مشکلات زناشویی از نشانه های ابتلا به دیابت است
رئیس دپارتمان نورویورولوژی مرکز تحقیقات اعصاب عملکردی بیمارستان شهدای تجریش، با هشدار درباره عوارض جدی دیابت، گفت: مشکلات زناشویی، از نشانههای دیابت پنهان است.
به گزارش خبرگزاری مهر، مهری مهراد، در نشست خبری روز جهانی دیابت که روز چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ در مرکز تحقیقات عملکردی مغز و اعصاب بیمارستان شهدای تجریش برگزار شد، اظهار داشت: بسیاری از بیماران، مشکلات جنسی و بیاختیاریهای ادراری و مدفوعی را تنها یک مشکل گذرا میپندارند، در حالی که اینها میتوانند نشانههای جدی «نوروپاتی دیابتی» و دیابت پنهان باشند.
وی افزود: دیابت یک بیماری «چندعاملی» است که هم بر سیستم عروقی و هم بر سیستم عصبی تأثیر میگذارد.
مهراد اظهار داشت: در مردان، دیابت میتواند منجر به اختلال و کاهش شدید میل جنسی شود. از سوی دیگر، در زنان نیز این بیماری میتواند باعث بیحسی ناحیه واژن، کاهش حس جنسی و عدم تونایی و در نهایت منجر به عدم تمایل به رابطه زناشویی میشود.
این اورولوژیست افزود: به دلیل مسائل فرهنگی در جامعه، بسیاری از زنان در مواجهه با این مشکلات به پزشک مراجعه نمیکنند، در حالی که مردان به دلیل اختلالات عملکردی، بیشتر به متخصصان مراجعه میکنند. باید بدانیم این مسائل، بیماریهای قابل درمان هستند و نباید از ترس شرم، از دریافت درمان خودداری کرد.
مهراد با تشریح نحوه اثرگذاری قند خون بالا بر ارگانهای بدن، توضیح داد: قند خون بالا مانند ذرات کریستال بر روی عروق قرار گرفته و در خونرسانی عروق کوچک به اعصاب محیطی و مرکزی اختلال ایجاد میکند. این پدیده منجر به «نوروپاتی» یا آسیب عصبی میشود که حالت کلاسیک آن به صورت «دستکش و جورابی» در دستها و پاها بروز میکند.
وی افزود: در این حالت، فرد به دلیل از دست رفتن حس در دستها و پاها، متوجه ضربهها، بریدگیها یا تنگی کفش نمیشود. این بیحسی همراه با اختلال عروقی، منجر به زخم پای دیابتی و در موارد حاد، سیاه شدن انگشتان و لزوم قطع عضو میشود؛ مشکلی که متأسفانه حتی در افراد آگاه و تحصیلکرده نیز به دلیل کنترل نامناسب قند خون به وفور دیده میشود.
مهراد با بیان اینکه آسیبهای عصبی ناشی از دیابت (نوروپاتی) میتواند حس دفع را در فرد از بین ببرد، گفت: وقتی نوروپاتی به عضلات کف لگن، روده و مثانه سرایت میکند، فرد دچار بیاختیاری ادرار و مدفوع میشود. در این میان، بیاختیاری مدفوعی بحران بسیار بزرگتری نسبت به بیاختیاری ادراری ایجاد میکند؛ چرا که فرد کنترل کامل خود بر بدن را از دست داده و این مسئله منجر به انزوای اجتماعی، کاهش اعتمادبهنفس و آسیبهای روانی شدید میشود.
این فوق تخصص عصبشناسی ادراری، با ذکر نمونهای از یک بیمار ۲۵ ساله، خاطرنشان کرد: این عوارض لزوماً مختص افراد سالمند نیست و حتی جوانان نیز میتوانند در اثر دیابت، دچار بیاختیاریهای شدید ادراری و مدفوعی شوند.
مهراد با اشاره به درگیری مثانه در اثر نوروپاتی دیابتی، افزود: همانطور که دست و پا دچار بیحسی میشود، مثانه نیز حس پُری را از دست میدهد؛ به طوری که فرد دیابتی احساس نمیکند که مثانهاش پُر است و پس از دفع نیز ادرار در مثانه باقی میماند که منجر به عفونتهای مکرر و بیاختیاری میشود.
وی خاطرنشان کرد: مواردی داشتهایم که بیمار سه بار جراحی پروستات انجام داده، در حالی که مشکل اصلی او، انسداد پروستات نبوده، بلکه احتباس ادرار ناشی از نوروپاتی دیابتی بوده است. این خطاهای تشخیصی، هزینههای سنگینی را به سیستم بهداشتی و بیمار تحمیل میکند.