دعای ندبه

ستايش خاص خدا پروردگار جهانيان است و درود خدا بر آقاى ما محمد پيامبرش و بر آل او و سلام كاملى بر ايشان باد خدايا از آن تو است ستايش بر آنچه جارى شد بدان قضا و قدر تو درباره بندگان مقربت آنانكه خالص گردانيدى آنان را براى خود و دين خود چون انتخاب كردى براى آنها آن نعمت شايان و پايدارى كه نزد تو است آن نعمتى كه زوال و نابودى برايش نيست ، (و اين ) پس از آنى (بود كه ) با آنها شرط كردى تا كناره گيرند از درجات (و رياستهاى ) اين دنياى پست و از زيب و زيورش و آنها نيز اين شرط تو را پذيرفتند و تو نيز وفاى آنان را به اين شرط دانستى و پذيرفتيشان و مقرب درگاهشان كردى و مقرر داشتى از پيش براى ايشان نامى بلند و ثنائى آشكار و فرو فرستادى برايشان فرشتگانت را و گرامى داشتى آنان را به وحى خود و ياريشان كردى به علم خود و قرارشان دادى واسطه درگاهت و وسيله اى بسوى خوشنوديت پس برخى را در بهشت جا دادى تا آنگاه كه از آنجا بيرونش آوردى و برخى را در كشتى خود سوار كردى و او و همراهانش را كه ايمان آورده بودند به مهر خود از هلاكت نجات دادى و برخى را براى خود خليل گرفتى و او از تو درخواست كرد نام نيك را در امتهاى آينده و تو اجابت كردى و نام او را بلند گرداندى و با برخى از ميان درخت بطور مخصوصى سخن گفتى و براى او برادرش را ياور و وزير گردانيدى و برخى را بدون پدر بوجود آوردى و نشانه هاى آشكارى به او دادى و به روح القدس (جبرئيل ) يارى فرمودى و براى همه آنها دين و قانونى مقرر داشتى و برايش طريقه و برنامه اى قرار دادى و اوصيائى براى او انتخاب كردى تا يكى پس از ديگرى نگهبان باشد از زمانى تا زمانى تا برپا ماند دين تو و حجتى باشند بر بندگانت و تا زائل نگردد (دين ) حق از جاى خود و تا پيروز نگردد باطل بر اهل حق و كسى نگويد چرا نفرستادى بسوى ما پيامبرى كه ما را بترساند و چرا بپا نداشتى پرچمى راهنما تا پيروى كنيم از آيات تو پيش ازآنكه خوار و رسوا گرديم تا اينكه رساندى كار را بدست حبيب خود و برگزيده ات (حضرت ) محمد صلى اللّه عليه و آله و او چنان بود كه او را برگزيدى بزرگ آفريدگانت و برگزيده برگزيدگانت و برترين انتخاب شدگانت و گرامى ترين معتمدين تو بود و او را بر پيمبرانت مقدم داشتى و بسوى جن و انس از بندگانت مبعوث فرمودى و مشرقها و مغربهاى عالم را زير پايش گذاردى و براق را مسخر او گرداندى و به آسمان خود او را بالا بردى و علم گذشته و آينده را تا هنگام پايان آفرينش به اوسپردى آنگاه او را بوسيله ترس و رعب (در دل دشمنش ) يارى كردى و گرداگردش جبرئيل و ميكائيل و فرشتگان نشاندارت را واداشتى و به او وعده دادى كه دينش را بر همه دينها پيروز گردانى اگرچه مشركان خوش نداشته باشند، و اين جريان پس از آنى بود كه جايگيرش كردى در جايگاه راستى از خاندانش (يعنى آنان را براى حفظ دينش معين كردى ) و قرار دادى براى او و خاندانش نخستين خانه اى را كه براى مردم بنا شد كه مكه است و مايه بركت و موجب راهنمايى جهانيان است و درآن نشانه هاى آشكارى است چون مقام ابراهيم و هر كه در آن درآيد ايمن است ، و فرمودى : ((جز اين نيست كه خدا اراده فرموده