مورینیو: هواداران رئال کارمان را سخت میکنند!
به گزارش "ورزش سه"، ژوزه مورینیو از این پیروزی بسیار خوشحال بود و به بازیکنانش به خاطر تلاش و اتحاد و همدلیای که در رختکن ایجاد کردهاند افتخار میکرد. بیشک شادی او بر ناامیدی ناشی از نمایش تیم در برخی مقاطع بازی غلبه داشت.
او به خوبی درک میکند که تمام شرایط این مسابقه، این دوئل را به یک تله تبدیل کرده بود: «فکر میکردم بازی سختی خواهد بود، اما نه تا این حد سخت. فکر نمیکردم آن را به این شکلی که بردیم ببریم، اما حریف خوبی پیش رو داشتیم که روی این مسابقه خیلی خوب کار کرده بود. و ما، عدهای دوشنبه رسیدند، عدهای سهشنبه، برخی پنجشنبه، و برخی دیگر ۱۲ ساعت در هواپیما بودند. به طور معمول، حالت ایدهآل پس از بازیهای ملی این است که روز یکشنبه بازی کنیم، اما نتوانستیم چون روز سهشنبه بازی داریم.
بازیکنانی را دیدم که از نظر بدنی لب مرز بودند، اما بازیکنانی را هم دیدم که از نظر بدنی فراتر از توانشان ظاهر شدند. این قدرت گروه است؛ قدرت جمعی از دوستان که میخواهند برنده شوند. پس از گل دوم، با تیمی نامتوازن و با آردا و جود که در خط میانی از نظر بدنی کاملاً فرسوده و ویران شده بودند، توانستیم به خوبی تلاش کنیم و کار را درآوریم. از این جهت کلافه هستم که میخواهم بیشتر و بهتر بازی کنیم، اما به تیم و به خاطر نجات دادن یک بازی مهم افتخار میکنم.»
«بازیکنانی با ویژگیهای خاص وجود دارند. نمیخواهم بگویم که او نمیتواند در ترکیب اصلی بازی کند، اما کارلوس بازیکن محوطه جریمه است و نه چندان بازیکنی که در بازی ترکیبی و پاسکاری مشارکت کند. او پسری است که در محوطه جریمه کیفیت بالایی دارد، به خوبی به تیر اول و تیر دوم حمله میکند و پشت به دروازه بازی میکند. تاریخ فوتبال پر از بازیکنان سرنوشتسازی مثل اوست که دقایق کمی بازی کردهاند. او از آن دسته پسرهایی است که وارد حاشیه نمیشود که چرا بیشتر بازی نمیکند؛ پسری است که از حضور در مادرید خوشحال است و از احترام سرمربی، همتیمیها و هوادارانش برخوردار است. او خوشحال است و امیدوارم بتوانم از ابتدا یا در ترکیب اصلی به او بازی بدهم.»
مبارزه با دشواریها و سوتهای اعتراضی برنابئو؟
«من از هواداران انتقاد نمیکردم؛ آنها صاحبان باشگاه و صاحب اختیار هستند. اما این کار را سختتر میکند. بازی کردن با حمایت هواداران آسانتر از بازی کردن در حالی است که در خانه خودت علیه تو موضع میگیرند. بدیهی است که سوتهای اعتراضی کمکی نمیکند و بازیکنان مادرید باید این نوع فشارها را تحمل کنند.»
«او بهترین دروازهبان جهان است. من فقط فکر میکنم یاشین که توپ طلا را برده، به حقش و جایگاهش رسید. هیچ شکی ندارم که کورتوا از چند سال پیش تاکنون بهترین دروازهبان جهان است و هیچ دروازهبانی را حتی نزدیک به او نمیبینم. اما دروازهبان دیگری را هم خیلی دوست دارم که لونین است که میتوانیم او را در همان دسته اسپی قرار دهیم که شایسته بازی کردن بیشتر است. یک بار مربیای به دروازهبانش گفت: تو بهترین دروازهبان اروپا هستی. و او جواب داد: پس چرا بازی نمیکنم؟ مربی گفت: چون بهترین دروازهبان جهان در ترکیب بازی میکند. خب، دقیقاً همین اتفاق اینجا هم میافتد.»
«خیلی دوست داشتم یک تعویض ششم داشتم تا آردا یا جود را بیرون بیاورم و شوامنی را به زمین بفرستم، اما امکانپذیر نبود؛ بنابراین ریسک کردیم. به همین دلیل حالت ایدهآل این است که از دقیقه اول خوب بازی کنیم. امروز اینطور نبود. امروز در همان دقیقه اول، کوناته به توپجمعکن پاس داد و همانجا حسی به من گفت که اوضاع روبهراه نیست. اما بیایید به اتفاقی که برای تیمهایی با بیشترین ملیپوش افتاده نگاه کنیم: سیتی نمیبرد، آرسنال نمیبرد، بایرن نمیبرد. و بعد به مصدومیت بازیکنان مهمی مثل هری کین یا دوئه نگاه کنید. من ترجیح میدهم همین الان بازیهای زیادی داشته باشیم تا اینکه بازیکنان برای تیمهای ملیشان به این طرف و آن طرف بروند.»
«برای اینکه روز دوشنبه از من نپرسید، همین الان به شما میگویم: او روز سهشنبه در ترکیب اصلی خواهد بود.»
آیا امباپه و اسپی میتوانند کنار هم بازی کنند؟
«من میتوانم آنها را کنار هم بگذارم، اما بعد وقتی حریف در انتقال توپ موفق باشد و ضدحمله بزند، شاید مجبور شوم خودم وارد زمین شوم و یکی از بازیکنان حریف را بزنم تا ضدحمله را قطع کنم! اصلاً آسان نیست.»
«میخواهم درود و آغوش گرمی برای خانواده خسوس بفرستم. وسوسه شدم که بروم و به آنها سلام و تسلیت بگویم، اما در نهایت این کار را نکردم و ترجیح دادم آنها را در حال خودشان بگذارم اما بزرگترین آغوش دنیا را برایشان میفرستم. و همچنین میخواهم بگویم که داشتن شخصی مانند رافا نادال در باشگاه، مایه افتخار است.»