چهلوپنجمین رئیسجمهور آمریکا
دفتر پژوهشهای مؤسسه کیهان یادگیری در حین کارمن و ایوانکا در نمنم سرد باران روی سکوی تحلیف ایستادیم. دونالد جی. ترامپ سوگند یاد کرد و چهلوپنجمین رئیسجمهور ایالات متحده شد. درحالی که به خیل عظیم مردمی نگاه میکردیم که برای تماشای این لحظه تاریخی آمده بودند، ترامپ بهعنوان رئیسجمهور تازه سوگندخورده پیامی را به سراسر آمریکا و جهان رساند: «بیستم ژانویه 2017 بهعنوان روزی به یاد خواهد آمد که مردم دوباره حاکم این کشور شدند. مردان و زنان فراموش شده کشور ما دیگر فراموش نخواهند شد.»ترامپ از ما دعوت کرد شب را در اتاق خواب لینکلن بمانیم، اتاقی باشکوه که در طبقه دوم کاخ سفید قرار دارد، جایی که رئیسجمهور آبراهام لینکلن میزبان جلسات کابینه افسانهای خود بود. قبل از اینکه به سمت مجلس رقص برویم، شمعدان مراسم شبات را روشن کردیم و دعا کردیم. یکی از کارکنان اقامتگاه کاخ سفید به ما گفت این اولین بار است شمع شبات در این اقامتگاه شخصی روشن میشود. برای رقص، ترامپ - که بهعنوان یک رقاص شناخته نمیشد - از معاون رئیسجمهور و بانوی دوم، و همچنین ایوانکا و من و خواهر و برادرهای ایوانکا خواست کمی پشت سر او و ملانیا، آنها را دنبال کنیم تا آن دو مجبور نباشند برای یک آهنگ سه دقیقهای کامل به تنهائی برقصند.روز بعد، من و ایوانکا در بال غربی با ترامپ قدم زدیم، درحالی که او از اتاقی به اتاق دیگر میرفت و آثار هنری را برای آویزان کردن در دفتر کار رئیسجمهور و در اتاق کار خصوصی خود انتخاب میکرد. گروهی از کارگران کاخ سفید او را دنبال میکردند و اثاثیه و نقاشیها را به مکانهایی که او دستور میداد منتقل میکردند. برای دفتر کار رئیسجمهور، او درخواست پرترهای از اندرو جکسون1، اولین رئیسجمهور خارج از حزب آمریکا کرد. در پایان، ترامپ از گروه و سرپرست آنها، فردی به نام دیوید جاگدانه2 تشکر کرد و از او پرسید که آیا میتواند چند صد دلار به آنها انعام دهد، زیرا آنها کار شگفتانگیزی انجام داده بودند. دیوید خندید و به او گفت آنها کارمندان فدرال هستند و کار کردن برای رئیسجمهور ایالات متحده بزرگترین لذت برای آنها است. همانطور که بیرون میرفتیم، دیوید از من پرسید: «آیا او همیشه اینطور است؟ او با همه ما یکسان رفتار میکند. مدت زمانی را که من در بیستوچهار ساعت اول حضورش با او گذراندم، بیشتر از زمانی بود که با رئیسجمهور اوباما در هشت سال گذشته سپری کردهام.»دفتر من در طبقه اول بال غربی، در مجاورت بنن و دو اتاق پایینتر از رئیس ستاد، رینس پریباس3 قرار داشت. برخلاف دفتر من در نیویورک که یک آسمانخراش فولادی و شیشهای با مبلمان مدرن بود، این دفتر تنگ، باریک و تاریک بود و با نوری که از پنجره طبقه همکف میتابید و به چند درختچه مشرف بود، روشن میشد. در اولین روز قدم زدنم، یک میز قدیمی، چند قفسه توکار و یک کاناپه فرسوده با روکش نایلونی پیدا کردم. تنها عنصر مدرن، دو تلفن بود- یکی مشکی برای استفاده عمومی و دیگری زرد فقط برای ارتباطات امن. من هنوز چیزی را تغییر نداده بودم، به جز گذاشتن عکس پدربزرگ و مادربزرگم روی میز کارم، آویزان کردن مزوزه4 روی چهارچوب درب که از خاخامم گرفته بودم، و گذاشتن ماشین حساب مدل HP-C12 در کشویم که مارکهالیدی5 به من داده بود. علیرغم اندازه متوسط دفتر، یک ویژگی بسیار مورد علاقه داشت: نزدیکترین اتاق به دفتر کار رئیسجمهور بود. بهمن گفته شد ساکنان سابق آن جورج استفانوپولوس و جان پودستا6 بودند.پینوشتها:1. Andrew Jackson؛ هفتمین رئیسجمهور آمریکا2. David Jagdahne3. Reince Priebus4. مزوزه قطعه پوستی است که به کلاف معروف است که در یک جعبه تزیینی قرار دارد و بر روی آن عبارات عبری خاصی از تورات نقش بسته است.5. Marc Holliday6. George Stephanopoulos and John Podesta؛ جورج استفانوپولوس: مدیر سابق ارتباطات کاخ سفید | جان پودستا: رئیس سابق کارکنان کاخ سفید.