تا دور كند از شما خاندان پليدى را و بخوبى شما را پاك گرداند)) آنگاه مزد محمد را كه درودهاى تو بر او و آلش باد دركتاب خود دوستى و مودت ايشان قراردادى و فرمودى : ((بگو من از شما براى رسالت مزدى نخواهم جز دوستى خويشانم )) و فرمودى : ((آنچه مزد از شما خواستم آن هم بسود شما است )) و فرمودى : ((من از شما براى رسالت مزدى نخواهم مگر كسى كه بخواهد بسوى پروردگار خويش راهى پيش گيرد)) و اينها بودند آن راه بسوى تو و طريقه سلوك بسوى خوشنوديت و چون روزگار آن حضرت سپرى شد برگماشت على بن ابيطالب را كه درودهاى تو بر هر دوى آنها و بر آلشان باد براى راهنمائى زيرا كه آن جناب بيم دهنده و راهنماى هر ملتى بود، و در همين باره در برابر مردمى كه نزدش حاضربودند فرمود: هر كه من مولا و سرپرست اويم على مولا و سرپرست او است خدايا دوست دار هر كه دوستش دارد و دشمن دار هر كه دشمنش باشد و يارى كن هر كه ياريش كند و خوار كن هر كه دست از ياريش بردارد، و فرمود: هر كه من پيامبر او هستم على امير و فرمانرواى او است ، و فرمود: من و على هر دو از يك درخت هستيم و ساير مردم از درختهاى متفرقى هستند، و رتبه او را نسبت به خود چون رتبه هارون نسبت به موسى قرار داد و بدو فرمود: مقام تو در پيش من مانند مقام هارون است از موسى جز اينكه پيامبرى پس از من نيست و تزويج كرد به او دخترش بانوى زنان جهانيان را وحلال كرد براى او از مسجدش آنچه براى خود او حلال بود، و ببست درهاى مسجد را جزدرخانه على را، سپس علم و حكمت خود را به او سپرد و فرمود: من شهر علمم و على دَرِ آن شهر است پس هر كه خواهد بدين شهر درآيد و حكمت خواهد بايد از دَرِ آن درآيد، سپس فرمود: توئى برادر من و وصى من و وارث من گوشتت از گوشت من و خونت از خون من است صلح تو صلح من و جنگ تو جنگ من است و ايمان با گوشت و خون تو آميخته شده چنانچه با گوشت و خون من آميخته و تو در فرداى محشر بر سر حوض (كوثر) جانشين منى و تو مى پردازى قرض مرا و وفا مى كنى به وعده هاى من و شيعيانت بر منبرهائى از نور با روهاى (نورانى و) سفيد در بهشت اطراف منند و آنها همسايگان منند و اگر تو نبودى اى على مؤ منان پس از من شناخته نمى شدند، و آن جناب پس از رسول خدا راهنماى گمراهى و روشنائى از كورى جهالت و رشته محكم خدا و راه راست او بود، كسى پيشى نگرفت بر او در نزديكى خويشاوندى به رسول خدا و نه از نظر سابقه در دين و نه كسى توانست در يكى از منقبتها به او برسد، همانند رسول خدا بود كه درود خدا بر هر دوى ايشان باد و او بود كه بر طبق تاءويل و باطن قرآن مى جنگيد و درباره خدا باكى از سرزنش ملامت كنندگان نداشت در راه خدا خون بزرگان عرب را به خاك ريخت و دلاورانشان را بكشت و با گرگانشان در افتاد و همين سبب شد در دلهاى ايشان كينه ها بگذارد كينه هاى جنگ بدر و خيبر و حنين و غير آنها پس دشمنى او را به دل گرفتند و به جنگ و مخالفت با او برخاستند تا كشتار كرد با پيمان شكنان (طلحه و زبير و همراهان ) و زورگويان (معاويه و همدستانش ) و از دين بيرون رفتگان (اصحاب نهروان ) و چون درگذشت و شقى ترين مردم پسينيان كه پيروى كرد از شقى ترين پيشينيان