لا اِلهَ اِلا اللّهُ الْعَظيمُ الْحَليمُ لا اِلهَ اِلا
اللّهُ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَريمُ اَلْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ
مُوجِباتِ رَحْمَتِكَ وَ عَزاَّئِمَ مَغْفِرَتِكَ وَ الْغَنيمَةَ مِنْ كُلِّ بِرٍّ وَ السَّلامَةَ
مِنْ كُلِّ اِثْمٍ اَللّهُمَّ لا تَدَعْ لى ذَنْباً اِلاّ غَفَرْتَهُ وَلا هَمّاً اِلاّ فَرَّجْتَهُ وَ لا
سُقْماً اِلاّ شَفَيْتَهُ وَ لا عَيْباً اِلاّ سَتَرْتَهُ وَ لا رِزْقاً اِلاّ بَسَطْتَهُ وَ لا خَوْفاً
اِلاّ امَنْتَهُ وَ لا سُوَّءً اِلاّ صَرَفْتَهُ وَ لا حاجَةً هِىَ لَكَ رِضاً وَلِىَ فيها
صَلاحٌ اِلاّ قَضَيْتَها يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ امينَ رَبَّ الْعالَمينَ و مى گوئى ده مرتبه :
بِاللّهِ اعْتَصَمْتُ وَ بِاللّهِ اَثِقُ وَ عَلَى اللّهِ اَتَوَكَّلُ پس مى گوئى :
اَللّهُمَّ اِنْ عَظُمَتْ ذُنُوبى فَاَنْتَ اَعْظَمُ وَ اِنْ كَبُرَ تَفْريطى فَاَنْتَ اَكْبَرُ وَ اِنْ دامَ
بُخْلى فَاَنْتَ اَجْوَدُ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لى عَظيمَ ذُنُوبى بِعَظيمِ عَفْوِكَ وَ كَثيرَ
تَفْريطى بِظاهِرِ كَرَمِكَ وَ اقْمَعْ بُخْلى بِفَضْلِ جُودِكَ اَللّهُمَّ ما بِنا مِنْ
نِعْمَةٍ فَمِنْكَ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ اَسْتَغْفِرُكَ وَ اَتُوبُ اِلَيْكَ
◇
نيست معبودى جز خداى بزرگ بردبار، نيست معبودى جز
خدا پروردگار عرش ، ستايش خاص خدا پروردگار جهانيان است بار خدايا از تو مى خواهم
آنچه باعث رحمت و وسائل حتمى مغفرت تو است و بهره اى از هر نيكى و سلامتى
از هر گناهى بار خدايا هيچ گناهى برايم مگذار جز آنكه آن را بيامرزى و هيچ اندوهى جز اينكه برطرف كنى و هيچ
دردى جز آنكه شفا دهى و هيچ عيبى جز آنكه بپوشانى و هيچ رزقى جز آنكه فراوانش كنى و هيچ ترسى
جز آنكه امانش بخشى و هيچ بدى جز آنكه بگردانيش و هيچ حاجتى كه در آن خوشنودى تو و
صلاح كار من باشد جز آنكه برآورده اش كنى اى مهربانترين مهربانان اجابت فرما اى پروردگار جهانيان
با توسل به خدا (از گناه) خوددارى كنم و به خدا اعتماد كنم و بر او توكل كنم
بار خدايا اگر گناهانم بزرگ است پس تو بزرگتر از آنهايى و اگر كوتاهيم زياد است باز هم تو بزرگترى و اگر بخل من ادامه
دارد پس تو سخى ترى بار خدايا بزرگى گناهانم را به بزرگى عفو خود ببخش و زياد
كوتاهى كردنم را به كرم آشكارت بيامرز و بخل مرا به زيادى بخششت ريشه كن ساز خدايا هر نعمتى
كه داريم از تو است معبودى جز تو نيست از تو آمرزش خواهم و به سوى تو بازگردم .
اَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ الرَّحْمنُ الرَّحيمُ
ذُوالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ وَ اَسْئَلُهُ اَنْ يَتُوبَ عَلَىَّ تَوْبَةَ عَبْدٍ ذَليلٍ خاضِعٍ
فَقيرٍ باَّئِسٍ مِسْكينٍ مُسْتَكينٍ مُسْتَجيرٍ لا يَمْلِكُ لِنَفْسِهِ نَفْعاً وَ لا
ضَرّاً وَ لا مَوْتاً وَ لا حَيوةً وَ لا نُشُوراً پس مى گوئى :
اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِكَ مِنْ نَفْسٍ لا تَشْبَعُ وَ مِنْ قَلْبٍ لا يَخْشَعُ وَمِنْ عِلْمٍ لا يَنْفَعُ وِ مِنْ
صَلوةٍ لا تُرْفَعُ وَ مِنْ دُعاَّءٍ لا يُسْمَعُ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ الْيُسْرَ بَعْدَ
الْعُسْرِ وَ الْفَرَجَ بَعْدَ الْكَرْبِ وَ الرَّخاَّءَ بَعْدَ الشِّدَّةِ اَللّهُمَّ ما بِنا مِنْ
نِعْمَةٍ فَمِنْكَ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ اَسْتَغْفِرُكَ وَ اَتُوبُ اَلِيْكَ
◇
آمرزش خواهم از خدايى كه معبودى جز او نيست زنده و پاينده وبخشاينده و مهربان
و داراى جلال و بزرگوارى است ، از او خواهم توبه ام را بپذيرد توبه بنده اى خوار فروتن
نيازمند پريشان بينوا درمانده پناهنده اى كه مالك هيچيك از سود و
زيان و مرگ و زندگى و رستاخيزى براى خود نيست
بار خدايا به تو پناه مى برم از نفسى كه (از خواهش ) سير نشود و از دلى كه خشوع ندارد و از دانشى كه سود ندهد و از
نمازى كه بالا نرود و از دعايى كه شنيده نشود خدايا از تو خواستارم آسانى پس از
دشوارى را و گشايش پس از گرفتارى و فراوانى پس از سختى بار خدايا هر نعمتى كه ما داريم از
آن تو است كه معبودى جز تو نيست از تو آمرزش خواهم و بسوى تو بازگشت كنم
اِنَّ اللّهَ وَ مَلاَّئِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِىِّ يا اَيُّهَا
الَّذينَ امَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْليماً اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ
النَّبِىِّ وَ عَلى ذُرِّيَّتِهِ وَ عَلى اَهْلِ بَيْتِهِ پس مى گوئى هفت مرتبه :
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ و سه مرتبه:
اَلْحَمْدُ للّهِ الَّذى يَفْعَلُ ما يَشاَّءُ وَ لا يَفْعَلُ ما يَشاَّءُ غَيْرُهُ
سُبْحانَكَ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ اغْفِرْ لى ذُنُوبى كُلَّها جَميعاً فَاِنَّهُ لا يَغْفِرُ
الذُّنُوبَ كُلَّها جَميعاً اِلاّ اَنْتَ
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَريمِ وَ اِسْمِكَ الْعَظيمِ وَ مُلْكِكَ
الْقَديمِ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ وَ اَنْ تَغْفِرَ لى ذَنْبِىَ الْعَظيمَ اِنَّهُ لا يَغْفِرُ الْعَظيمَ اِلا الْعَظيمُ
ما شاَّءَ اللّهُ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ اَسْتَغْفِرُ اللّهَ
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مُوجِباتِ رَحْمَتِكَ وَ عَزآئِمَ مَغْفِرَتِكَ وَ النَّجاةَ
مِنَ النّارِ وَ مِنْ كُلِّ بِلِيَّةٍ وَ الْفَوْزَ بِالْجَنَّةِ وَ الرِّضْوانِ فى دارِ السَّلامِ وَ
جِوارِ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلسَّلامُ اَللّهُمَّ ما بِنا مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنْكَ
لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ اَسْتَغْفِرُكَ وَ اَتُوبُ اِلَيْكَ
