تمثیل تأملبرانگیز آیتالله حائری شیرازی از مسیر نجات و سعادت انسان
به گزارش خبرآنلاین، آیتالله حائری شیرازی در جلد نخست کتاب «تمثیلات اعتقادی ـ علمی»، با بیان تمثیلی از دوران دفاع مقدس، به تبیین راه سعادت و نجات انسان پرداخته است.
در جبهههای جنگ، گروههای تخریبچی پیش از آغاز عملیات وارد منطقه میشوند، مسیر را پاکسازی میکنند، مینها را خنثی میسازند و سپس با نصب علائمی در دو طرف معبر، محدوده امن را برای عبور نیروها مشخص میکنند.
نیروهای عملیاتی باید دقیقاً از میان این دو علامت عبور کنند؛ زیرا کوچکترین انحراف به سمت چپ یا راست ممکن است آنها را با مین روبهرو کند و به هلاکت برساند.
در این مسیر، تفاوتی میان انحراف به چپ و راست وجود ندارد؛ هر دو خطرناکاند و هیچکدام بر دیگری برتری ندارند.
آیتالله حائری شیرازی با اشاره به کلام امیرالمؤمنین علی(ع) میگوید:
«الیَمینُ و الشِّمالُ مَضَلَّةٌ، و الطَّریقُ الوُسطی هِیَ الجادَّةُ»
یعنی: چپ و راست، هر دو راه گمراهیاند و مسیر میانه، راه مستقیم و اصلی است.
وی سپس این تمثیل را به مسئله پیروی از امام پیوند میزند و تأکید میکند که انسان برای رسیدن به سعادت باید در مسیر امام حرکت کند؛ نه از او پیشی بگیرد و نه از قافله هدایت عقب بماند.
همانگونه که گروه تخریبچی پیش از حرکت نیروها مسیر را آماده میکند، امام نیز مسیر هدایت را میگشاید و زمینه حرکت را فراهم میسازد. بنابراین، پیشافتادن از امام به معنای حرکت در مسیری است که هنوز برای انسان آماده نشده و عقبماندن از او نیز ممکن است به گمکردن راه بینجامد.
در این میان، حتی آخرین فرد کاروان نیز تا زمانی که پیوند خود را با مسیر و سلسله هدایت حفظ کرده باشد، در راه نجات قرار دارد؛ اما کسی که از کاروان جدا شود، بهتدریج مسیر را گم میکند و در معرض انحراف و هلاکت قرار میگیرد.
پیام اصلی این تمثیل آن است که راه سعادت، نه در افراط و پیشیگرفتن از امام است و نه در تفریط و عقبماندن از او؛ بلکه در همراهی آگاهانه و مستمر با مسیر هدایت و حفظ پیوند با امام قرار دارد.