او را كشت امتثال نشد از دستور رسول خدا صلى اللّه عليه و آله كه در باره راهنمايان دين يكى پس از ديگرى فرموده بود و امت پافشارى بر دشمنى آن حضرت كردند و گرد آمدند براى قطع رحم او و تبعيد كردن (و آواره ساختن ) فرزندانش جز اندكى از كسانى كه وفا كردند در رعايت كردن حق در ايشان و در نتيجه جمعى كشته و گروهى اسير و دسته اى از وطن آواره گشتند و قلم تقدير و قضا طورى بر ايشان جارى شد كه اميد پاداش نيك در آن مى رود زيرا (كره ) زمين از خدا است و به هر كه از بندگانش كه بخواهد آن را ارث دهد و بدو واگذارد و سرانجام از آنِ پرهيزكاران است و منزه است پروردگار ما كه حتماً وعده پروردگارمان انجام شدنى است و خدا خلف وعده نمى كند و او است نيرومند فرزانه پس بر پاكيزگان از خاندان محمد و على درود خدا بر هر دو ايشان و آلشان باد بايد گريه كنندگان بگريند و بر آنها بايد زارى كنندگان زارى كنند و براى امثال آنها بايد اشكها روان گردد و فرياد زنندگان فرياد زنند و شيون كنندگان شيون كنند و خروش كنندگان خروش سر دهند كجاست حسن ؟ و كجاست حسين ؟ و كجايند فرزندان حسين ؟ شايسته اى پس از شايسته ديگر و راستگوئى پس از راستگوى ديگر كجاست آن راه حق پس از راه ديگر؟ كجايند برگزيدگان (خدائى ) هر يك پس از ديگرى ؟ كجايند خورشيدهاى تابان ؟ كجايند ماههاى نور افشان ؟ كجايند اختران فروزان ؟ كجايند بزرگان دين و پايه هاى دانش ؟ كجا است بجامانده خدا كه بيرون از خاندان عترت راهنما(ى رسول خدا) نيست ؟ كجاست آنكه آماده شده براى ريشه كن ساختن ستمگران ؟ كجاست آنكه چشم براهش هستند براى راست كردن نادرستيها و كجيها؟ كجاست آن مايه اميد براى از بين بردن ستم و تجاوز؟ كجاست آنكه ذخيره شده براى نو كردن فريضه ها و سنتهاى دين ؟ كجاست آن كس كه انتخاب گشته براى برگرداندن كيش و آئين ؟ كجاست آنكه آرزويش داريم براى زنده كردن قرآن و حدود آن ؟ كجاست زنده كننده آثار دين و اهل دين ؟ كجاست درهم شكننده شوكت زورگويان ؟ كجاست ويران كننده بناهاى شرك و دو روئى ؟ كجاست نابود كننده اهل فسق و گناه و طغيان ؟ كجاست آنكه شاخه هاى گمراهى و اختلاف را ببرد؟ كجاست محو كننده آثار كجروى و هوا و هوسها؟ كجاست پاره كننده دامهاى دروغ و بهتان ؟ كجاست نابود كننده سركشان و متمردان ؟ كجاست ريشه كن كننده ستيزه جويان و گمراهان و بى دينان ؟ كجاست عزت بخش دوستان و خوار كننده دشمنان ؟ كجاست گردآورنده سخنان بر پرهيزكارى ؟ كجاست آن درگاه خداوند كه از آنجا بسوى خدا روند؟ كجاست آن آئينه خدائى كه بسويش توجه كنند اولياء؟ كجاست آن سبب خدائى كه پيوست است ميان زمين و آسمان ؟ كجاست آن فرمانرواى روز فتح و پيروزى و برافرازنده پرچم هدايت و راهنمائى ؟ كجاست گردآورنده شايستگى و خوشنودى (حق )؟ كجاست خواهنده خون پيمبران و فرزندان پيمبران ؟ كجاست خواهنده خون كشته كربلا؟ كجاست آن يارى شده و پيروزمند بر كسانى كه بر او ستم كردند و دروغ بستند؟ كجاست آن درمانده اى كه چون دعا كند به اجابت رسد كجاست صدر مخلوقات عالم آن نيكوكار با تقوى ؟ كجاست فرزند پيامبر برگزيده و فرزند على مرتضى و فرزند خديجه روشن سيما و فرزند فاطمه كبرى ؟ پدر و مادرم بفدايت و خودم بلاگردان و سپر پيش روى تو باشم اى فرزند بزرگان مقرب درگاه حق اى فرزند نجيبان گرامى اى فرزند راهنمايان راه يافته اى فرزند نيكان پاكيزه اى فرزند گراميان برگزيده اى فرزند پاكان پاكيزه اى فرزند جوانمردان پرجود برگزيده اى فرزند درياهاى بخشش و عطاى گرامى اى فرزند ماههاى نور افشان اى فرزند چراغهاى تابان اى فرزند ستارگان فروزان اى فرزند اختران درخشان اى فرزند راههاى روشن اى فرزند نشانه هاى آشكار اى فرزند دانشهاى كامل اى فرزند آئينهاى معروف و مشهور اى فرزند آثار و معالم رسيده (از خدا و انبياء) اى فرزند معجزات موجود اى فرزند دليلهاى آشكار اى فرزند راه مستقيم اى فرزند آن خبر بسيار بزرگ اى فرزند كسى كه در دفتر اصلى نزد خدا ((على )) (والا) و فرزانه است اى فرزند آيات و نشانه هاى آشكار اى فرزند دليلهاى هويدا اى فرزند برهانهاى نمايان روشن اى فرزند حجتهاى رسا اى فرزند نعمتهاى شايان و فراوان اى فرزند طه و آيات محكم قرآن اى فرزند سوره يس و ذاريات اى فرزند سوره طور والعاديات اى فرزند كسى كه (در شب معراج ) نزديك شد و نزديك تر شد به فاصله دو كمان يا نزديكتر، در نزديكى و قرب نسبت به خداى والاى اعلى ، اى كاش مى دانستم در چه جائى منزل گرفته اى و چه سرزمين و مكانى تو را بر خود نگهداشته آيا در كوه رضوائى يا غير آن يا در ذى طوى ، گران است بر من كه مردم را ببينم ولى تو ديده نشوى و نشنوم از تو صدا و نه رازى ، گران است بر من كه بى من بر تو تنها بلا احاطه كند، و صداى زارى و شكوه من به تو نرسد، جانم به قربانت اى پنهانى كه از ميان ما بيرون نيستى جانم به قربانت اى دور از نظرى كه از ما دور نيست جانم به قربانت اى آرمان هر مشتاقى كه آزويت كنند از مردان و زنان با ايمانى كه به ياد تو ناله از دل كشند جانم به قربانت اى بسته به عزتى كه كسى برتو برترى نگيرد جانم به قربانت اى مجد و شوكت ريشه دارى كه همطراز ندارد و جانم به قربانت اى نعمت ديرينه اى كه شبيه ندارد جانم به قربانت اى قرين شرف و بزرگوارى كه برابر ندارد، تا كى سرگردان تو باشم اى مولاى من ؟ و تا كى و به چه زبانى وصف تو گويم و راز دل كنم گران و ناگوار است بر من كه پاسخ از ديگرى جز تو بشنوم و گفتگو كنم ، گران است بر من كه بر تو بگريم ولى مردم تو را واگذارند، گران است بر من كه بر تو بگذرد آنچه مى گذرد نه بر ديگران ، آيا كمك كارى هست كه با او فرياد و گريه را طولانى كنم آيا بى تابى (چون من ) هست كه چون به خلوت رود در زارى و جزع كمكش كنم آيا چشمى هست كه خار فراق در آن خليده و گريان باشد تا چشم پرخار من نيز ياريش دهد، آيا اى پسر احمد بسويت راهى هست تا ديدارت كنم آيا روز جدائى ما به وعده تو پيوست مى شود تا بهره مند گرديم ؟ كى مى شود كه به سرچشمه هاى پرآبت درآئيم و سيراب شويم ، كى مى شود كه سيراب گرديم از آب وصل تو كه تنشگى ما بداراز كشيد كى مى شود كه صبح و شام را با تو بسر بريم و ديده روشن كنيم ، كى مى شود كه تو ما را ببينى و ما تو را بينيم و پرچم نصرتت را برافراشته باشى و مردم آن را مشاهده كنند، آيا مى شود كه ما ببينيم آن روزى كه ما گرداگردت را گرفته و تو رهبر مردم باشى و زمين را پر از عدل و داد كنى و بچشانى به دشمنانت خوارى و كيفر را و نابود كنى سركشان و منكران حق را و بزنى ريشه گردنكشان را و بركنى اساس ستمكاران را و ما بگوئيم : ستايش خاص خدا پروردگار جهانيان است خدايا توئى برطرف كننده گرفتاريها و بلا و از تو دادرسى و يارى جويم كه در نزد تو است دادخواهى و يارى و توئى پروردگار آخرت و دنيا پس فرياد رسى كن اى فريادرس درماندگان از بنده خرد گرفتارت ، و بنمايان به او آقايش را اى سخت نيرو و زائل كن به ديدار آن حضرت از او اندوه و سوز دلش را و فرو نشان سوز عطشش را اى كه بر عرش استوارى و اى كه بسوى او است بازگشت و سر منزل هر چيز خدايا و مائيم بندگان تو كه شيفته ديدار نماينده ات هستيم آنكه مردم را به ياد تو و به ياد پيامبرت اندازد و تو او را آفريدى كه نگهدار و پشتيبان ما باشد و برپايش داشتى تا قوام و پناهگاه ما باشد و او را پيشواى مؤ منين از ما گردانى پس برسان به آن جناب از طرف ما تحيت و سلامى و بيفزا بدينوسيله اى پروردگار ما بر كرامت و مقام ما و جايگاه او را جايگاه و اقامتگاه ما قرار ده و كامل كن نعمتت را بر ما به مقدم داشتن آن بزرگوار را در پيش روى ما تا ما را به بهشتهاى تو درآورد و به رفاقت (و هم نشينى ) شهيدان از بندگان خالصت برساند خدايا درود فرست بر محمد و آل محمد و درود فرست بر محمد جد بزرگوار او و رسول تو آن آقاى بزرگ و بر على پدر بزرگوارش آن آقاى كوچكتر و بر جده اش صديقه كبرى فاطمه دختر محمد و به برگزيدگان نيك رفتار از پدران آن حضرت و بر خود آن جناب فزونترين و كاملترين و تمامترين و مدام ترين و بيشترين و فراوانترين درودى كه بفرستى بر يكى از برگزيدگان و نيكان از خلق خود و درود فرست بر آن جناب درودى كه شماره اش بى حد و مدتش بى نهايت و تمام نشدنى باشد خدايا حق را بوسيله آن حضرت برپا دار و باطل را بدو نابود گردان و دوستانت را بوسيله اش به دولت رسان و دشمنانت را بدست او خوار گردان و پيوند كن خدايا ميان ما و او را به پيوندى كه برساند ما را به رفاقت پدران گذشته او و بگردان ما را از كسانى كه دامن آنها را بگيرند و در سايه لطف آنها بايستند و كمكمان كن بر اداى حقوق آن حضرت و سعى و كوشش در فرمانبرداريش و دورى از نافرمانيش و منت نه بر ما به خوشنوديش و ببخش بر ما راءفت و مهربانى و دعا و خير آن حضرت را بدان حد كه برسيم بدانوسيله به رحمت وسيع تو و به كاميابى از نزد تو و بگردان نمازهاى ما را بوسيله او پذيرفته و گناهانمان را آمرزيده و دعاهايمان را مستجاب شده و قرار ده روزيهاى ما را بدان حضرت گسترده و اندوههاى ما را بوسيله اش برطرف شده و حاجتهايمان را روا شده و رو كن بسوى ما (پروردگارا) بدان روى بزرگوارت و بپذير تقرب جوئى ما را بدرگاهت و بنگر بسوى ما به نگاهى مهربانانه تا بدانوسيله بتوانيم مقام خود را در پيش تو به كمال رسانيم ، و ديگر آن مقام را از ما بازنگردان به جود خودت و سيرابمان كن از حوض جدش كه درود خدا بر او و آلش باد از جام او و بدست آن جناب و سير و سيراب و گوارا و خوش كه تنشگى پس از آن نباشد اى مهربانترين مهربانان