نقد تکثرگرایی بدون پشتوانه نهادی در افق تحولات ساختاری ایران/ ضرورت گذار از گفتوگوهای اخلاقی به سازمانیابی مدنی و اصلاحات گامبهگام
این نقد با تأیید تغییر تدریجی و پرهیز از خشونت، هشدار میدهد که گفتوگو بدون پشتوانه سازمانیابی مدنی به سازگاری با وضع موجود میانجامد. مشکل بنیادین جامعه ایران ضعف نهادهای میانجی است؛ به گونهای که تکثر پراکنده کنونی بهجای ساختارهای رسمی، در فضای مجازی به دوقطبیسازی دامن میزند. گذر به اصلاحات ساختاری نیازمند پیوند میان انجمنهای صنفی و حل گامبهگام مسائل است.