فرهنگ مصرفگرایی انسان را به ناسپاسی و احساس محرومیت سوق میدهد
به گزارش خبرنگار مهر، سرهنگ زینالعابدین اصلیبیگی در سخنان پیش از خطبههای نماز جمعه شهر تاکستان با اشاره به آیات ۱۶ و ۱۷ سوره اعراف اظهار کرد: خداوند در این آیات از زبان ابلیس، نقشه او برای گمراه کردن انسان را بیان میکند؛ شیطان اعلام میکند که از چهار جهت به سراغ انسان میرود تا در نهایت او را از مسیر بندگی منحرف کند و در پایان نیز میگوید بیشتر انسانها را شکرگزار نخواهی یافت.
وی افزود: نکته قابل تأمل این است که شیطان نمیگوید انسانها را از عبادت بازمیدارم، بلکه هدف نهایی خود را گرفتن روحیه شکرگزاری از انسان معرفی میکند؛ چراکه وقتی انسان نعمتها را نبیند و نعمتدهنده حقیقی را فراموش کند، بهتدریج از مسیر بندگی فاصله میگیرد.
فرمانده ناحیه مقاومت بسیج امام علی(ع) تاکستان با بیان اینکه شکرگزاری سلاح انسان در برابر وسوسههای شیطان است، تصریح کرد: شکر به معنای دیدن نعمت، شناخت خداوند بهعنوان بخشنده حقیقی آن و استفاده درست از نعمتهاست و سه مرتبه قلبی، زبانی و عملی دارد.
اصلیبیگی ادامه داد: شکر قلبی آن است که انسان در دل خود بداند هر نعمتی از جانب خداوند است. امام صادق(ع) نیز در روایتی، اعتراف قلبی به اینکه نعمت از سوی خداوند است را از مصادیق شکرگزاری دانستهاند.
وی شکر زبانی را اعتراف به نعمت و ستایش خداوند عنوان کرد و گفت: پیامبر اکرم(ص) در مواجهه با اتفاقات خوشایند و ناخوشایند، خداوند را حمد میکردند؛ بهگونهای که در هنگام پیشامدهای خوشایند میفرمودند «الحمدلله» و در شرایط دشوار نیز «الحمدلله علی کل حال» را بر زبان جاری میساختند. این رفتار نشان میدهد زبان انسان شاکر، تنها در زمان آسایش به حمد خداوند گشوده نمیشود، بلکه در سختیها نیز خدا را سپاس میگوید.
فرمانده ناحیه مقاومت بسیج امام علی(ع) تاکستان با اشاره به شکر عملی خاطرنشان کرد: شکر عملی آن است که انسان نعمتهای الهی را در مسیری به کار بگیرد که مورد رضایت خداوند باشد. امیرالمؤمنین علی(ع) نیز شکر هر نعمت را پرهیز از حرامهای الهی دانستهاند؛ بنابراین شکرگزاری صرفاً یک واکنش عاطفی نیست، بلکه بینش، گفتار و شیوه زندگی انسان را در بر میگیرد.
شکرگزاری زمینه افزایش برکت و آرامش است
اصلیبیگی با اشاره به وعده الهی در آیه هفتم سوره ابراهیم مبنی بر افزایش نعمت در صورت شکرگزاری گفت: افزایش نعمت فقط به معنای افزایش ثروت نیست، بلکه برکت، معرفت، ایمان، آرامش و توفیق بندگی نیز از مصادیق افزایش نعمت به شمار میروند.
وی اضافه کرد: شکرگزاری رابطه انسان با خداوند را از یک ارتباط مقطعی به پیوندی دائمی تبدیل میکند. انسان ممکن است در زمان گرفتاری به خدا پناه ببرد، اما شکرگزاری او را همواره در مدار یاد خدا نگه میدارد و از احساس محرومیت دائمی نجات میدهد.
این مسئول با بیان اینکه انسان ناسپاس حتی در میان انبوهی از نعمتها، چشم به نداشتههای خود دارد، عنوان کرد: انسان شاکر داشتههای زندگی را میبیند و احساس محرومیت دائمی نمیکند؛ از همین رو شکرگزاری، سپری در برابر نفوذ شیطان و عاملی برای محدود کردن میدان وسوسههای اوست.