وَ ذَا النُّونِ اِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ اَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِى الظُّلُماتِ اَنْ لا اِلهَ
اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَكَ اِنّى كُنْتُ مِنَ الظّالِمينَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ
الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِى الْمُؤْمِنينَ
وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها اِلاّ هُوَ وَ يَعْلَمُ ما فِى الْبَّرِ وَ الْبَحْرِ وَ ما تَسْقُطُ
مِنْ وَرَقَةٍ اِلاّ يَعْلَمُها وَ لا حَبَّةٍ فى ظُلُماتِ الاَْرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ اِلاّ فِى كِتابٍ مُبينٍ
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِمَفاتِحِ الْغَيْبِ الَّتى لا يَعْلَمُها اِلاّ اَنْتَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى
مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اَنْ تَفْعَلَ بى كَذا وَ كَذا
اَللّهُمَّ اَنْتَ وَلِىُّ نِعْمَتى وَ الْقادِرُ عَلى طَلِبَتى تَعْلَمُ حاجَتى
فَاَسْئَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ لَمّا قَضَيْتَها لى
◇
همانا خدا و فرشتگانش بر پيغمبر درورد فرستند اى كسانى
كه ايمان آورده ايد درود فرستيد بر او و سلام كنيد سلام كاملى خدايا درود فرست بر محمد
پيامبر (گرامى خود) و بر نژادش و بر خاندانش
به نام خداى بخشاينده مهربان و هيچ جنبش و هيچ نيرويى نيست جز به خداى والاى بزرگ
ستايش خاص خدايى است كه آنچه خواهد مى كند ولى غير او آنچه را خواهد نتواند انجام دهد
منزهى تو معبودى جز تو نيست گناهان مرا به تمامى هر چه هست بيامرز زيرا تمامى
گناهان را (كسى ) جز تو نيامرزد.
خدايا از تو مى خواهم به ذات بزرگوارت و نام بزرگت و سلطنت
ازليت كه درود فرستى بر محمد و خاندانش و بيامرزى گناه بزرگ مرا زيرا كه بزرگ را جز بزرگ نيامرزد
آنچه خدا خواهد نيرويى نيست جز به خدا از خدا آمرزش خواهم
خدايا از تو خواهم آنچه موجب رحمت و وسائل حتمى آمرزش تو است و رهايى
از آتش دوزخ و از هر بلا و گرفتارى و رسيدن به بهشت و خوشنودى تو را در منزلگاه سلامتى و
همسايگى پيغمبرت محمد كه بر او و آلش سلام باد، خدايا هر نعمتى كه ما داريم از تو است
معبودى جز تو نيست از تو آمرزش خواهم و به سويت توبه كنم
و ذا النون (يونس ) را ياد كن آن دم كه خشمناك برفت و گمان داشت بر او سخت نگيريم پس از ظلمات ندا داد كه معبودى
جز تو نيست منزهى تو كه همانا من از ستمكاران بوده ام پس دعايش مستجاب كرديم و از تنگناى
غم نجاتش داديم و اين چنين مؤمنين را نجات دهيم
كليدهاى (گنجينه هاى ) غيب نزد او است و جز او (كسى ) غيب نداند و هر چه در خشكى و درياست مى داند هيچ برگى
نيفتد جز آنكه آن را بداند و نه دانه اى در ظلمات زمين و نه تر و نه خشكى مگر آنكه در نامه روشن ثبت است
خدايا از تو مى خواهم به حق كليدهاى (گنجينه هاى ) غيبى كه جز تو كسى نداند درود فرستى بر
محمد و آلش و نسبت به من چنين و چنان كنى
خدايا تويى ولى نعمت من و تواناى بر (انجام ) خواسته من ، خواسته ام می دانى
از تو مى خواهم به حق محمد و آلش درود بر او و آنها باد كه حاجتم برآورى
اَللّهُمَّ اِنَّهُ لَيْسَ لى عِلْمٌ بِمَوْضِعِ رِزْقى وَ اِنَّما اَطْلُبُهُ بِخَطَراتٍ
