کرمانشاهان، دیار ادیان و آیینها
کرمانشاهان، در گذار پررمز و راز تاریخ، چنان در پاسداری از ایرانزمین سینه سپر کرده است که آهنگ نامش، از ستیغ بیستون به گوش واپسین مرزبان دیوار شرقی رسیده است. دیار مردمانی تلاشگر و صبور که زندگیشان با عشق و عرفان، کلمه و کلام و بانگ سحریِ رستگاران درآمیخته و گاه با نوای خوشالحانِ مزامیر داوودی و شکوه باربدیِ موسیقای مقام یار همخوان گشته است. چونانکه نغمههای اوستایی در هوار و برزن هر صبحدم اورامان به گوش میرسد و در مرز و بومش هیچگاه با پژواک دور و نزدیک آن ناقوسی که در قلب شهر میتپید، بیگانه نبوده و از ضرب آهنگ سرایشهای آیینیِ هم بهرهمند گشته است. نوا و رنگی که از پس هزارهها به نسل امروز رسیده است.