وی با اشاره به آیه ۱۴۷ سوره نساء مبنی بر اینکه خداوند در صورت ایمان و شکرگزاری بندگان، آنان را عذاب نمیکند، اظهار کرد: خداوند هیچ دشمنی با انسان ندارد و شکرگزاری و ایمان، زمینه بهرهمندی از رحمت الهی را فراهم میکند.
مصرفگرایی با القای ناکافی بودن داشتهها، انسان را به ناسپاسی میکشاند
اصلیبیگی با اشاره به پیوند شکرگزاری و حکمت در آیه ۱۲ سوره لقمان گفت: خداوند در این آیه از اعطای حکمت به لقمان سخن میگوید و بلافاصله شکرگزاری را مطرح میکند؛ گویی حکمت حقیقی آن است که انسان حقیقت نعمت را بشناسد و آن را در جایگاه شایسته خود به کار بگیرد.
وی با بیان اینکه شیطان از طریق ناشکری، انسان را از دیدن داشتههایش محروم میکند، افزود: یکی از ابزارهای نظام سرمایهداری و فرهنگ مصرفگرا، القای نیاز دائمی به کالاهای جدید است؛ بهگونهای که با تبلیغ محصولات ضدپیری، انسان را از افزایش سن و تغییرات طبیعی بدن نگران میکنند یا با تکرار واژه «جدید»، کالاهای موجود را کهنه و ناکافی جلوه میدهند.
فرمانده ناحیه مقاومت بسیج امام علی(ع) تاکستان ادامه داد: در چنین فرهنگی، حتی مبلمان یا فرشی که یک سال از خرید آن گذشته است، با تبلیغات کالاهای جدید، قدیمی و نامناسب جلوه داده میشود تا فرد تصور کند آنچه در اختیار دارد دیگر کافی نیست و باید برای جایگزینی آن هزینه کند.
وی تأکید کرد: فرهنگ مصرفگرا با ایجاد احساس نارضایتی از داشتهها، انسان را به سمت ناشکری سوق میدهد؛ در مقابل، رضایت خاطر و پذیرش داشتههای زندگی، با وجود آسیبپذیریها و کمبودها، میتواند اقدامی آگاهانه در برابر این فرهنگ باشد.
اصلیبیگی با تأکید بر اینکه شکرگزاری فقط به زمان برخورداری از نعمت محدود نمیشود، گفت: مرحله دشوارتر شکر، شکرگزاری در مصیبت و فقدان است؛ البته این به معنای سپاسگزاری از خود درد و رنج یا نادیده گرفتن اندوه از دست دادن عزیزان نیست.
وی توضیح داد: کسی که عزیزی را از دست میدهد یا با مصیبتی روبهرو میشود، باید در عین پذیرش اندوه و رنج، نعمتهای باقیمانده و ارتباط خود با خداوند را فراموش نکند و بتواند در همان شرایط نیز «الحمدلله علی کل حال» بگوید.
فرمانده ناحیه مقاومت بسیج امام علی(ع) تاکستان با اشاره به فرازی از زیارت عاشورا اظهار کرد: در این زیارت میخوانیم «الحمدلله لک حمد الشاکرین لک علی مصابهم»؛ شکرگزاری در زمان برخورداری از نعمت ارزشمند است، اما شکر در زمان فقدان و داغ عزیزان، مرتبهای بلند از حکمت و بندگی به شمار میرود.
وی با اشاره به سالروز وفات حضرت امالبنین(س) گفت: این بانوی بزرگوار از الگوهای شکرگزاری در برابر مصیبت است؛ ایشان چهار فرزند خود را در واقعه کربلا تقدیم اسلام کردند، اما شکرگزاری حضرت امالبنین(س) تنها به پس از عاشورا محدود نمیشود.
اصلیبیگی افزود: حضرت امالبنین(س) پیش از واقعه عاشورا نیز شکر عملی نعمت مادری را با تربیت ولایی و الهی فرزندان خود بهجا آورد و آنان را در مسیر ولایت پرورش داد. پس از عاشورا نیز با پاسداری از ولایت و زنده نگه داشتن پیام شهیدان، این مسیر بندگی را ادامه دادند.
وی در پایان تأکید کرد: شیطان از مسیر ناشکری به دنبال نفوذ در زندگی انسان است و انسان با شکرگزاری میتواند در برابر این وسوسهها سنگر بسازد؛ شکر، سلاح انسان، زمینهساز حکمت و راه بازگشت به منطقه امن بندگی خداوند است.