تَخْطُرُ عَلى قَلْبى فَاَجُولُ فى طَلَبِهِ الْبُلْدانَ فَاَنَا فيما اَنَا طالِبٌ
كَالْحَيْرانِ لا اَدْرى اَفى سَهْلٍ هَوُ اَمْ فى جَبَلٍ اَمْ فى اَرْضٍ اَمْ فى
سَماَّءٍ اَمْ فى بَرٍّاَمْ فى بَحْرٍ وَ عَلى يَدَىْ مَنْ وَ مِنْ قِبَلِ مَنْ وَ قَدْ
عَلِمْتُ اَنَّ عِلْمَهُ عِنْدَكَ وَ اَسْبابَهُ بِيَدِكَ وَ اَنْتَ الَّذى تَقْسِمُهُ بِلُطْفِكَ وَ
تُسَبِّبُهُ بِرَحْمَتِكَ اَللّهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَاجْعَلْ يا رَبِّ
رِزْقَكَ لى واسِعاً وَ مَطْلَبَهُ سَهْلاً وَ مَاْخَذَهُ قَريباً وَ لا تُعَنِّنى بِطَلَبِ
مالَمْ تُقَدِّرْ لى فيهِ رِزْقاً فَاِنَّكَ غَنِىُّ عَنْ عَذابى وَ اَنَا فَقيرٌ اِلى
رَحْمَتِكَ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ جُدْ عَلى عَبْدِكَ بِفَضْلِكَ اِنَّكَ ذُو فَضْلٍ عَظيمٍ
◇
خدايا براستى من جاى رزق و روزى خود را ندانم بلكه روى خيالهايى كه در دلم
خطور مى كند آن را مى جويم و به همين جهت بدنبال آن در شهرها مى گردم و از اين رو من در طلب
روزى چون شخص سرگردانى هستم كه نمى دانم آيا در دشت است يا در كوه ، در زمين است يا در
آسمان در خشكى است يا در دريا و به دست كى است و از جانب چه شخصى است ، آنچه مسلم است
دانسته ام كه علمش پيش تو است و اسبابش به دست تو است و تويى كه آن را به لطف خود قسمت كنى و
به رحمتت وسيله اش را فراهم سازى خدايا پس بر محمد و آلش درود فرست و روزيت را اى پروردگار
(مهربان ) بر من فراخ گردان و راه درآوردنش را آسان و جاى دريافتش رانزديك كن و مرا در طلب
آنچه مقدرم نكرده اى به زحمت مينداز زيرا تو از به زحمت انداختن من بى نيازى و من نيازمند
رحمت توام پس درود فرست بر محمد و آلش و كرم كن بر بنده خود به فضل كه تو داراى فضل بزرگى هستى
اَللّهُمَّ صَلِّ علَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اهْدِنى لِمَا اخْتُلِفَ فيهِ مِنَ
الْحَقِّ بِاِذْنِكَ اِنَّكَ تَهْدى مَنْ تَشاَّءُ اِلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ و مى گوئى ده مرتبه :
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الاَْوْصِياَّءِ الرّاضينَ
المَرْضِيّينَ بِاَفْضَلِ صَلَواتِكَ وَ بارِكْ عَلَيْهِمْ بِاَفْضَلِ بَرَكاتِكَ
وَالسَّلامُ عَلَيْهِمْ وَ عَلى اَرْواحِهِمْ وَاَجْسادِهِمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكاتُهُ و
اَللّهُمَّ اَحْيِنى عَلى ما اَحْيَيْتَ عَلَيْهِ عَلِىَّ بْنَ اَبى طالِبٍ وَاَمِتْنى عَلى ما ماتَ عَلَيْهِ
عَلِىُّ بْنُ اَبى طالِبٍ عَلَيْهِ السَّلام و بگو صد مرتبه اَسْتَغْفِرُ اللّهَ وَاَتُوبُ اِلَيْهِ
و صد مرتبه اَسْئَلُ اللّهَ الْعافِيَةَ و صد مرتبه اَسْتَجيرُ بِاللّهِ مِنَ النّارِ و صد مرتبه
وَاَسْئَلُهُ الْجَنَّةَ و صد مرتبه اَسْئَلُ اللّهَ الْحُورَ الْعينَ و صد مرتبه لا اِلهَ اِلا اللّهُ
الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُبينُ و صد مرتبه توحيد و صد مرتبه صَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ
آلِ مُحَمَّدٍ و صد مرتبه سُبْحانَ اللّهِ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ وَ لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَ اَللّهُ اَكْبَرُ
