تو گاهواره ماه و ستارهها هستی(به جای گفت و شنود)
امروز با سالروز رحلت حضرت امالبنین (سلاماللهعلیها) همزمان است. همسر فداکار و بزرگوار حضرت امیرالمؤمنین(ع)، مادر چهار ستاره درخشان کربلا، حضرت ابوالفضل العباس، عبدالله، جعفر و عثمان علیهمالسلام که روز عاشورا در رکاب اباعبدالله الحسین علیهالسلام به شهادت رسیدند. امروز در سوگ آن بانوی گرانقدر و اسوه صبر و استقامت، این ستون را دیگرگونه مینگاریم و به سروده زیبایی از سرکار خانم پانتهآ صفایی بروجنی اختصاص میدهیم. نگیر از شبِ من آفتاب فردا را نبند روی من آن چشمههای زیبا را تو گاهواره ماه و ستارهها هستی خدا به نام تو کرده است آسمانها را تو در ادامۀ هاجر به خاک آمدهای که باز سجده کنی امتحان عظمی را خدا سپرده بهدستت چهار اسماعیل که چشمه چشمه گلستان کنند دنیا را چه کردهای که به آغوش مهربانی تو سپردهاند جگر گوشههای زهرا را بگو چه بر سر بانوی آب آمده است که باز میشنوم رود رود دریا را تبر چگونه شکستهست شاخ و برگ تو را چطور خم شدهای بر زمین، سپیدارا؟ بخوان! دوباره بخوان با گلوی مرثیهها حدیث تشنهترین دستهای صحرا را از آسمان به زمین آمده است گیسویت که سربلند کند دختران حوّا را