«ارزیابی اثرات»، «کمک گرفتن» نیست
جناب آقای عباس محمدی عزیز، مطلب شما را با عنوان «از چه کسی نباید کمک گرفت؟» خواندم. این نوشته، مانند همیشه و چنانچه از شما غیر از این انتظار نمیرود، نشاندهنده دغدغهمندی و حساسیتتان نسبت به حفاظت از میراث طبیعی کشورمان، حفظ استقلال سازمانها و کنشگران محیطزیستی و پایبندی آنان به ارزشهای بنیادین است و حتماً در خورد توجه و تحسین.
با این وجود، با اتکا به سرمایة دوستی دیرین و اطمینان از هم سویی در ارزشهای بنیادین و اهدافمان، به خود اجازه میدهم، در دو مورد از نمونههایی که ذکر کردهاید توضیحی بدهم. مواردی که مستقیماً به «ارزیابی اثرات محیط زیستی» - زمینۀ تخصصی پژوهش و مطالعه و و بیش از بیست سال تجربه متمرکزم- مربوطاند که به باور من بر برداشتی نادرست از ماهیت ارزیابی اثرات استوارند، برداشتی که سالهاست در ایران وجود دارد. گو اینکه در مورد سایر مواردی که نوشتهاید هم تردیدها و نقدهای مهمی را وارد میدانم، ولی تشریح آنها را به مجالی دیگر موکول می کنم.
*عضو و مدرس رسمی انجمن جهانی ارزیابی اثرات