وَ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ و صد مرتبه ما شآءَ اللّهُ كانَ وَ لا
حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ پس بگو اَصْبَحْتُ اَللّهُمَّ مُعْتَصِماً
بِذِمامِكَ الْمَنيعِ الَّذى لا يُطاوَلُ وَ لا يُحاوَلُ مِنْ شَرِّ كُلِّ غاشِمٍ وَ
طارِقٍ مِنْ ساَّئِرِ مَنْ خَلَقْتَ وَ ما خَلَقْتَ مِنْ خَلْقِكَ الصّامِتِ وَ
النّاطِقِ فى جُنَّةٍ مِنْ كُلِّ مَخُوفٍ بِلِباسٍ سابِغَةٍ وَِلاَّءِ اَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكَ
مُحْتَجِباً مِنْ كُلِّ قاصِدٍ لى اِلى اَذِيَّةٍ بِجِدارٍ حَصينٍ الاِْخْلاصِ فِى
الاِْعْتِرافِ بِحَقِّهِمْ وَ الَّتمَسُّكِ بَحَبْلِهِمْ مُوقِناً اَنَّ الْحَقَّ لَهُمْ وَمَعَهُمْ وَ
فيهِمْ وَ بِهِمْ اُوالى مَنْ والَوْا وَ اُجانِبُ مَنْ جانَبُوا فَاَعِذْنى اَللّهُمَّ
بِهِمْ مِنْ شَرِّ كُلِّ ما اَتَّقيهِ يا عَظيمُ حَجَزْتُ الاْعادِىَ عَنّى بِبَديعِ
السَّمواتِ وَالاْرْضِ اِنّا جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ اَيْديهِمِ سَدّاً وَ مِنْ خَلْفِهِمْ
سَدّاً فَاَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ
سُبْحانَ اللّهِ الْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ وَلا حَوْلَ وَ لا قُوَةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلِىِ الْعَظيمِ
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرّحَيمِ لا حَوْلَ وَ لا قُوَةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلِىِ الْعَظِيمِ
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
عَلَيْكَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اجْعَلِ النُّورَ فى بَصَرى وَ
الْبَصيرَةَ فى دينى وَ الْيَقينَ فى قَلْبى وَ الاِْخْلاصَ فى عَمَلى وَ
السَّلامَةَ فى نَفْسى وَ السَّعَةَ فى رِزْقى وَ الشُّكْرَ لَكَ اَبَداً ما اَبْقَيْتَنى
بِسْمِ اللّهِ وَ صَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِهِ وَ اُفَوِّضُ
اَمْرى اِلَى اللّهِ اِنَّ اللّهَ بَصيرٌ بِالْعِبادِ فَوَقاهُ اللّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا لا
اِلهَ إلاّ اَنْتَ سُبْحانَكَ اِنّى كُنْتُ مِنَ الظّالِمينَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ
مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِى الْمُؤْمِنينَ حَسْبُنَا اللّهُ وَ نِعْمَ الْوَكيلُ فَاْنَقَلَبُوا
بِنِعْمَةٍ مِنَ اللّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ ما شاَّءَ اللّهُ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ
اِلاّ بِالله ما شاَّءَ اللّهُ لا ما شاَّءَ النّاسُ ما شاَّءَ اللّهُ وَ اِنْ كَرِهَ النّاسُ
حَسْبِىَ الرَّبُّ مِنَ الْمَرْبُوبينَ حَسْبِىَ الْخالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقينَ حَسْبِىَ
الرّازِقُ مِنَ الْمَرْزُوقينَ حَسْبِىَ اللّهُ رَبُّ الْعالَمينَ حَسْبى مَنْ هُوَ
حَسْبى حَسْبى مَنْ لَمْ يَزَلْ حَسْبى حَسْبى مَنْ كانَ مُذْ كُنْتُ لَمْ يَزَلْ
حَسْبى حَسْبِىَ اللّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظيمِ
لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَىِّ الَّذى لا يَمُوتُ وَ
الْحَمْدُ للّهِ الَّذى لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَريكٌ فِى الْمُلْكِ وَ لَمْ
