پایداری دموکراسیها مرهون موازنهٔ قدرت در فرآیند گذار است/ سقوط دیکتاتورها لزوما به مهار قدرت نمی انجامد
مسیر گذار از اقتدارگرایی، کیفیت و ثبات دموکراسی نوپا را رقم میزند. برخلاف گذارهای نخبهمحور که اغلب با تداوم شبکهٔ قدرت پیشین به «قفلشدگی نهادی» میانجامند، گذارهای متکی بر منازعات توزیعی و بسیج مستقل اجتماعی، دو کارکرد حیاتی دارند: تضعیف رژیم استبدادی و ایجاد ظرفیت نظارتی در جامعه مدنی برای مهار قدرت اجرایی. از این رو، پایداری دموکراسیها بیش از نهادهای نوپا، مرهون موازنهٔ قدرتی است که طی فرآیند گذار شکل میگیرد.