اگر عملکرد بسکتبال مطلوب بوده، چرا «رقابت برابر» نگرانکننده است؟
جواد داوری، رئیس چهار سال گذشته فدراسیون، اکنون در جایگاه سرپرست نیز حضور دارد و یکی از نامزدهای ریاست فدراسیون است. او و مجموعه مدیریتیاش بر عملکرد مثبت دوره خود تأکید دارند و قابل دفاع میدانند. با این حال به نظر میرسد عملکرد وی در فرایند انتخابات شفافیت ندارد. از جمله اضافه کردن سه نفر به کمیسونهای مربیان، ورزشکاران و داوران که گفته شده جزو اختیارات سرپرستی است؟ این اختیارات خودش محل ابهام است و موقعیت یک نامزد را بیشتر از سایرین نشان میدهد که مغایر با اصل انتخابات است. پرسش دیگری که مطرح بوده اینکه اگر کارنامه مدیریتی فدراسیون قابل قبول است، چرا باید درباره کیفیت رقابت انتخاباتی، نحوه بررسی صلاحیت نامزدها و میزان فرصت برابر برای رقبا احساس خطر کرد تا جایی که ابهامات بسیاری مطرح شود؟
طبیعی است هر نامزد انتخاباتی حق دارد وارد رقابت شود و از برنامهاش بگوید. جامعه بسکتبال نیز انتظار دارد تمام نامزدهای واجد شرایط از فرصت یکسان برای حضور، معرفی برنامهها و جلب اعتماد اعضای مجمع برخوردار باشند.
کنار رفتن یا تأیید نشدن برخی داوطلبان، در کنار بحث حمایتها و رایزنیهای انتخاباتی از سرپرست مستقر، پرسشهایی را ایجاد کرده که پاسخگویی شفاف به آنها میتواند به اعتماد عمومی کمک کند. به ویژه آنکه حضور همزمان سرپرست فدراسیون به عنوان مجری و نامزد در رقابت انتخاباتی، ضرورت رعایت بیطرفی، شفافیت و جلوگیری از هرگونه شائبه استفاده از امکانات مدیریتی را دوچندان میکند.
وزیر ورزش که پیشتر در جلسات با قوه قضاییه درباره افزایش شکایتها و ابطال مجامع انتخاباتی فدراسیونهای ورزشی از جمله تکواندو، سوارکاری و بدنسازی ابراز نگرانی کرده بود، اکنون انتظار میرود در انتخابات بسکتبال با نظارت دقیق، صدور مجوز برای تمامی افراد واجد شرایط و ایجاد فرصتهای برابر، زمینه چنین اعتراضاتی را به حداقل برساند و از شائبه انتخابات نمایشی و فرمایشی جلوگیری کند.
از قدیم گفتند گرهی که با دست باز میشود، چرا باید با دندان باز کرد؟ راه برگزاری انتخاباتی معتبر، روشن است: قانونمداری، شفافیت، عدالت انتخاباتی و احترام به حق انتخاب اعضای مجمع.