يَكُنْ لَهُ وَلِىُّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبيراً
◇
خدايا درود فرست بر محمد و آلش و مرا در آن حقى كه مورد اختلاف است
به مشيت و اذن خودت راهنمايى فرما كه تو هر كه را بخواهى به راه راست هدايت كنى
خدايا درود فرست بر محمد و بر آلش همان اوصياء خوشنود
پسنديده به نيكوترين درودهايت و بركت فرست بر آنها به بهترين بركاتت
و سلام بر ايشان و ارواح و اجسادشان و رحمت خدا و بركاتش
خدايا مرا زنده دار بر آنچه على بن ابيطالب را بر آن زنده داشتى و بميران بر آنچه
على بن ابيطالب بر آن درگذشت * * * * * * * از خدا آمرزش خواهم و به سويش توبه كنم
* * * * مى طلبم از خدا تندرستى * * * * پناه مى برم به خدا از آتش * * * *
و از او بهشت مسئلت دارم * * * * از خدا حورالعين مى خواهم * * * * معبودى نيست جز خدايى
كه سلطان حق و آشكار است * * * * * * * * * * * * * * * * * * درود خدا بر محمد و
آلش باد * * * * منزه است خدا و ستايش خاص خدا است و معبودى جز خدا نيست و خدا بزرگتر است
و جنبش و نيرويى مگر به خداى والاى بزرگ نيست * * * * آنچه خدا خواهد شود و نيست
جنبش و نه نيرويى جز به خداى والاى بزرگ * * * * صبح كردم خدايا در حالى كه پناه
آوردم به جوار (مقام ) منيع تو كه دستى بدان نرسد و مورد تجاوز واقع نگردد از شر هر ستمگر و
هر راهزنى از تمام كسانى كه آفريده اى و چيزهاى ديگرى كه خلق كرده اى چه (آنها كه ) خموش (اند) و
چه گويا (خود را) در سپرى از هر چيز ترسناكى (نهادم ) با لباسى بافته از دوستى خاندان پيمبرت
و خود را بپوشانم از هر كه قصد آزارم كند به سنگر محكم اخلاص با
اعتراف به حق آن بزرگواران و تمسك به رشته دوستى ايشان در حاليكه يقين دارم كه حق مخصوص آنها و نزد آنها و
در پيش آنها و به وسيله آنها است دوست دارم هر كه را دوست دارند و دورى جويم از هر كه دورى جويند
پس خدايا به حق ايشان مرا از شر هر چه مى ترسم پناه ده اى خداى بزرگ ، من دشمنان را بوسيله خداى پديد آورنده
آسمانها و زمين از خود دور ساختم ، همانا پيش رويشان سدى نهاديم و پشت سرشان نيز سدى ،
و پرده بر آنها افكنديم كه نمى بينند
خدايا از تو مى خواهم به آن حقى كه محمد و آلش
بر تو دارند كه درود فرستى بر محمد و آلش و قرار ده روشنايى در ديده ام و
بينايى در دينم و يقين در دلم و اخلاص در عملم و
سلامتى در جانم و فراخى در روزيم و هميشه تا زنده ام دارى سپاسگذارت باشم
به نام خدا و درود خدا بر محمد و آلش باد و واگذارم
كارم را به خدا كه براستى خدا به كار بندگان بينا است ((پس خدا از نيرنگهاى بد نگاهش داشت ))
معبودى جز تو نيست ((منزهى تو كه من از ستمكارانم پس ما دعايش مستجاب كرديم و از
غم و اندوه نجاتش داديم اين چنين مؤ منان را نجات دهيم )) ((خدا ما را بس است و چه نيكو وكيلى است پس با
نعمت خدا و فزونى كه ديگر بدى به آنها نرسيد بازگشتند)) آنچه خدا خواهد، نيست جنبش و نه نيرويى
مگر بوسيله خدا آنچه خدا خواهد مى شود نه آنچه مردم خواهند آنچه خدا خواهد مى شود اگر چه مردم
ناخوش دارند بس است مرا پروردگار از (بندگان ) پروريده شده ، بس است مرا آفريدگار از آفريدگان بس است
مرا روزى ده از روزى خوران بس است مرا خدا پروردگار جهانيان بس است مرا آنكه او
بس است مرا، بس است مرا آنكه هميشه مرا بس است بس است مرا آنكه از وقتى بودم هميشه بسم بوده
