سُبحانَ ذِى الْعِزِّ الشّامِخِ الْمُنيفِ سُبْحانَ ذِى الْجَلالِ الْباذِخِ الْعَظيمِ سُبحانَ ذِى الْمُلْكِ الْفاخِرِ الْقَديمِ سُبحانَ مَنْ لَبِسَ الْبَهْجَةَ وَ الْجَمالَ سُبحانَ مَنْ تَرَدّى بِالنُّورِ وَ الْوَقارِ سُبحانَ مَنْ يَرى اَثَرَ النَّمْلِ فى الصَّفا سُبحانَ مَنْ يَرى وَقْعَ الطَّيْرِ فِى الْهَواءِ سُبحانَ مَنْ هُوَ هكَذا لا هكَذا غَيْرُهُ يا مَنْ لَيْسَ غَيْرَهُ رُبُّ يُدْعى يا مَنْ لَيْسَ فَوْقَهُ اِلهٌ يُخْشى يا مَنْ لَيْسَ دُونَهُ مَلِكٌ يُتَّقى يا مَنْ لَيْسَ لَهُ وَزيْرٌ يُؤْتى يا مَنْ لَيْسَ لَهُ حاجِبٌ يُرْشى يا مَنْ لَيْسَ لَهُ بَوّابٌ يُغْشى يا مَنْ لا يَزْدادُ عَلى كَثْرَةِ السُؤالِ اِلاّ كَرَماً وَ جُوداً وَعَلى كَثْرَةِ الذُّنُوبِ اِلاّ عَفْواً وَ صَفْحاً صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بى كَذا وَ كَذا اِلهى وَ سَيِّدى مَنْ تَهَيَّاَ اَو تَعَبّى اَو اَعَدَّ اَوِ اسْتَعَدَّ لِوِفادَةِ مَخْلُوقٍ رَجاَّءَ رِفْدِهِ وَ فَوائِدِهِ وَ نائِلِهِ وَ فَواضِلِهِ وَ جَواَّئِزِهِ فَاِلَيْكَ يا اِلهى كانَتْ تَهْيِئَتى وَتَعْبِي‍َتى وَ اِعْدادى وَ اسْتِعْدادى رَجاَّءَ فَواَّئِدِكَ وَ مْعْرُوفِكَ وَ ناَّئِلِكَ وَجَوآئِزِكَ فَلا تُخَيِّبْنى مِنْ ذلِكَ يا مَنْ لا تَخِيبُ عَلَيْهِ مَسْئَلةُ السّاَّئِل وَ لا تَنْقُصُهُ عَطِيَّةُ ناَّئِلٍ فَانّى لَمْ آتِكَ بِعَمَلٍ صالِحٍ قَدَّمْتُهُ وَ لا شَفاعَةِ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ بِشَفاعَتِهِ اِلاّ مُحَمَّداً وَاَهْلَ بَيْتِهِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ اَتَيْتُكَ اَرْجُو عَظيمَ عَفْوِكَ الَّذى عُدْتَ بِهِ عَلَى الْخَطّاَّئينَ عِنْدَ عُكُوفِهِمْ عَلَى الْمَحارِمِ فَلَمْ يَمْنَعْكَ طُولُ عُكُوفِهِمْ عَلَى الْمَحارِمِ اَنْ جُدْتَ عَلَيْهِمْ بِالْمَغْفِرَةِ وَ اَنْتَ سَيِّدِى الْعَوّادُ بِالنَّعْماَّءِ وَ اَنَا الْعَوّادُ بِالْخَطاَّءِ اَسْئَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وآلِهِ الطّاهِرِينَ اَنْ تَغْفِرَ لى ذَنْبِىَ الْعَظيمَ فَاِنَّهُ لا يَغْفِرُ الْعَظيمَ اِلا الْعَظيمُ ياعَظيمُ ياعَظيمُ ياعَظيمُ ياعَظيمُ ياعَظيمُ يا عَظيمُ ياعَظيمُ
کتابخانهٔ مذهبی
نماز حضرت فاطمه صَلواتُ اللّهِ عَلَيها
روز جمعه
◇
منزه است (خداى ) صاحب عزت بسيار بلند و مرتفع منزه است (خداى ) صاحب جلال والاى بزرگ ، منزه است (خداى ) صاحب فرمانروايى
فاخر قديم منزه است كسى كه در بردارد خرّمى و زيبايى را منزه است آنكه به رداى
نور و وقار خود را آراسته منزه است آنكه جاى پاى مور را در روى سنگ صاف ببيند منزه است آنكه
گذرگاه پرنده را در هوا ببيند منزه است آنكه او اين چنين است و ديگرى چنين نيست
اى كسى كه جز او
پروردگارى نيست كه خوانده شود و فوق او معبودى نيست كه از او بترسند اى آنكه جز او پادشاهى نيست
كه از او بپرهيزند اى كسى كه وزيرى برايش نيست كه به نزدش روند اى آنكه پرده دارى ندارد تا به او رشوه دهند اى
كسى كه دربانى ندارد كه بپوشانندش اى آنكه در برابر بسيارى سؤ ال نيفزايد جز به كرم وجود خود
و بر بسيارى گناه (بندگان ) جز به گذشت و چشم پوشى درود فرست بر محمد و
آل محمد و به من چنين و چنان كن
اى معبود و اى آقاى من هركس آماده و مجهز و مهيا و مستعد براى ورود بر مخلوقى شده به اميد
دهش و فوائد و بخشش و عطايا و جوائزش ولى اى معبود من به سوى تو است
آمادگى و تجهيز و تهيه و استعداد من به اميد فوائد و
نيكى و بخشش و جوائز تو پس از اين باره محرومم مكن اى كه نااميد
نكند سائلى را در سؤ ال و نكاهد از او عطا و بخشش و من با كردار شايسته اى كه پيش كش باشد
به درگاهت نيامده و نه به شفاعت مخلوقى اميد بسته ام كه بدان وسيله به تو تقرب جويم جز به شفاعت
محمد و خاندانش كه درود تو بر او و ايشان باد به درگاهت آمده و اميد گذشت عظيم تو را دارم
همان گذشتى كه توجه كنى بدان بر آنانكه بسيار خطا كنند در آن هنگامى كه بر كارهاى حرام
درافتاده اند و توقف طولانى آنها بر محرمات باز ندارد تو را از اينكه آمرزشت را از ايشان بازدارى و
تو اى آقاى من بسيار برگشت به نعمت بخشى دارى و من بسيار برگشت به خطا كارى ، از تو مى خواهم به حق محمد
و خاندان پاكش كه گناه بزرگ مرا بيامرزى كه گناه بزرگ را جز
شخص بزرگ نيامرزد اى خداى بزرگ ، اى خداى بزرگ ، اى خداى بزرگ ، اى خداى بزرگ ، اى خداى بزرگ ، ......