بدكار بودند * و ما نيافريديم آسمانها و زمين را و آنچه در ميان آن دو است
بازيچه * و نيافريديم آنها را جز به حق و لكن بيشترشان نمى دانند * مسلماً
روز جدائى (ميان اهل حق و باطل ) وعده گاه همگى ايشان است * روزى كه سود ندهد دوستى براى دوستش چيزى
و نه آنان يارى شوند * مگر كسى را كه خدا رحم كند كه براستى او نيرومندى است مهربان * همانا
درخت زقوم * خوراك شخص گنهكار است * كه چون مس گداخته در شكمها مى جوشد * همانند جوشيدن
آب جوش * (دستور دهيم ) كه (گنهكار را) بگيريدش و به ميان دوزخش بيفكنيد * سپس از عذاب جوشان روى سرشان
بريزيد * (و به او گويند) بِچِش كه تو بودى همان شخص نيرومند گرامى * همانا اين است آن
عذابى كه بدان شك داشتيد * و همانا پرهيزكاران در جاى امنى هستند * در باغها و چشمه سارها *
مى پوشند از (جامه هاى ) حرير و ديبا و روبروى همديگرند * چنين است (حال بهشتيان ) و جفت و همسرشان كنيم حوريان
درشت چشم را * در آنجا با حال امن و آسايش هر رقم ميوه اى مى طلبند * و نچشند در آنجا طعم مرگ را
جز همان مرگ نخستين و نگاهشان دارد خداوند از عذاب دوزخ * و اين فضل و كرمى است از جانب پروردگار تو
و اين است كاميابى بزرگ * حقيقت اين است كه ما آسان (و روان ) كرديم اين قرآن را به زبان تو شايد پند گيرند *
(واگر نپذيرفتند) پس منتظرباش كه آنها نيزمنتظرند *