بس است مرا خدا معبودى جز او نيست بر او توكل كنم و او است پروردگار عرش با عظمت
جنبش و نيرويى مگر بوسيله خدا نيست توكل كردم بر (خداى ) زنده اى كه نميرد و
ستايش خاص خدايى است كه فرزندى نگيرد و شريكى در فرمانروايى ندارد و خوارى
ندارد تا نيازمند ياور باشد و به نحو كامل او را بزرگ شمار
لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ يُحيى وَ
يُميتُ وَ يُميتُ وَ يُحْيى وَ هُوَ حَىُّ لا يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَى ءٍ قَديرٌ
اَعُوذُ بِاللّهِ السَّميعِ الْعَليمِ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطينِ وَ اَعُوذُ باللّهِ اَنْ
يَحْضُرُونِ اِنَّ اللّهَ هُوَ السَّميعُ الْعَليمُ
اَللّهُمَّ مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الاَبْصارِ ثَبِّتْ قَلْبى عَلى دينِكَ وَ لاتُزِغْ قَلْبى بَعْدَ اِذْ
هَدَيْتَنى وَهَبْ لى مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهّابُ وَ اَجِرْنى مِنَ
النّارِ بِرَحْمَتِكَ اَللّهُمَّ امْدُدْ لى فى عُمْرى وَ اَوْسِعْ عَلَىَّ فى رِزْقى
وَ انْشُرْ عَلَىَّ رَحْمَتَكَ وَ اِنْ كُنْتُ عِنْدَكَ فى اُمِّ الْكِتابِ شَقِيّاً
فَاْجَعْلنى سَعيداً فَاِنَّكَ تَمْحُو ما تَشاَّءُ وَ تُثْبِتُ وَ عِنْدَكَ اُمُّ الْكِتابِ
اَلْحَمدُ لِلّهِ الَّذى يَفْعَلُ ما يَشاَّءُ وَ لا يَفْعَلُ ما يَشاَّءُ غَيْرُهُ اَلْحَمْدُ لِلّهِ كَما يُحِبُّ اللّهُ
اَنْ يُحْمَدَ الْحَمْدُ لِلّهِ كَما هُوَ اَهْلُهُ اَللّهُمَّ اَدْخِلْنى فى كُلِّ خَيْرٍ اَدْخَلْتَ
فيهِ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ وَ اَخْرِجْنى مِنْ كُلِّ شَرٍّ اَخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّداً
وَ آلَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ
سُبْحانَ اللّهِ وَ اَلْحَمْدُ لِلّهِ وَ لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَ اللّهُ اَكْبَرُ
◇
معبودى جز او نيست كه يگانه است و شريكى ندارد فرمانروايى و ستايش خاص او است زنده كند و
بميراند و بميراند و زنده كند و او است زنده اى كه نميرد هر چه خير است بدست او است و او بر هر چيز توانا است
پناه برم به خداى شنواى دانا از وسوسه هاى درونى شياطين و پناه برم از اينكه
نزدم حاضر شوند و براستى اوست خداوندى كه شنوا و دانا است
اى خداى گرداننده دلها و ديده ها دل مرا بر دين خود ثابت گردان و پس از آنكه هدايتم كردى دلم را منحرف مكن و
از نزد خويش رحمتى به من ببخش كه همانا تو بخشايشگرى و از
آتش دوزخ به رحمت خويش پناهم ده خدايا عمرم را دراز كن و در روزيم فراخى ده و رحمتت را بر من
بگستران و اگر من در كتاب (و دفتر) اصلى (لوح ) پيش تو تيره بخت و شقى هستم
پس مرا خوشبخت گردان كه البته تو هر چه را خواهى محو كنى و هر چه را خواهى اثبات و كتاب اصلى نزد تو است.
ستايش مخصوص خدايى است كه مى كند آنچه بخواهد و ديگرى چنان نيست كه هر چه خواهد بكند ستايش او راست چنانچه
دوست دارد كه ستايش شود ستايش خاص اوست چنانچه شايسته آنست خدايا مرا در هر خيرى كه محمد و آلش را در آن
درآورده اى درآور و بيرونم آور از هر شرى كه محمد و آلش را از آن بيرون آورده اى
درود خدا بر محمد و آلش باد
منزه است خدا و ستايش خاص خدا است و معبودى جز خدا نيست و خدا بزرگتر است
