همکاری ایران و عراق برای احیای تالابهای بینالنهرین
به گزارش گروه کشاورزی، توسعه روستایی و محیط زیست خبرگزاری صداوسیما، در نشست تخصصی «اقتصادهای کربن در تالابهای بینالنهرین؛ از پژوهش علمی تا سیاستهای اقلیمی و همکاری منطقهای» که همزمان با برگزاری سیویکمین اجلاس تغییر اقلیم سازمان ملل متحد (COP۳۱) در پاویون عراق برگزار شد، نمایندگان کشورهای ایران، عراق و ترکیه بر ضرورت همکاریهای منطقهای برای احیای پایدار تالابهای بینالنهرین و استفاده از ظرفیتهای زیستمحیطی این زیستبومها در مقابله با تغییر اقلیم تأکید کردند. احمدرضا لاهیجانزاده، معاون محیط زیست دریایی و تالابهای سازمان حفاظت محیط زیست، به نمایندگی از جمهوری اسلامی ایران در این نشست، با اشاره به اهمیت راهبردی تالابهای بینالنهرین، بهویژه هورالعظیم و هورالهویزه، این زیستبومها را میراث طبیعی، تاریخی و فرهنگی مشترک ایران و عراق دانست. او با تأکید بر نقش چندجانبه این تالابها در حفظ تنوع زیستی، تنظیم چرخه آب، کنترل سیلاب، تأمین معیشت جوامع محلی و مقابله با پدیده گردوغبار گفت: تالابهای بینالنهرین علاوه بر ارزشهای زیستمحیطی، از ظرفیت قابلتوجهی برای ترسیب کربن و کمک به مقابله با تغییر اقلیم برخوردارند. معاون محیط زیست دریایی و تالابهای سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به ارتباط احیای تالابها و سیاستهای اقلیمی اظهار داشت: احیای پایدار این زیستبومها و تأمین حقابه زیستمحیطی آنها میتواند زمینه استفاده از ظرفیت تالابها برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای و جذب منابع مالی اقلیمی را فراهم کند. لاهیجانزاده همچنین توسعه همکاریهای مشترک علمی، فنی و تخصصی میان ایران و عراق را برای حفاظت از تالابهای مرزی ضروری دانست و بر همکاری در زمینه تأمین حقابههای زیستمحیطی، انجام مطالعات هیدرولوژیک و بررسی وضعیت تنوع زیستی، مقابله با کانونهای گردوغبار و حفاظت از گونههای ارزشمند تأکید کرد. او با اشاره به ضرورت بهرهگیری از ظرفیت دانشگاهها، مراکز علمی و تحقیقاتی و سازمانهای بینالمللی، پیشنهاد تدوین و اجرای برنامه اقدام مشترک برای احیای پایدار تالابهای بینالنهرین را مطرح کرد. معاون محیط زیست دریایی و تالابهای سازمان حفاظت محیط زیست در پایان، احیای هورالعظیم و هورالهویزه را مسئولیتی مشترک میان ایران و عراق دانست و تأکید کرد: حفاظت از این میراث طبیعی مشترک، علاوه بر حفظ سرمایههای زیستمحیطی منطقه، در تأمین آیندهای پایدار برای جوامع محلی دو کشور نقش اساسی دارد.